ماده 1 – از تاریخ تصویب این قانون، رسیدگی به جرائم مذکور در قانون مجازات مقدمین بر علیه امنیت و استقلال مملکت مصوب 22 خرداد 1310 در آن قسمت که مربوط به تشکیلات و مرام و رویه اشتراکی [کمونیستی] است از صلاحیت دادگاههای دائمی نظامی خواهد بود.
ماده 2 – حکم مرور زمان نسبت به احکام غیابی که از دادگاههای نظامی صادر شده و تا این تاریخ مشمول مرور زمان نشده است جاری نخواهدبود.
چون بموجب قانون بیستم اردیبهشتماه ۱۳۲۸ (وزارت دادگستری مجاز است لوایح قانونی را که به مجلس شورای ملی پیشنهاد نموده یا مینماید) (باستثنای لوایح مربوط بدعاوی اشخاص علیه دولت) پس از تصویب دو ثلث اعضاء کمیسیون فعلی قوانین دادگستری بموقع اجرا گذارده و بعد از آزمایش آنها در عمل چنانچه نواقصی در لوایح مزبور مشهود گردد رفع و قوانین مزبور را تکمیل و مجدداً برای تصویب به مجلس شورای ملی پیشنهاد نماید) بنابراین (قانون راجع بصلاحیت دادگاههای دائمی نظامی) مشتمل بر دو ماده که در تاریخ دوم امردادماه یکهزار و سیصد و بیست و هشت به تصویب کمیسیون قوانین دادگستری مجلس شورای ملی رسیده قابل اجرا است.
رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت
