هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۶.۱.۳۱ بنابه پیشنهاد شماره ۱۰۰.۱۴۸۱۲ مورخ ۱۳۷۵.۱۲.۲۶ وزارت بازرگانی و به استناد تبصره (۲) ماده (۷) قانون چگونگی اداره صندوق ضمانت صادرات ایران ـ مصوب ۱۳۷۵ ـ آییننامه چگونگی تشکیل و نحوه استفاده از اندوخته احتیاطی صندوق ضمانت صادرات ایران را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱ – صندوق ضمانت صادرات ایران مکلف است اندوخته احتیاطی سالیانه موضوع تبصرههای (۱)، (۲) و (۳) ماده (۷) قانون چگونگی اداره صندوق ضمانت صادرات ایران ـمصوب ۱۳۷۵ ـ را که جنبه درآمدی ندارند در حساب مستقلی ثبت و نگهداری نماید.
ماده ۲ ـ اندوخته احتیاطی صندوق مذکور در هر سال از محل منابع زیر تأمین میشود:
۱ ـ یک درصد از ارزش سیف کالاهای وارداتی غیر دولتی.
۲ ـ وجوه مصرف نشده اندوخته احتیاطی سال قبل.
۳ ـ سود ویژه سالیانه صندوق پس از کسر تمامی هزینهها، ذخایر فنی، اندوخته قانونی، مالیات و کسور قانونی.
ماده ۳ ـ اندوخته احتیاطی موضوع ماده (۲) این آییننامه، سالیانه در اختیار صندوق قرار میگیرد تا به شرح زیر مورد استفاده قرار دهد:
۱ ـ هرگاه مجموع کارمزد دریافتی، ذخایر فنی و درآمدهای حاصل از سرمایهگذاری هر سال برای ایفای دیون و تعهدات همان سال کافی نباشد، مابهالتفاوت آن از محل اندوخته احتیاطی تأمین میگردد.
۲ ـ پنجاه درصد باقیمانده اندوخته احتیاطی پس از ایفای دیون و تعهدات مذکور در بند فوق به حساب افزایش سرمایه منظور خواهد شد.
۳ ـ باقی مانده حساب اندوخته احتیاطی، جهت ارایه تسهیلات به صادرکنندگان کالا و خدمات و همچنین سرمایهگذاری در امر صادرات مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
حسن حبیبی
