هیئت وزیران در جلسه مورخ چهارشنبه یازدهم آذرماه ۱۳۳۲ تصویب نمودند که روابط سیاسی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت علیاحضرت انگلستان مجددا برقرار شود و متن اعلامیه مشترک که پیوست است روز شنبه ۱۴ آذرماه ۱۳۳۲ (دو ساعت بعد از ظهر به وقت تهران) در تهران و لندن منتشر گردد.
هیئت وزیران به جناب آقای وزیر امور خارجه اجازه می‌دهند که برای انجام این مقصود، متن ابلاغیه مزبور را به وزیر مختار سوییس در تهران تسلیم نمایند که به وزیر امور خارجه انگلستان ابلاغ شود:
«دولت شاهنشاهی ایران و دولت علیا حضرت ملکه انگلستان اینک تصمیم گرفته‌اند که روابط سیاسی را برقرار سازند و بزودی هر یک سفیر کبیر خود را به کشور دیگر اعزام دارند، سپس در نزدیکترین موقعی که مورد موافقت طرفین باشد در باب حل اختلاف مربوط به نفت که اخیراً موجب تیرگی روابط بین آنها شده بود، شروع به مذاکره نمایند و به این طریق، دوستی دیرینه خود را برقرار و تحکیم نمایند.
دولتین اطمینان دارند که با حسن نیت به راه حل می‌توان رسید که آمال و آرزوهای ملی مردم ایران در خصوص منابع طبیعی کشورشان ملحوظ، و شرافت و مصالح و منافع طرفین بر اساس عدل و انصاف تأمین شود.
به این طریق، امیدواری حاصل است که به رفاه و سعادتمندی دو ملت و صلح و همکاری بین المللی کمک واقعی بشود.»
Her Majesty’s Government and the Persian Government have now decided to resume diplomatic relations and to exchange Ambassadors without delay. They will thereafter proceed at the earliest mutually agreed moment to negotiate a settlement of the oil dispute which has recently clouded relations between them, and thus to complete the restoration of their traditional friendship. They are confident that with good will, a solution can be reached which will take account of the national aspirations of the Persian people regarding the natural resources of their country and which, on the basis of justice and equity, will safeguard the honour and interests of both parties.
Thus it is hoped that a real contribution will have been made to the welfare of the two peoples and to the cause of peace and international cooperation.
دیدگاه شما