نظر به این که وصف الزامی بودن به طور مطلق و در همه قواعد یکسان نمی‌باشد و نیز فوق‌العاده‌هایی از قبیل هزینه سفر و نقل مکان از جمله حقوقی است که با گذشت مستخدم منتفی می‌شود و سازمان متبوع ملزم به پرداخت آن نمی‌باشد، بنابراین رأی ۱۳۲-۶۷.۳.۳۱ شعبه هشتم دیوان که بر مبنای همین نظر صادر شده صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص می‌گردد. این حکم بر طبق ماده ۲۰ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع مربوطه در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
بخشنامه به کلیه رؤسای دادگستری و دادسراهای استان‌ها و شهرستان‌های کشور نظر به اینکه تبصره ۲ ماده ۴۰ قانون بازسازی نیروی انسانی وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی و…
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۴۳/۹/۲۵ بنا به پیشنهاد شماره ۳۱۳۸ /ف – ۲۵ /۹ ۴۳ وزارت اموزش و پرورش و موافقت وزارت دارائی تصویب نمودند به…
رؤسای محترم کل دادگستری‌های سراسر کشور پیرو بخشنامه شماره ۱۴۹۲۱/۸۳/۱ مورخ ۱۳۸۳/۱۱/۱۸ دستورالعمل شماره (۳) جهت اجرا ابلاغ می‌گردد: ۱ . انجام دقیق حضور و غیاب کارکنان اداری…
هیأت وزیران در جلسه ۱۴۰۰/۱۰/۸ به پیشنهاد شماره ۱۱۵۰۳۳ /۴۶۹۳۹ مورخ ۲۸ /۹ /۱۴۰۰ معاونت حقوقی رییس جمهور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم…
هیأت وزیران در جلسه ۱۳۹۹/۶/۱۲ به پیشنهاد شماره ۰۲ /۱۰۰ /۷۰۱۸۵ مورخ ۱۱ /۶ /۱۳۹۹ وزارت راه و شهرسازی و به استناد ماده واحده قانون احداث پروژه…
دیدگاه شما