چون به موجب ماده (۲۷) قانون امور حسبی تصمیم دادگاه وقتی قابل فرجام است که در قانون تصریح شده باشد و در مورد تصمیم دادگاه راجع به حجر در قانون تصریح به حق فرجام نشده است و مستنبط از ماده (۴۴) قانون مزبور هم که حق فرجام در آن تصریح گردیده ناظر به موردی است که شخص ثالث بر تصمیم دادگاه اعتراض کرده باشد بنابراین احکام مربوط به حجر برای اشخاص ذینفعی که طبق ماده (۱۵) قانون مذکور در جریان رسیدگی دخالت داشته و عنوان شخص ثالث نداشتهاند قابل فرجام نمیباشد.
گوناگون
اصلاح ماده ۳ آییننامه اجرایی قانون اراضی شهری
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۶۴/۱۰/۱۸ با توجه به مرقومه شماره ۶۴.۱۰۰۱۱ مورخ ۱۳۶۴.۱.۲۲ ریاست محترم جمهوری و بنا به پیشنهاد شماره ۱۴۱۹۶ح مورخ ۳۶۴.۴.۳۰ وزارت مسکن…
دستور ورزش دبستانهای ذکور [پسران]
در تعقیب تصمیمی که در جلسه ۲۹۷ اتخاذ شده بود، دستور ورزش دبستانهای ذکور با نظریات کمیسیون مطرح و مورد بحث واقع گردید و پس از مذاکرات…
قانون اصلاح قانون تأسیس دانشگاه راجع به دانشکده پزشکی
ماده اول – از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۱۹ بیمارستان های طهران ضمیمه دانشکده پزشکی میشود و در این قانون هر جا دانشکده پزشکی نوشته میشود منظور…
متحدالمال راجع به رعایت ماده ۵۵ قانون مجازات
به محاکم جنائی و پارکههای استیناف مرکز و ایالات و ولایات چون در مواردی که محاکم جنائی یا پارکههای استیناف برای رعایت مادة (۵۵) قانون مجازات عمومی…
الحاق تبصره (۱۰) به ماده (۱۳) آییننامه اجرایی قانون اجازه تأسیس مطب
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۵/۹/۲۱ بنا به پیشنهاد شماره ۴۰۹۷ مورخ ۱۳۷۵.۴.۲۷ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استناد تبصره (۳) ماده واحده قانون…
دیدگاه شما