مصوب بیست و یکمین جلسه مورخ ۱۷/۲/۶۴
ضوابط تشخیص آییننامههای اساسی متأثر از معیارهای چهارگانه زیر است:
۱- آییننامه تأثیر قابل ملاحظه سیاسی روی مراکز آموزشی داشته باشد.
۲- آییننامه متضمن بار مالی سنگین باشد.
۳- آییننامه اثر فرهنگی تعیین کننده (فرهنگ عمومی) داشته باشد.
۴- آییننامه اثر حقوقی تعیین کننده داشته باشد.
با توجه به موارد فوق برخی از مصادیق آییننامهای که لازم است در شورای عالی بحث و تصمیمگیری شود عبارتند از:
۱- آییننامه انضباطی دانشجویان و اعضاء هیئت علمی و کارمندان.
۲- ضوابط گزینش دانشجو و اسناد از نظر اخلاقی و تعهدی.
۳- منطقهبندی و سهمیه در کنکور سراسری.
۴- آییننامه اصول و ضوابط مدیریت
۵- تعیین اصول کلی نظام آموزش عالی کشور.
۶- ضوابط فرهنگی برای اسلامی کردن دانشگاهها.
۷- اصول کلی و ضوابط اصلی اداری و مالی دانشگاهها.
۸- ضوابط تأسیس موسسات آموزش عالی و تحقیقاتی.
۹- ضوابط و اصول کلی ارتباطات علمی و فرهنگی با کشورهای جهان.
۱۰- ضوابط گسترش و تجدید مراکز آموزش عالی کشور.
۱۱- ضوابط افزایش ظرفیت دانشگاهها.
۱۲- ضوابط توزیع کیفی و کمی مراکز آموزش عالی در کشور.
۱۳- ضوابط تعیین روسای دانشگاهها.
۱۴- آییننامه برای ایجاد در زمینههای لازم جهت بسیج و مشارکت همه جانبه مردم به منظور تحقق اهداف انقلاب فرهنگی.
۱۵- آییننامه نظارت بر اجرای کلیه مصوبات شورایعالی.
۱۶- آییننامه نظارت بر امور کتابهای درسی
از سوی دیگر برخی از نمونههای آییننامههایی که به شورایعالی انقلاب فرهنگی مربوط نمیشود عبارتند از:
الف- آییننامه نحوه گزینش علمی در کنکور سراسری.
ب – آییننامههای آموزشی
ج- آییننامه ایجاد یا حذف رشته تحصیلی در مقاطع مختلف.
د- آییننامههای مربوط به تعیین مقاطع و اصول دورههای تحصیلی.
دیدگاه شما