هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۵۲/۱۱/۱۵ بنا به پیشنهاد شماره ۵۱۰ /۳۴۱۹۸ مورخ ۲۳ /۱۰ /۵۲ وزارت کشاورزی و منابع طبیعی و وزارت تعاون و امور روستاها و در اجرای تبصره یک ماده ۱۳ قانون تجدید تشکیلات و تعیین وظائف سازمانهای وزارت کشاورزی و منابع طبیعی و انحلال وزارت منابع طبیعی و تبصره ۳ ماده یک قانون عمران و نوسازی روستاها و انحلال وزارت تولیدات کشاورزی و مواد مصرفی و تعیین تکلیف مؤسسات وابسته بآن، آیین‌نامه ترتیب تعیین و تضمین حداقل بهای محصولات کشاورزی را بشرح پیوست تصویب نمودند.
کشاورزی و دامی
فصل اول – کلیات
ماده ۱– هدف از تضمین حداقل قیمت محصولات کشاورزی و دامی حمایت تولید کنندگان درآمد کافی و مطلوب برای کشاورز و تشویق سرمایه گذاری در بخش کشاورزی و بالمآل جلوگیری از نوسانات شدید و غیر معقول قیمت محصولات کشاورزی می‌باشد.
ماده ۲– تعاریف
تعاریف زیر از لحاظ این آیین‌نامه و همچنین تصویب‌نامه‌ها و مقرراتی که با استفاده از اختیارات ناشی از این آیین‌نامه صادر میشود معتبر است:
الف – محصولات – عبارت است از کلیه محصولات زراعی و فرآورده های دامی که بموجب مفاد این آیین‌نامه و صویب شورایعالی بنا بر اولویت ها همه ساله مشخص و حداقل قیمت برای آنها تعیین می‌گردد.
ب – تولید کننده – عبارتست از هر شخص حقیقی یا حقوقی که محصولات موضوع این آیین‌نامه را تولید مینماید.
ج – قیمت تضمین شده عبارت از حداقل قیمتی است که بموجب مفاد این آیین‌نامه در مراکز خرید محصول و در مقابل کیفیت معینی به تولید کننده پرداخت میشود.
د – مراکز خرید – نقاطی هستند که در آن برای خرید محصول با قیمت تضمین شده وسایل و امکانات کافی از طرف سازمانهای اجرائی فرهم گشته است.
ه – پیمانکار عبارت از شخص حقیقی یا حقوقی است که عندالاقتضاء بصورت خرید خدمات از طرف سازمانهای اجرائی وظیفه خرید – جمع‌آوری و حمل یا ذخیره و در صورت لزوم فروش محصولات حمایت شده را عهده دار میشود.
ماده ۳– محصولاتی که بنا بر تصویب شورایعالی مشمول این آیین‌نامه خواهند بود عبارتند از:
الف – گروه یک شامل گندم – جو – چغندر قند – برنج – نخود و لوبیا.
ب – گروه دو شامل گوشت قرمز – گوشت مرغ – شیر – تخم مرغ – ذرت دانه – پنبه و دانه های روغنی.
فصل دوم – تشکیلات شورایعالی
تضمین حداقل قیمت محصولات کشاورزی و دامی
ماده ۴– بمنظور هماهنگ ساختن کلیه سیاستها و اقدامات مربوط به تضمین حداقل قیمت محصولات و برای ایجاد یک رابطه منطقی و صحیح بین تصمیمات و فعالیتهای سازمانهای اجرائی “شورایعالی تضمین حداقل قیمت محصولات کشاورزی” که در این آیین‌نامه شورای عالی خوانده میشود تشکیل می‌گردد.
ماده ۵– اعضاء شورایعالی تضمین حداقل قیمت محصولات کشاورزی و دامی مرکب است از اعضاء شورای اقتصاد.
ماده ۶– ریاست شورایعالی با رئیس شورای اقتصاد خواهد بود.
ماده ۷– شورایعالی علاوه بر دبیرخانه شورای اقتصاد دارای یک دبیرخانه فنی دائمی خواهد بود. رئیس دبیرخانه فنی دائمی را شورایعالی و کارشناسان تحقیقاتی آن را وزارتخانه های کشاورزی و منابع طبیعی و وزارت تعاون و امور روستاها انتخاب مینماید.
ماده ۸– محل دبیرخانه فنی دائمی در وزارت کشاورزی و منابع طبیعی خواهد بود.
ماده ۹– تصمیمات شورایعالی و مصوبات آن که بوسیله دبیر شورای اقتصاد بوزاتخانه های ذیربط ابلاغ میشود لازم الاجرا می‌باشد.
