چون ماده ۱ و ۲ قانون تشدید مجازات رانندگان بیاحتیاطی و یا عدم مهارت راننده وسایط نقلیه را در صورت قتل غیر عمدی به طور کلی و اعم، جرم و مستوجب کیفر بر حسب مورد در حدود قانون مزبور دانسته و استثنایی برای وسایط نقلیه غیر موتوری قائل نشده و به دوچرخهسوار هم راننده اطلاق می شود، بنابراین رأی شعبه نهم دیوان عالی کشور از این جهت صحیح به نظر می رسد.
گوناگون
تأمین اعتبار جهت پرداخت تعهدات سال ۱۳۴۱ وزارت صنایع و معادن
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۷ /۱۲ /۴۱ بنا به پیشنهاد شماره ۵۱۳۸۴ /۱۱ بتاریخ ۴ -۱۲ -۱۳۴۱ وزارت صنایع و معادن و موافقت شماره ۲۴ /۳۷۶۷۲…
طرح تبدیل کشت زراعی به باغ در اراضی شیبدار استان گلستان با همکاری سازمانهای ذیربط
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۲/۴/۱۵ بنا به پیشنهاد شماره ۰۱۱/۶۹۷۰/۳۴ مورخ ۲۵/۶/ ۱۳۸۱وزارت جهاد کشاورزی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی…
بخشنامه معتبر بودن ماده ۲ قانون اصلاح قانون جلوگیری از تصرف عدوانی
بخشنامه به مراجع قضایی کشور نظر به اینکه سؤالاتی در مورد نسخ ماده ۲ قانون جلوگیری از تصرف عدوانی اصلاحی مصوّب ۱۳۵۲.۱۲.۶ به وسیله ماده ۱۳۴ قانون…
لایحه قانونی متمم لایحه قانونی اصلاحیه مالیات بر درآمد
ماده واحده ماده ۱۲ لایحه قانونی اصلاحیه و مالیات بر درآمد مصوب ۱۲ بهمن ۱۳۳۱ لغو و بشرح ذیل اصلاح میشود: ماده ۱۲ – این لایحه قانونی…
واگذاری حق بهرهبرداری از سه هکتار از اراضی واقع در بخش (۹) ثبتی شهرستان آمل جهت اجرای طرح مصوب احداث دانشکدههای دامپزشکی، زیست فناوری و گیاهان دارویی
وزیران عضو کمیسیون حقوقی و قضایی در جلسه ۱۴۰۲/۷/۲۲ به پیشنهاد شماره ۴۹۳۷۵/۱۱۹۵۶۷ مورخ ۱۴۰۲/۷/۹ معاونت حقوقی رییس جمهور و به استناد تبصره (۱) ماده (۶۹) قانون…
دیدگاه شما