هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۴.۱۲.۲۷ در اجرای ماده (۲) آیین‌نامه اجرایی بند “ب” تبصره (۱۱) قانون برنامه دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موضوع تصویب‌نامه شماره ۴۸۰۶۳ت۱۵۵۰۲ه مورخ ۱۳۷۴.۷.۱۱ هیأت وزیران، بنا به پیشنهاد دفتر امور مناطق محروم کشور -ریاست جمهور فهرست روستاهای محروم استان مازندران را با رعایت ضریب محرومیت و به تفکیک زمینه‌های محرومیت عمرانی و زیربنایی برای سال ۱۳۷۵به شرح جدول پیوست تصویب نمود:
۱ – روستاهای محروم در جدول پیوست فقط در زمینه‌ای که با علامت (*) در ستون نوع محرومیت مشخص شده، محروم تلقی گردیده و در سایر زمینه‌های فاقد ستاره (*) محروم تلقی نمی‌شوند.
تبصره ۱ – روستاهایی از فهرست موضوع بند (۱) این تصویب‌نامه در صورتی که در مجموعه توسعه شبکه خدمات رسانی بهداشتی و درمانی و همچنین‌توسعه شبکه دفاتر پست و مخابرات روستایی وزارتخانه‌های بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و پست و تلگراف و تلفن قرار گرفته باشند اما فاقد ساختمان خانه بهداشت یا ساختمان دفتر مشترک پست و مخابرات باشند به ترتیب در زمینه‌های ساختمان خانه بهداشت و ساختمان دفاتر پست و مخابرات نیز محروم شناخته می‌شوند.
تبصره ۲ – عملیات ساماندهی محیط روستایی برای تجمیع نقاط کم خانوار و پراکنده که قابلیت جمع‌آوری را از هر جهت دارند پس از تأیید دفتر امور مناطق محروم کشور – ریاست جمهور از منابع اعتبارات مناطق محروم پیش‌بینی شده در قالب طرح‌های بهسازی و تجمیع سهم استان – موضوع تبصره (۳۷) قانون بودجه سال ۱۳۷۵ کل کشور – توسط دستگاه‌های اجرایی ذیربط استانها اجرا می‌شوند.
۲ – در زمینه عملیات چند منظوره اشتغال زا به استناد مفاد ماده (۱) تصویب‌نامه شماره ۲۱۲۴۶ت۱۴۹۵۷ه مورخ ۱۳۷۴.۲.۶ هیأت وزیران فقط روستای مرکز دهستان، محروم تلقی می‌شود.
۳ – کمیته‌های برنامه‌ریزی استانها و شهرستانها موظفند اعتبار مورد نیاز جهت تکمیل و ترمیم پروژه‌های عمرانی روستاهایی که به موجب این تصویب‌نامه از فهرست روستاهای محروم کشور حذف شده‌اند را از محل سایر اعتبارات عمرانی استانی (اعتبارات غیر محروم استان) سال ۱۳۷۵ با اولویت تأمین نمایند.
۴ – دفتر امور مناطق محروم کشور – ریاست جمهور مسئولیت نظارت بر اجرای مفاد این تصویب‌نامه را بر عهده دارد.
حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما