آیین‌نامه راجع به اماکن عمومی [مصوب ۱۳۲۳]

۱ـ اماکن مصرحه در این آیین‌نامه عبارت از کاباره ـ مهمانخانه (هتل) کافه رستوران ـ رستوران ـ بار ـ مسافرخانه ـ پانسیون ـ کافه ـ قهوه‌خانه و کلیه اماکن دیگری که برای پذیرائی یا مسافرت دایر می‌شود.

۲ـ داوطلبان افتتاح یکی از اماکن مذکوره در ماده ۱ درخواستی که حاوی مراتب مفصله ذیل باشد:
الف ـ اسم و اسم پدر و نام خانوادگی.
ب ـ شماره برگ نام و نشان (در صورتی که درخواست کننده تبعه خارجه باشد تابعیت و شماره پروانه اقامت).
ج ـ نوع بنگاه و تمام مشخصات لازمه.
د ـ محل سکونت.
هـ ـ نامی که برای بنگاه خود انتخاب کرده است تهیه و به شهرداری تسلیم دارند. شهرداری هویت درخواست کننده را به شهربانی ارسال می‌دارد و شهربانی مکلف است در ظرف ده روز نظر خود را نسبت به صلاحیت درخواست کننده به شهرداری اطلاع دهد.

۳ـ اماکن عمومی به تناسب وضعیت خود بر طبق مقررات آیین‌نامه از طرف شهرداری هر شهر به درجاتی منقسم می‌گردد.

۴ـ شهرداری با در نظر گرفتن وضعیت و با جلب نظر نمایندگان هر رسته و مقتضیات شهرداری پروانه دایر بودن اماکن و شرایط لازمه را در پروانه قید خواهد نمود.

۵ ـ متصدیان اماکن عمومی قبل از اخذ پروانه از شهرداری حق افتتاح امکنه خود را ندارند و اگر چنانچه برخلاف این مشاهده شد شهرداری می‌تواند اضافه بر اجرای ماده۳۳ آیین‌نامه در بستن محل اقدام نماید.

۶ ـ مدت اعتبار پروانه یک سال بوده و در صورتی که ضمن مدت مزبور شهرداری عدم صلاحیت صاحب امکنه را تشخیص دهد می‌تواند در استرداد پروانه آن محل اقدام نماید و همین طور اگر عدم صلاحیت از طرف شهربانی تشخیص داده شود مراتب را به شهرداری اطلاع می‌دهند تا اقدام لازم از طرف شهرداری مجرا گردد.

۷ـ تغییر محل اماکن عمومی باید با اجازه شهرداری به عمل آید.

۸ ـ در صورتی که یکی از صاحبان اماکن عمومی قصد بستن بنگاه خود را داشته باشد باید قبلاً مراتب را کتباً به شهرداری اطلاع داده و اجاره‌نامه مزبور را نیز به شهرداری مسترد دارد.

۹ـ تعیین نرخ اغذیه و نوشابه از وظایف مختصه شهرداری است که با رعایت درجه‌بندی هر یک از اماکن آگهی خواهد شد.

۱۰ـ صاحبان اماکن موظفند کلیه آگهی‌ها و دستورهائی که از طرف شهرداری یا شهربانی راجع به اماکن عمومی صادر می‌شود در نقطه مناسبی جهت اطلاع‌ مسافرین و واردین الصاق نمایند.

۱۱ـ هیچیک از صاحبـان اماکن عمومی نمی‌تواننـد بنگاه خود را به ملیت‌های معینی اختصاص بدهند.

۱۲ـ صاحبان مهمانخانه‌ها حق انتقال و یا واگذاری رستوران خود را بدون اجازه شهرداری به دیگری نخواهند داشت.

۱۳ـ شهرداری مکلف است به محض صدور پروانه گشایش هر یک از اماکن یا تعطیل هر یک از آنها مراتب را به شهربانی اطلاع دهد و صاحبان اماکن نیز در موقع افتتاح یا تعطیل مراتب را به کلانتری محل اطلاع خواهند داد.

۱۴ـ اماکنی که برای اقامت مسافرین تأسیس یافته از قبیل مهمانخانه‌ پانسیون ـ مسافرخانه باید هر موقع که مسافر به قصد سکونت به اماکن آنها وارد می‌شود اعلامیه ورود مسافر را مطابق نمونه‌ای که از طرف شهربانی داده می‌شود منتها به فاصله ۱۲ ساعت بعد از ورود مسافر به ‌شهربانی ارسال و رسید دریافت دارند.

۱۵ـ برای اجرای ماده چهارده هر یک از اماکن مند رجه در ماده نامبرده باید دارای دفاتر باشند که نمونه آن از طرف شهربانی داده شود.

۱۶ـ صاحبان اماکنی که مسافرین در اماکن آنها توقف می‌نمایند در حدود قوانین موضوعه مسئول کلیه اثاثیه و امانات آنها می‌باشند.

۱۷ـ در موقعی که یکی از مسافرین مظنون یا مبتلای امراض واگیر و عفونی از قبیل وبا ـ طاعون ـ حصبه و امثال آن باشد صاحبان اماکن عمومی مکلفند بلافاصله مراتب را با ذکر اسم شخصی که مبتلا شده و شماره اطاق که شخص بیمار سکونت دارد به اداره کل بهداری شهرداری و کلانتری محل اطلاع دهند.

۱۸ـ در صورتی که یکی از مسافرین در اماکن عمومی فوت نماید صاحب یا مدیر مؤسسه باید بلافاصله مراتب را کتباً با ذکر اسم شخص متوفی و شماره اطاق او به اداره کل بهداری شهرداری و به کلانتری محل مربوطه اطلاع دهند.

۱۹ـ تا ورود نماینده شهربانی یا نماینده پارکه اطاق شخص متوفی باید از طرف صاحب یا مدیر مؤسسه بسته شده و احدی داخل آنجا نشود.

۲۰ـ در کلیه اماکن عمومی وسائل مقدماتی آتش‌نشانی مطابق دستور شهرداری باید همیشه حاضر و آماده باشد.

۲۱ـ قبل از ضدعفونی کردن اطاقی که مسافرین بیمار در آن سکونت داشته جا دادن مسافر دیگر در آن اطاق ممنوع است.

۲۲ـ مسافرین حق ندارند اشخاص غیر را شب در اطاق خود منزل دهند مگر این که اسامی آن در دفتر مهمانخانه ـ مسافرخانه ـ پانسیون یا اطاق مبله ثبت شود.

۲۳ـ صاحبان و مدیران اماکن عمومی موظفند در هر موقع هرگونه توضیحاتی که مأمورین شهرداری و شهربانی بخواهند (نسبت به وضعیت امکنه و مسافرین و مستخدمین) بلا تأمل با نهایت صحت به آنها بدهند.

۲۴ـ ورود اطفال و اشخاصی که کمتر از ۱۸ سال داشته باشند به کاباره کافه بارها و بارها ممنوع است و در صورت عدم رعایت موضوع صاحب امکنه مسئول می‌باشد.

۲۵ـ تشکیل جلسه قمار در اماکن عمومی اکیداً ممنوع است.

۲۶ـ صداهای ناهنجار و ادای الفاظ زشت در اماکن ممنوع و صاحبان اماکن عمومی مکلفند به مرتکبین اخطار لازم را بنمایند و در صورت عدم اطاعت به مأمورین شهربانی مراجعه کنند.

۲۷ـ مدیران اماکن عمومی موظفند فهرست بهای اطاق اغذیه و نوشابه مؤسسه خود را که از طرف شهرداری تعیین شده در دسترس مشتریان بگذارند.

۲۸ـ صاحبان اماکن عمومی موظفند سیاهه حساب مشتریان را به فارسی (مگر اینکه مسافر خارجی بوده و طبق تقاضای خود او به یکی از السنه خارجه تهیه شود) تنظیم و تسلیم خود آنان نمایند در همین صورت ترجمه فارسی آن نیز باید نوشته شود.

۲۹ـ مشخصات و هویت اماکن مندرج در ماده یک این آیین‌نامه طبق مقرراتی است که جداگانه برای درجه‌ بندی اماکن عمومی از طرف شهرداری تدوین خواهد شد.

۳۰ـ هر یک از صاحبان اماکن عمومی مکلفند این آیین‌نامه و همچنین مقررات مربوطه را در دسترس دایمی واردین قرار دهند.

۳۱ـ کارکنان اماکن عمومی باید با جلب نظر نمایندگان رشته و تحصیل برگ عدم سوء سابقه اجازه‌نامه استخدام در اماکن را که از طرف شهرداری صادر می‌شود در دست داشته باشند و هیچ مسئول بنگاهی مجاز نیست که بدون پروانه شهرداری کارمندی را استخدام نماید.

۳۲‌ـ در نقاطی که شهربانی یا شهرداری تأسیس نشده اجرای مواد این آیین‌نامه با فرماندار و یا بخشدار خواهد بود.

۳۳ـ متخلفین از مواد ۵ ـ ۷ـ ۸ ـ ۱۰ـ ۱۱ـ ۱۲ـ ۱۴ـ ۱۷ـ ۱۸ـ ۱۹ـ ۲۱ـ ۲۲ـ ۲۴ـ ۲۶ـ ۲۷ـ ۳۰ـ ۳۱ این آیین‌نامه بر حسب موارد و اهمیت موضوع از دو تا ۱۰ روز حبس تکدیری و یا از پنجاه تا دویست ریال غرامت یا به هر دو مجازات محکوم می‌گردند.

۳۴ـ این آیین‌نامه بلافاصله پس از تصویب به موقع اجراء گذارده شده و آیین‌نامه مصوبه ۱۳۱۷ ملغی خواهد بود.

وزیر کشور- وزیر دادگستری