*>>پاورقی: به موجب نامه شماره ۲۲۶۶ مورخ ۷۲.۲.۱۵ دبیر هیأت دولت، این مصوبه که به اشتباه به صورت محرمانه ابلاغ شده بود به عادی تغییر طبقه یافت.<<
اکثریت وزراء عضو کمیسیون اقتصاد هیأت دولت در جلسه مورخ ۱۳۷۱/۱۲/۱۰ با توجه به اختیارات تفویضی هیأت وزیران (موضوع تصویبنامه شماره ۱۰۳۹۵۰ت۹۰۸ مورخ ۱۳۶۸.۱۰.۲۱) بنا به پیشنهاد وزارت بازرگانی و به استناد ماده (۴۷) قانون مقررات صادرات و واردات -مصوب ۱۳۶۶ – تصویب نمودند:
ماده (۳۷) آیین‌نامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات و اصلاحات بعدی آن، به شرح زیر اصلاح می‌شود:
“ماده ۳۷ – کلیه مسافران دارای گذرنامه معتبر عازم خارج از کشور می‌توانند علاوه بر لوازم “شخصی خود کالاهای محصول یا مصنوع ایران، کتاب و صنایع دستی را در حد عرف – که گمرک تعیین و اعلام می‌کند – بودن تودیع پیمان ارزی، ارائه کارت بازرگانی و اخذ هر گونه مجوز (غیر از مجوزهای قانونی) با خود‌خارج نمایند.
تبصره ۱ – خروج هر گونه اشیای عتیقه و باستانی، آثار فرهنگی اصیل، کتب خطی و زر و سیم همراه کلیه مسافرانی که به خارج از کشور عزیمت می‌نمایند ممنوع می‌باشد.
تبصره ۲ – خارجیان مقیم ایران که به موجب پروانه رسمی در ایران به کار اشتغال داشته‌اند پس از اتمام کار و با ارائه مدار لازم به گمرک همچنین دانشجویان خارجی که در حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی به تحصیل اشتغال داشته‌اند، پس از اتمام تحصیلات با ارائه گواهی مؤسسات مذکور به گمرک می‌توانند لوازم خانه خود را در حد متعارف و با حفظ جنبه غیر تجاری، بدون تودیع پیمان ارزی از کشور خارج نمایند.
تبصره ۳ – خروج یک تخته فرش یا دوخته قالیچه دستباف یا ماشینی و خروج حداکثر سه کیلوگرم خاویار با ارائه فاکتور فروش شرکت سهامی شیلات ایران و کنترل گمرک، بدون تودیع پیمان ارزی همراه کلیه مسافرانی که به خارج از کشور عزیمت می‌نمایند، مجاز است.
این تصویبنامه در تاریخ ۱۳۷۲.۲.۶ به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما