نظریه تفسیری شورای نگهبان: مفهوم فوری بودن لوایح و طرحها

شماره 1258 – ۱۳۶۸/۸/۱۵ ریاست محترم مجلس شورای اسلامی

به پیوست نظر تفسیری شورای نگهبان در خصوص اصل نود و هفتم قانون اساسی در رابطه با مفهوم فوری بودن لوایح و طرح ها ارسال می‌گردد، عنایت می‌فرمائید که با توجه به تفسیر مزبور طرح ها و لوایح یک فوریتی که صرفاً رسیدگی خارج از نوبت و یک شوری بودن را طبق تعریف ماده 116 و 119 آیین‌نامه داخلی مجلس اقتضاء دارد از شمول فوری بودن مذکور در اصل 97 خارج است، بنابراین پیشنهاد می شود ماده 86 آیین‌نامه داخلی مجلس اصلاح یا به عدم شمول حکم آن نسبت به لوایح و طرح های یک فوریتی تفسیر گردد.

قائم مقام دبیر شورای نگهبان

تفسیر اصل نود و هفتم قانون اساسی

«مقصود از طرح یا لایحه فوری مذکور در اصل نود و هفتم قانون اساسی، طرح یا لایحه‌ای است که تأخیر در رسیدگی به آن، مستلزم وقوع خسارت یا فوت فرصت باشد، و لوایح و طرحهایی را که رسیدگی به آن در این حد از لزوم سرعت نیست شامل نمیشود.»

تفسیر فوق در جلسه مورخ ۱۳۶۸/۸/۱۴ شورای نگهبان با اکثریت 11 رأی به عمل آمد.

قائم مقام دبیر شورای نگهبان