ماده ۱۰– شورایعالی دارای دو کمیته بشرح زیر خواهد بود:
الف – کمیته شماره یک مربوط به گندم – جو – چغندر قند – برنج – نخود و لوبیا بعضویت معاون وزارت تعاون و امور روستاها – معاون وزارت کشاورزی و منابع طبیعی، مدیر عامل بنگاه توسعه کشت چغندر قند، معاون وزارت اقتصاد، نماینده سازمان برنامه و بودجه، رئیس سازمان غله و قند و شکر و چای، مسئول اجرای طرحهای افزایش تولید محصولات کشاورزی، مدیر عامل سازمان مرکزی تعاون روستائی و مدیر عامل سازمان تعاون مصرف شهر و روستا و یکی از کارشناسان دبیرخانه فنی دائمی، ریاست کمیته شماره یک با معاون وزارت تعاون و امور روستاها خواهد بود.
ب – کمیته شماره دو مربوط به گوشت قرمز – گوشت مرغ – شیر – تخم مرغ – ذرت دانه – پنبه و دانه های روغنی بعضویت معاون وزارت کشاورزی و منابع طبیعی، معاون وزارت تعاون و امور روستاها، معاون وزارت اقتصاد، نماینده سازمان برنامه و بودجه، رئیس سازمان گوشت کشور، رئیس صندوق عمران مراتع مدیر عامل شرکت سهامی شیر ایران، رئیس سازمان دامپروری کشور، مدیر عامل سازمان مرکزی تعاون روستائی و مدیر عامل سازمان تعاون مصرف شهر و روستا، رئیس سازمان پنبه و دانه های روغنی و یک نفر کارشناس دبیرخانه فنی دائمی، ریاست کمیته شماره دو با معاون وزارت کشاورزی و منابع طبیعی خواهد بود.
ماده ۱۱– شورایعالی لااقل هر دو ماه یکبار بمنظور رسیدگی به مسایل مربوط به تضمین حداقل قیمتها تشکیل جلسه خواهد داد ولی هر یک از اعضاء شورایعالی میتوانند با درخواست کتبی تقاضای تشکیل جلسه فوق العاده را بنمایند.
ماده ۱۲– کمیته ها بنا باقتضاء و بموجب دعوت رؤسای کمیته ها تشکیل جلسه خواهند داد و رؤسای کمیته ها میتوانند از افراد ذیصلاح حسب ضرورت دعوت نمایند.
ماده ۱۳– حداقل قیمت تضمین شده و کلیه مسائل و اقداماتی که در امر تنظیم بازار و خرید محصولات حمایت شده مؤثر باشد بدواً از طرف سازمانهای اجرائی در کمیته مربوط مطرح و پس از بررسی پیشنهادهای لازم بدبیرخانه فنی دائمی ارسال خواهد شد.
فصل سوم – وظائف شورایعالی
دبیرخانه فنی دائمی و کمیته های محصولات
ماده ۱۴– وظائف اساسی شورایعالی بشرح زیر تعیین می‌گردد:
الف – تعیین و تصویب حداقل قیمت تضمین شده: قیمت عادله فروش محصول وسیله سازمانهای اجرائی: حجم خرید و یا فروش و یا ذخیره با توجه به پیشنهادات واصله از دبیرخانه فنی دائمی.
ب – در مواردی که دستگاه ویژه ای برای امور مربوط به یک یا چند محصول وجود نداشته باشد شورایعالی میتواند تشکیل دستگاه یا دستگاه‌های جدید را بیکی از دو وزارت کشاورزی و منابع طبیعی و تعاون و امور روستاها پیشنهاد نماید.
ج – پیشنهاد وضع یا الغا یا تغییر سود بازرگانی و حقوق گمرکی در مورد هر یک از محصولات که ضروری تشخیص داده شود و ارسال پیشنهادات مربوط به هیئت دولت از طریق وزارت اقتصاد با موافقت وزارت دارائی.
ماده ۱۵– وظیفه اساسی کمیته های محصولات عبارت است از دریافت پیشنهادات سازمان های اجرائی و بررسی و تجزیه و تحلیل این پیشنهادات قبل از ارسال به دبیرخانه فنی دائمی . کمیته های محصولات موظفند همراه با پیشنهادات خود یک گزارش تحلیلی در جهت توجیه پیشنهادات ارائه شده به دبیرخانه فنی دائمی تسلیم نمایند.
ماده ۱۶– وظایف اساسی دبیرخانه فنی دائمی بشرح زیر تعیین می‌گردد.
الف – دریافت پیشنهادات از کمیته های محصولات – بررسی و تجزیه و تحلیل و هم آهنگ ساختن پیشنهادات مزبور قبل از ارسال بشورایعالی.
