سیاستهای آموزشهای دینی

(‌مصوب جلسه ۴۴۴ مورخ ۱۳۷۸.۴.۱ شورای عالی انقلاب فرهنگی)

۱ – برنامه‌ریزی آموزش‌های کارآمد دینی بر اساس:

‌الف – اهداف واقع نگر.

ب – نیازهای فراگیران.

ج – زمینه‌های فرهنگی جامعه.

د – شیوه‌های نوین و خلاق .

هـ – سطوح مختلف آموزشی.

‌و – گرایش‌های تحصیلی فراگیران.

ز – ارتقای روح معنویت و افزایش دانش دینی فراگیران.

ح – استمرار آموزش در طول دوره تحصیلی.

ط – نظارت مستمر به منظور تقویت و اصلاح کمی و کیفی برنامه‌های آموزش دینی و کتب درسی.

۲ – ایجاد نظام اطلاع‌رسانی روزآمد و فراهم کردن زمینه‌های مناسب برای ارتقاء مستمر دانش استادان و مربیان آموزش دینی.

۳ – هماهنگی سیاست‌ها و عملکرد فرهنگی و آموزشی نهادها و مراکز آموزشی و فرهنگی و رسانه‌های جمعی کشور در جهت ارتقاء سطح فرهنگ دینی.

۴ – تربیت، جذب و سامان‌دهی نیروی انسانی کار آمد و باانگیزه در جهت ارائه آموزش‌های دینی در سطوح مختلف.

۵ – افزایش متناسب بودجه و اعتبار برنامه‌های آموزش دینی در چهار چوب برنامه‌های توسعه کشور.

۶ – استفاده از روش‌ها و فن آوری‌های نوین و ابزارهای آموزشی و کمک آموزشی در ارائه آموزش‌های دینی.

۷ – توسعه و حمایت از پژوهش‌های نظری و کاربری برای بهبود کیفیت آموزش‌های دینی و ارتقاء دانش و مهارت‌های استادان و مربیان آموزش‌های دینی.

۸ – حاکمیت نگرش دینی بر برنامه‌ریزی آموزشی در همه سطوح و استفاده اصولی و صحیح از مفاهیم دینی در سایر دروس مناسب.

۹ – ارزیابی مستمر از اثر بخشی سیاست‌های آموزش‌های دینی در ارتقای روح معنویت و دانش دینی فراگیران و اتخاذ تدبیر لازم برای تصحیح سیاست‌ها به‌منظور دستیابی به این هدف.

‌رییس جمهور و رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی – سیدمحمد خاتمی