ماده واحده – کلیه کسانی که قبل از تاریخ ۱۳۴۷/۱۱/۲۷ (تاریخ تقدیم لایحه تشدید مجازات مرتکبین اصلی جرائم مندرج در قانون منع کشت خشخاش مصوب ۳۱ خرداد ۱۳۴۸) مرتکب هر یک از بزه‌های مندرج در قوانین و مقررات مربوط به منع کشت خشخاش شده و مشمول معافیت مقرر در قانون مصوب ۳۱ خرداد ۱۳۴۸ نبوده‌اند در صورتی که محکومیت قطعی به حبس و جریمه نقدی پیدا کرده باشند پس از گذراندن مدت حبس تا مبلغ ده میلیون ریال از جریمه نقدی و در صورتی که تعهد پرداخت جریمه شده باشد تا مبلغ مذکور از انجام تعهد بخشوده میگردند و نسبت به مازاد از ده میلیون ریال جریمه بدون احتساب مدت حبس بدل از جریمه گذشته طبق مقررات قانون درباره آنان عمل خواهد شد ولی در هر حال مدت حبس بدل از جریمه از پنج سال تجاوز نخواهد کرد.
تبصره ۱ – جریمه‌های نقدی که قبل از تصویب این قانون کلا یا بعضاً پرداخت شده قابل استرداد نخواهد بود.
تبصره ۲ – کسانی که به اتهام ارتکاب بزه‌های مزبور در تاریخ قبل از ۱۳۴۷/۱۱/۲۷ هنوز تحت تعقیب کیفری بوده و حکم قطعی در باره آنان صادر نشده در صورت محکومیت نسبت به جریمه مشمول بخشودگی مقرر در این قانون خواهند بود.
تبصره ۳ – این قانون بلافاصله پس از تصویب قابل اجراء است.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و سه تبصره پس از تصویب مجلس سنا در تاریخ روز چهارشنبه ۱۳۴۹/۱۲/۱۹ در جلسه روز سه‌شنبه بیست و پنجم اسفندماه یکهزار و سیصد و چهل و نه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – عبداله ریاضی
دیدگاه شما