ب – جمع‌آوری و تمرکز آمار و اطلاعات مورد نیاز و بررسی قیمت محصولات کشاورزی به منظور اتخاذ سیاستهای مقتضی برای تضمین حداقل قیمتها و همچنین تنظیم بازار محصول.
ج – تهیه آمار و اطلاعات و گزارشهای تحلیلی مورد نیاز شورایعالی و کمیته های محصولات.
د – تهیه و تنظیم صورتجلسات کمیته های محصولات و ابلاغ تصمیمات متخذه بسازمانهای اجرائی.
ه – ارسال نرخهای پیشنهادی بمرکز بررسی قیمتها جهت اطلاع و اظهار نظر.
توضیح: مرکز بررسی قیمتها موظف است حداکثر ظرف مدت ۱۵ روز از تاریخ وصول پیشنهادات نظریه خود را اعلام دارد.
و – ارسال پیشنهادات نهائی حداقل قیمت تضمین شده به دبیرخانه شورای اقتصاد برای طرح در شورایعالی “شورای اقتصاد”
فصل چهارم – وظائف دستگاه‌ها و سازمانهای اجرائی
ماده ۱۷– وظائف کلی دستگاه‌ها و سازمانهای اجرائی در مورد تضمین قیمت محصولات بشرح زیر تعیین می‌گردد:
الف – بررسی و برآورد حداقل قیمت تضمین شده و قیمت عادله فروش محصول وسیله سازمانهای اجرائی طبق ضوابط تعیین شده در این آیین‌نامه و پیشنهاد به کمیته های محصولات.
ب – خرید محصولاتی که برای فروش بسازمان عرضه میشود با حداقل قیمت تضمین شده در مراکز خرید.
ج – تهیه و تامین وسایل و امکانات کافی برای خرید و حمل و نقل انبار و تبدیل و فروش محصولاتی که وسیله تولید کنندگان داخلی بسازمان عرضه شده است.
د – برآورد حجم سیلو، سردخانه و انبارهای مورد نیاز و تامین امکانات لازم برای توسعه این تجهیزات.
ه – همکاری با مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران در تعیین استاندارد لازم جهت درجه بندی و بسته بندی محصول و انجام مطالعاتلازم برای بهبود کیفیت عرضه محصول.
و – تعیین مراکز خرید در نقاط مختلف کشور و انتخاب پیمانکاران مورد نیاز جهت خرید ذخیره و یا تبدیل محصولات با توجه به تعرفه ها آیین‌نامه‌های داخلی و اساسنامه هر سازمان.
ماده ۱۸– وظائف هر یک از دو وزارت کشاورزی و منابع طبیعی و تعاون و امور روستاها در مورد تضمین حداقل قیمت محصولات کشاورزی بشرح زیر تعیین می‌گردد:
الف – وزارت کشاورزی و منابع طبیعی مسئولیت تضمین و حمایت قیمت گوشت قرمز – گوشت مرغ – شیر – تخم مرغ – ذرت دانه – پنبه و دانه های روغنی را که شورایعالی تعیین خواهد نمود در سطح کشور بعهده خواهد داشت.
ب – وزارت تعاون و امو رورستاها مسئولیت تضمین و حمایت قیمت فرآورده های گندم – جو – چغندر قند – برنج – نخود و لوبیا که شورایعالی تعیین خواهد نمود در سطح کشور بعهده خواهد داشت
فصل پنجم – منابع مالی
ماده ۱۹– اعتبار مورد نیاز دبیرخانه فنی دائمی از محل بودجه عمومی تامین خواهد گشت.
ماده ۲۰– منابع مالی سازمانهای اجرائی بشرح زیر تعیین می‌گردد.
الف – درآمدهای حاصله از عملیات بازرگانی و بهره‌برداری سازمان.
ب – مبالغی که از بودجه عمومی دولت برای تامین کسری هزینه‌های جاری و عملیات سازمان و یا هزینه‌های سرمایه ای از طرف دولت در اختیار سازمان گذارده میشود.
ج – وام از منابع اعتباری داخلی کشور طبق آیین‌نامه داخلی اساسنامه هر سازمان.
فصل ششم – ضوابط تعیین حداقل قیمت تضمین شده و قیمت فروش محصول وسیله سازمانهای اجرائی و طرز اجرای آن.
ماده ۲۱– هر یک از سازمانهای اجرائی موظفند با در نظر گرفتن ماهیت تولید و همچنین تغییرات هزینه تولید و با توجه به روند قیمتهای عمده فروشی و هزینه زندگی در سالهای اخیر حداقل قیمت تضمین شده محصولات و قیمت عادله فروش محصولات خریداری شده را همه ساله تعیین و در کمیته های مربوطه مطرح نمایند.
