ماده ۱ – به مناسبت یکصدمین سالگرد زادروز اعلیحضرت رضاشاه کبیر سردودمان شاهنشاهی پهلوی بنیانگذار ایران نو کسانی که احکام محکومیت آنها تا تاریخ لازم‌الاجراء شدن این قانون از دادگاههای دادگستری صادر و قطعی شده و در حال اجرا باشد یا حکم مذکور تا پایان سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی به حال اجراء درآید به نحو زیر مورد عفو قرار می‌گیرند:
۱ – مجازات محکومین به حبس دائم در صورت نبودن شاکی یا مدعی خصوصی و یا گذشت آنان به ده سال و در صورت عدم گذشت به پانزده سال حبس جنایی درجه یک تبدیل می‌شود.
۲ – مجازات محکومین به حبسهای جنایی در صورت نبودن شاکی یا مدعی خصوصی و یا گذشت آنان نصف و در صورت عدم گذشت آنان نصف و در صورت عدم گذشت یک سوم آن بخشوده می‌شود.
۳ – مجازات محکومین به حبسهای جنحه‌ای و یا حبس در دارالتأدیب بیش از سه ماه در صورت نبودن شاکی یا مدعی خصوصی یا گذشت آنان دو سوم و در صورت عدم گذشت دو پنجم آن بخشوده می‌شود.
۴ – مجازات اقامت اجباری بر طبق تبصره اصلاحی ذیل ماده ۱۷۳ قانون مجازات عمومی به شرط اجرای حکم حبس کلاً بخشوده می‌شود.
۵ – مجازات حبس جنحه‌ای و یا حبس در دارالتأدیب تا سه ماه کلاً و جزای نقدی اعم از اصلی و یا تکمیلی تا مبلغ یکصد هزار ریال بخشوده می‌شود ولو حکم حبس یا جزای نقدی در حال اجرا نباشد.
۶ – کسانی که قبلاً از قانون عفو عادی و یا قانون عفو و بخشودگی قسمتی از مجازات محکومین به مناسبت جشن دو هزار و پانصدساله بنیانگذاری شاهنشاهی ایران و یا قانون عفو و بخشودگی زندانیان به مناسبت بزرگداشت نیم قرن شاهنشاهی پهلوی استفاده کرده‌اند با توجه به حکم اصلی مجازات تا میزان مندرج در این قانون و با رعایت شرایط آن بخشوده می‌شوند.
ماده ۲ – جرائم و محکومیتهای زیر از شمول مقررات فوق مستثنی هستند:
الف – محکومین جنایی با اعمال ماده ۲۵ قانون مجازات عمومی.
ب – جرائم موضوع مواد ۲۲۳ و ۲۲۶ و ۲۲۷ و ۲۳۰ قانون مجازات عمومی اختلاس و ارتشاء
– جرم موضوع ماده ۲ قانون تشدید مجازات رانندگان
– محکومیتهای مستند به ماده ۱۸ قانون مربوط به امور پزشکی و دارویی یا جرائم موضوع مواد ۱ و ۲ و ۳ و ۴ قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی
– محکومیتهای مستند به قوانین راجع به گرانفروشی و احتکار
– وارد کردن یا ساختن مواد مخدر از هر نوع
- محکومیتهای مستند به لایحه قانونی راجع به مجازات پاشیدن اسید
– ماده واحده تشدید مجازات رانندگان متخلف
– قانون تشدید مجازات ربایندگان اشخاص.
ماده ۳ – وزارت جنگ می‌تواند در مورد محکومین دادگاههای نظامی که تا تاریخ لازم‌الاجراء شدن این قانون به موجب احکام قطعی محکومیت حاصل نموده و حکم در حال اجرا باشد و یا تا پایان سال ۲۵۳۷ به حال اجرا درآید عفو تمام یا قسمتی از مجازات آنان را از پیشگاه مبارک ملوکانه استدعا کند.
ماده ۴ – مقررات این قانون تأثیری در اجرای حکم ضرر و زیان مدعی خصوصی نخواهد داشت.
قانون فوق مشتمل بر چهار ماده پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه ۲۵۳۶/۱۲/۱، در جلسه روز یکشنبه هفتم اسفندماه دو هزار و پانصد و سی و شش شاهنشاهی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رییس مجلس شورای ملی – عبدالله ریاضی
دیدگاه شما