ماده اول – بانک ملی ایران مجاز است ۶۳۵ میلیون ریال اسکناس جدید طبع نموده و از مجموع اسکناسهای فعلی و اسکناسهائی که بموجب این قانون طبع میشود تا هشتصد میلیون ریال اسکناس در جریان داشته باشد مشروط به اینکه همیشه معادل لااقل شصت درصد کل اسکناسهائی که در‌جریان است مسکوک و شمش طلا و نقره بطور ذخیره راکد اسکناس نگاهدارد.
بانک ملی ایران میتواند تا رسیدن اسکناسهای جدید و در صورت ضرورت معادل یکصد میلیون ریال از اسکناسهائی که به موجب قانون ۱۱ مرداد ۳۱۱ طبع شده بجریان بیندازد.
کلیه اسکناسهای فوق تابع مقررات قانون ۲۲ اسفندماه ۱۳۱۰ راجع به نگاهداری ذخیره اسکناس و نظارت ذخیره مزبور و غیره خواهد بود.
[قانون راجع به میزان گردش اسکناس، مصوب ۱۳۱۸]
ماده دوم – پس از رسیدن اسکناسهائی که بموجب ماده ۱ این قانون طبع خواهد شد بانک مکلف است از مجموع اسکناسهای فعلی و اسکناسهای جدید معادل سیصد میلیون ریال بطور ذخیره نگاهداری کرده و فقط آن را بجای اسکناسهائی منتشر نماید که بواسطه اندراس از جریان خارج میشود.
ماده سوم – ۵۳ خروار و ۸۸ من و ۲۲ سیر و ۱۴ مثقال (۱۵.۸۷۵.۳۹۶ گرم) طلائی که دولت از محل ذخیره مملکتی و سایر عوائد خود خریداری کرده به ذخیره راکد اسکناس منتقل میشود.
این قانون که مشتمل بر سه ماده است در جلسه بیستم شهریورماه یک هزار و سیصد و سیزده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – دادگر
دیدگاه شما