هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۲/۹/۱۶ بنا به پیشنهاد شماره ۳.۲۰۰.۶۶۲-۷۳۰.۹۰۱.۲ مورخ ۱۳۸۲.۹.۱۱ وزارت امور خارجه و در اجرای ماده (۲) آیین‌نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین‌المللی ـ مصوب ۱۳۷۱ ـ تصویب نمود:
به وزارت امور خارجه اجازه داده می‌شود «کنوانسیون ملل متحد برای مبارزه با فساد (مالی و اداری)»،منضم به قطعنامه شماره ۵۴.۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد را که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده است، با لحاظ شرط ذیل امضا و مراحل تصویب را تا حصول نتیجه نهایی پیگیری نماید.
«جمهوری اسلامی ایران طبق بند (۳) ماده (۶۶) کنوانسیون اعلام می‌نماید که خود را متعهد به ترتیبات بند (۲) ماده (۶۶) در خصوص مراجعه به دیوان بین‌المللی دادگستری برای حل و فصل اختلافات ناشی ازتفسیر یا اجرای مقررات کنوانسیون نمی‌داند. جمهوری اسلامی ایران اعلام می‌نماید که در هر مورد، رضایت کلیه طرفهای اختلاف، شرط لازم برای ارجاع موضوع به دیوان بین‌المللی دادگستری است. دولت جمهوری‌اسلامی ایران می‌تواند در هر مورد که ارجاع به داوری را برای حل و فصل هر اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای مقررات کنوانسیون به مصلحت بداند، طبق قوانین مربوط اقدام نماید. دولت جمهوری اسلامی ایران همچنین حق خود را محفوظ می دارد که در زمان تودیع سند تصویب کنوانسیون حاضر، نسبت به اعلام شرط یا شروط جدید ـ آنگونه که مقتضی بداند ـ اقدام نماید.»
محمدرضا عارف – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما