ماده واحده – وزارت کشاورزی و عمران روستایی مجاز است مواد اولیه چوبی مورد مصرف بخش خصوصی صنایع چوب و سلولز به استثنای سوخت کارخانه و کارگاههای احداث شده و در حال کار از طرح‌هایی که رأساً عمل مینماید و یا به وسیله شرکتهای دولتی وابسته مورد بهره‌برداری قرار میگیرد بدون رعایت تشریفات مزایده به صاحبان کارخانجات به فروش برساند و قیمت پایه هیزم و چوبهای مصرفی بخش خصوصی وسیله هیأتی مرکب از نماینده سرجنگلداری کل منطقه و نماینده اداره دارایی استان و نماینده استانداری و نمایندهای از شرکتهای دولتی وابسته که به امر بهره‌برداری از جنگلها اشتغال دارند تعیین میگردد این نرخ تابع شاخص هزینه زندگی که بانک مرکزی ایران آن را تهیه و تنظیم مینماید میباشد.
لذا هیأت مذکور در فروردین ماه هر سال نسبت به تعیین نرخ فرآورده‌های جنگلی مورد نیاز کارخانجات صنایع چوب به تفکیک اقدام خواهد نمود.
تبصره ۱ – در صورتی که بعداً کارخانجاتی با اخذ مجوز از طرف وزارت کشاورزی و عمران روستایی احداث شوند میتوانند از نرخهای معینه مذکور استفاده نمایند.
تبصره ۲ – تعیین نرخ با در نظر گرفته فاصله محل تولید و جمع‌آوری و عرضه فرآورده‌های جنگلی صورت گیرد.
تبصره ۳ – چون تهیه و حمل فرآورده‌های جنگلی و نهالهای غیر مثمر مستلزم صرف وقت زیادی است و امکان نگهداری آنها برای مدت طولانی مقدور نمیباشد، لذا سرجنگلداریهای کل مناطق چهارگانه شمال مجازند که معاملات تا یک میلیون ریال را در حوزه هر طرح بدون رعایت تشریفات مزایده و بر اساس نرخی که هیأت مذکور در ماده واحده فوق تعیین مینماید با بخش خصوصی و دولتی انجام دهند.
تبصره ۴ – شرکتهای دولتی وابسته و صاحبان صنایع مکلف به رعایت قیمت فروش هیزم یا مصنوعات حاصل از آن با نرخ عادلانه‌ای که از طرف هیأت قیمت‌گذاری تعیین می‌شود خواهند بود.
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران
دیدگاه شما