نظر به این که وصف الزامی بودن به طور مطلق و در همه قواعد یکسان نمی‌باشد و نیز فوق‌العاده‌هایی از قبیل هزینه سفر و نقل مکان از جمله حقوقی است که با گذشت مستخدم منتفی می‌شود و سازمان متبوع ملزم به پرداخت آن نمی‌باشد، بنابراین رأی ۱۳۲-۶۷.۳.۳۱ شعبه هشتم دیوان که بر مبنای همین نظر صادر شده صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص می‌گردد. این حکم بر طبق ماده ۲۰ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع مربوطه در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۵۴/۰۱/۳۰ بنابر پیشنهاد شماره ۲۰۰۸۶۹ مورخ ۱۳۵۴/۰۱/۳۰ وزارت صنایع و معادن صدور پروانه ساخت کامیون به نام شرکت سهامی جنرال موتور ایران…
هیأت‌وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۴.۳.۸ به استناد ماده (۷) قانون تعیین حدود وظایف و اختیارات و مسؤولیتهای ریاست جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب ۱۳۶۵ـ تصویب نمود: نشان…
[آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی] ماده ۱ – در آغاز هر دوره مجلس شورای اسلامی، حداکثر دو ماه پس از انتخاب هیأت رئیسه دائم مجلس، نخست‌وزیر موظف…
موضوع استفساریه: آیا با تصویب ماده واحده قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضی موقوفه ـ مصوب ۱۳۷۱ـ ماده واحده قانون ابطال اسناد فروش رقبات،…
وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی در جلسه مورخ ١۳۹۰/۳/۸ بنا به پیشنهاد شماره ۱۲۲۳۷۸/۴۲/۴/۱ مورخ ۱۲/۸/۱۳۸۹ وزارت کشور و به استناد ماده (۱۳) قانون تعاریف و…
دیدگاه شما