ماده ۲۲– دبیرخانه فنی دائمی موظف است با توجه به نظرات کمیته پیشنهادات ادائه شده را با سیاستهای کشاورزی و اقتصادی کشور و همچنین با قیمت سایر کالاها هماهنگ ساخته و همراه با یک گزارش توجیهی پیشنهادات را از طریق دبیرخانه شورای اقتصاد در شورای عالی “شورای اقتصاد” مطرح نماید.
تصمیمات نهائی شورایعالی از طریق دبیر شورای اقتصاد باطلاع وزارتخانه های ذیربط خواهد رسید.
ماده ۲۳– حداقل قیمت تضمین شده باید مدت زمان کافی قبل از فصل کشت یا باروری از طریق وسائل ارتباط جمعی و آگهیهای دیواری اعلام گردد.
ماده ۲۴– حداقل قیمت تضمین شده برای بعضی محصولات میتواند در مناطق و زمانهای مختلف متفاوت باشد ولی بهر حال تفاوت قیمتهای منطقه‌ای نباید بیشتر از تفاوت هزینه‌های حمل و نقل محصول از یک مرکز بمرکز دیگر باشد.
ماده ۲۵– برای بهبود کیفیت تولید و همچنین اصلاح چگونگی عرضه محصولات حداقل قیمت تضمین شده باید تابع رقم و درجه و مرغوبیت هر محصول باشد.
ماده ۲۶– سازمانهای اجرائی موظفند در اعلامیه های خود تاریخ شروع و خاتمه خرید را به تفکیک مراکز خرید باطلاع تولید کنندگان برسانند.
ماده ۲۷– سازمانهای اجرائی میتوانند برای خرید به قیمت تضمین شده انبار کردن، حمل و عنداللزوم فروش محصول بوسیله مؤسسات عامل نیز اقدام نمایند.
تبصره ۱– برای انتخاب مؤسسات عامل شرکت‌های سهامی زراعی و اتحادیه و شرکت‌های تعاونی روستائی و سازمانهای توسعه کشاورزی و عمران منطقه‌ای و مجتمع های شیرو گوشت دولتی تقدم خواهند داشت.
تبصره ۲– سازمانهای اجرائی موظفند اعتبار لازم برای خرید محصول را در موقع مناسب در اختیار سازمان تعاون مصرف شهر و روستا شرکت‌های سهامی زراعی و اتحادیه ها و شرکت‌های تعاونی روستائی و سازمانهای توسعه کشاورزی و عمران منطقه‌ای قرار دهند.
ماده ۲۸– تضمین خرید شیر، گوشت مرغ، تخم مرغ، نباتات علوفه ای و چغندر قند مذکور در این آیین‌نامه باید بر اساس برنامه کشت در قبال عقد قرارداد با تولید کنندگان یا با ثبت نام و تعیین سهمیه کشت و تولید صورت گیرد.
ماده ۲۹– اتحادیه های تعاونی روستائی و سازمانهای توسعه کشاورزی و دامداری منطقه‌ای میتوانند بنمایندگی از طرف سازمانهای اجرائی نسبت به عقد قرارداد با تولیدکنندگان و یا ثبت نام و تعیین سهمیه کشت و تولید آنها اقدام نمایند.
تبصره – در نقاطی که سازمانهای توسعه کشاورزی و دامداری منطقه‌ای تاسیس شده است برای تسهیل اجرای برنامه تنظیم کشت و پشتیبانی برنامه‌های تولیدی سازمانهای توسعه کشاورزی و دامداری منطقه‌ای نسبت به اتحادیه های تعاونی روستائی اولویت خواهند داشت.
ماده ۳۰– در صورتی که محصول خریداری شده بوسیله سازمانهای اجرائی پس از تامین ذخیره احتیاطی بیشتر از مصرف داخلی باشد سازمانهای مزبور میتوانند با موافقت کمیته دائمی احتیاجات مواد غذائی نسبت بصدور مازاد محصول اقدام نمایند.
ماده ۳۱– تضمین خرید محصولات کشاورزی و دامی شرکت‌های سهامی زراعی و شرکت‌های تعاونی روستائی و شرکت‌های کشاورزی و دامداری دولتی و خصوصی بر اساس تبصره سه ماده یک قانون عمران و نوسازی روستاها و انحلال وزارت تولیدات کشاورزی و مواد مصرفی و تعیین تکلیف مؤسسات وابسته به آن و تبصره ۱ و ۲ ماده سیزدهم قانون تجدید تشکیلات وزارت کشاورزی و منابع طبیعی از وظائف وزارت تعاون و امور روستاها و وزارت کشاورزی و منابع طبیعی است و وزرای این دو وزارتخانه عنداللزوم برای انجام قسمتی از این وظائف بیکدیگر تفویض اختیار خواهند نمود.
دیدگاه شما