ماده اول – به وزارت مالیه اجازه داده میشود که علاوه بر مبلغ ۵۱۵۸۴ تومان که بر طبق اعتبار سنه ۱۳۰۴ بمؤسسه دفع آفات حیوانی پرداخته شده مبلغ ۴۸۴۱۶ تومان اعتبار جدیدی در اختیار وزارت فلاحت و تجارت و فوائد عامه بگذارد که مجموع اعتبار مؤسسه دفع آفات حیوانی در سنة ۱۳۰۵ از بابت بودجه کل مملکتی بالغ بر یکصد هزار تومان بشود.
ماده دوم – مؤسسه دفع آفات حیوانی مکلف است از تاریخ تصویب این قانون در هر نقطه که بیم سرایت گاومیری میرود کلیه گاوها را سرم و واکسن زده و از هر گاوی که مورد استعمال سرم و واکسن واقع میگردد مبلغ سه قران از مالکین دهات و مزارع یا گله‌دارهای گاو دریافت دارد.
تبصره – ضد عفونی کردن پشم و پوست گاو و غیره باید مجاناً بعمل آید.
ماده سوم- [لغو ۱۳۰۸/۰۳/۱۶]
[وزارت فلاحت و تجارت و فواید عامه مجاز است که یک نفر بیطار متخصص بجهت مؤسسه دفع آفات حیوانی از ممالک متحده آمریکا برای مدت سه سال استخدام نماید که مستخدمین فنی مؤسسه را تربیت نموده و سمت متخصص فنی مؤسسه دفع آفات حیوانی را از طرف آن وزارتخانه داشته باشد.]
ماده چهارم – حقوق متخصص مزبوره سالیانه از مبلغ ۶۵۰۰ تومان که به دوازده قسط پرداخته میشود تجاوز نخواهد کرد.
ماده پنجم – مبلغ یکهزار و پانصد تومان بابت خرج مسافرت ایاب و ذهاب متخصص مزبور به دولت اعتبار داده میشود و سایر شرایط کنترات مطابق قانون ۲۳ عقرب ۱۳۰۱ تعیین خواهد شد.
ماده ششم – وزارت فلاحت و تجارت و فوائد عامه مجاز است که برای جلوگیری از امراض سایر حیوانات و ضد عفونی کردن پشم و پوست و غیره نظامنامه تهیه و پس از تصویب هیئت وزراء بموقع اجراء گذارد.
این قانون که مشتمل بر شش ماده است در جلسه ۲۳ بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنج شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – حسین پیرنیا
دیدگاه شما