«شماره ۱۸۴۸ت – ۱۳۴۱/۲/۶
هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۴۱/۲/۵ بنا به پیشنهاد شماره ۲۴۳۱ – ۴۱.۱.۲۹ وزارت دارایی تصویب نمودند:
ماده واحده – نرخ مالیات نقل و انتقالات قطعی اموال غیرمنقول موضوع بند ج ماده ۱۲ قانون اصلاح قانون مالیات بر درآمد مصوب تیرماه ۱۳۳۷ از چهار درصد ارزش مورد معامله به دو درصد تقلیل داده می‌شود. ارزش مورد معامله به مأخذ ارزش منطقه‌ای خواهد بود.
تبصره ۱ – در معاملات اشخاص با دولت و یا شهرداریها و مؤسسات وابسته به آنها قیمت مندرج در سند معامله ملاک اخذ مالیات خواهد بود.
تبصره ۲ – دولت و شهرداریها و مؤسسات وابسته به آنها با گواهی وزارت دارایی از پرداخت این نوع مالیات معاف خواهند بود.
تبصره ۳ – تشکیل کمیسیون تقویم اموال غیر منقول بعد از انقضای مهلت سه ماه مقرر در تبصره ماده یک آیین‌نامه مربوط مجاز می‌باشد.
تبصره ۴ – صاحبان دفاتر اسناد رسمی که بر حسب قانون و مقررات مربوطه موظف به وصول مالیات نقل و انتقالات قطعی از اشخاص و تأدیه آن به وزارت دارایی می‌باشد در حکم مؤدی مالیاتی تلقی و در صورت عدم تأدیه آن در مورد مقرر قانونی وزارت دارایی مکلف است علاوه بر تعقیب انتظامی سردفتر اصل مالیات و زیان دیر کرد مقرر در ماده ۱۷ قانون مالیات بر درآمد مصوب فروردین ۱۳۳۵ و جریمه مندرج در بند (ب) ماده (۲) آیین‌نامه جرائم مالیاتی مصوب ۱۸ فروردین ۱۳۳۵ را طبق مقررات مالیاتی از سردفتر مستنکف وصول نماید.
تبصره ۵ – وزارت دارایی مکلف است پس از افتتاح مجلسین مجوز قانونی این تصویب‌نامه را تحصیل نماید.»
تصویب‌نامه فوق که در اجرای ماده واحده مصوبه بیستم آذرماه ۱۳۴۲ تقدیم شده بود در کمیسیون دارایی مجلس شورای ملی مطرح و کمیسیون مزبور نظر داد که (مفاد تصویب‌نامه مزبور جز در مورد مقرراتی که به موجب قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه ۱۳۴۵ باید مورد عمل قرار گیرد از تاریخ اجرای قانون مذکور لغو می‌شود).
نظر مذکور پس از تأیید مجلس سنا در تاریخ روز دوشنبه هیجدهم اردیبهشت ماه ۱۳۴۶ در جلسه روز سه‌شنبه دوم خردادماه یک هزار و سیصد و چهل و شش شمسی مجلس شورای ملی مورد تصویب قرار گرفت.
رییس مجلس شورای ملی – مهندس عبدالله ریاضی
دیدگاه شما