ماده واحده – از تاریخ تصویب این قانون قسمتی از وظایف وزارت کشاورزی و عمران روستائی با کلیه اعتبارات و تعهدات و تجهیزات و کارکنان مربوط موضوع قانون تغییر نام وزارت کشاورزی و منابع طبیعی به وزارت کشاورزی و عمران روستائی و تجدید سازمان کشاورزی کشور مصوب خرداد‌ماه دو هزار و پانصد و سی و شش شاهنشاهی بترتیب زیر به وزارتخانه‌های راه و شهرسازی، نیرو و بهداری و بهزیستی منتقل میشوند:
۱ – ایجاد و توسعه راه از مراکز دهستان و روستا شهرها به شبکه راههای اصلی و فرعی کشور و همچنین ایجاد و نگهداری کلیه راههای روستائی منطقه در قالب برنامه جامع راههای فرعی و روستائی استان به وزارت راه و شهرسازی.
۲ – ایجاد و توسعه و نگهداری و مدیریت شبکه برق روستائی و کشاورزی استان به وزارت نیرو.
[تصویب موادی در خصوص تأمین برق ۸۰% جمعیت روستایی کشور در طول دو برنامه عمرانی ششم و هفتم]
۳ – سالم‌سازی محیط روستاها، از قبیل (تأمین آب مشروب – احداث آبریزگاههای بهداشتی- احداث حمامهای بهداشتی و بهسازی حمامهای غیر‌بهداشتی احداث غسالخانه و رختشویخانه و کشتارگاه و ترتیب نگهداری و نظارت و مراقبت تأسیسات مربوط به وزارت بهداری و بهزیستی.
تبصره ۱ – تفکیک و انتقال اعتبارات مربوط به امور مذکور در این قانون با همکاری وزارتخانه های ذیربط توسط سازمان برنامه و بودجه بعمل خواهد آمد.
تبصره ۲ – ترتیب انتقال کارکنان توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور با همکاری وزارتخانه های ذیربط داده خواهد شد. مستخدمین رسمی که در اجرای این قانون به سازمانهای غیرمشمول قانون استخدام کشوری منتقل میشوند مشمول ماده ۱۴۴ قانون استخدام کشوری و تبصره‌های آن خواهند بود. هر گاه گروه و پایه این قبیل مستخدمین در سازمان غیر مشمول محل خدمت پائین تر از گروه و پایه قبلی آنان باشد کماکان از حقوق گروه و پایه قبلی استفاده خواهند کرد. مهندسین و تکنیسین های کشاورزی کماکان در وزارت کشاورزی و عمران روستائی انجام وظیفه خواهند کرد.
تبصره ۳ – وظایف مذکور در این قانون بر اساس ضوابط و معیارهای تعیین شده از طرف وزارتخانه های مربوط از طریق واحدهای منطقه‌ای و استانی تحت نظر استاندار و با همکاری انجمنهای ملی و مشارکت اهالی روستاها بمرحله اجراء گذاشته میشود.
تبصره ۴ – آن قسمت از قوانین و مقررات که مغایر با این قانون باشد لغو میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و چهار تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز سه شنبه ۱۶ اسفندماه ۲۵۳۶ در جلسه روز دوشنبه بیست و دوم اسفندماه دو هزار و پانصد و سی و شش شاهنشاهی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا – جعفر شریف امامی
دیدگاه شما