سند ملی میراث فرهنگی

«سند ملی میراث فرهنگی» که در جلسه ۹۲۰ مورخ ۱۴۰۴/۶/۴ شورای عالی انقلاب فرهنگی و بر اساس مصوبه جلسه ۵۳۶ شورای معین این شورا به تصویب رسیده است؛ به شرح ذیل برای اجراء ابلاغ می‌گردد:

مقدمه

 میراث فرهنگی امروزه به مثابه مهمترین منبع فرهنگی در اختیار جوامع برای حال و آینده پیش رو؛ نقشی بی بدیل در توسعه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی آنها دارد و بی شک؛ شناخت، صیانت و بهره‌مندی از آن در دو قالب ملموس و ناملموس به عنوان یکی از اساسی ترین ارکان تحکیم هویت، رشد خلاقیت و خودباوری، می‌تواند هر کشوری را به شناخت ارزش ها، تاریخ و پیشرفت پایدار نزدیک تر سازد. این میراث ارزشمند؛ مبین هویت و شخصیت فرهنگی جامعه و دربرگیرنده آثار و راه و رسم زندگی گذشتگان و نیاکان و بیانگر حرکت فرهنگی انسان در طول تاریخ می‌باشد که در مسیر تعالی جامعه و تقویت پویایی هویتی و در حکم معرف هویت مردم و انعکاس و تبلور ارزش های آنان از نسلی به نسلی دیگر منتقل و با شناسایی آن زمینه شناخت هویت و خط حرکت فرهنگی او فراهم می آید. میراث فرهنگی کشور؛ به یک معنا به عنوان مفهومی کلان دربرگیرنده کلیه اقدامات و فرآیندهای شناسایی، شناخت، ثبت، مدیریت، حمایت، نگهداری، مرمت، احیاء و معرفی میراث فرهنگی می‌باشد که با عبور از نظام پردازش عقلانیت و حکمت معنوی و دینی ایرانی، تاریخ را برای امروز، در قالب عبرت ها و فرصت ها بازتولید می کند.

  تاریخ چند هزار ساله ایران و میراث فرهنگی آن، با وجود فراز و فرودها و تغییر و تحولات بسیار، الگویی بسیار شایسته از زندگی اجتماعی و معنوی را در قالب گونه های مختلف میراث فرهنگی اعم از معماری، شهر سازی، ادبیات، هنر و حکمرانی به بشر ارائه می کند که علی رغم همه ادراکات و محصولات دوره معاصر، برای انسان ، حائز اهمیت و راهگشاست.

میراث فرهنگی ایران به مثابه دستاورد فکری و فرهنگی نخبگان و خبرگان در طول هزاره ها، هویت ساز ملت ایران و گنجینه ای از میراث بشری است که به عنوان دارایی مشترک بشریت با ایفاء نقش و سهمی بی بدیل در شکل گیری تمدن های جهانی و ایجاد جهش های هنری، علمی، تمدنی در تاریخ؛ تأثیرات ماندگاری در همه حوزه های تمدنی از جمله علم، هنر، فلسفه، اقتصاد، نظامی گری و حکمرانی همه جهان بر جای نهاده است. بخش های وسیعی از این میراث با پدیدار شدن مرزهای جغرافیایی و سیاسی در سده های اخیر، در خارج مرزهای کنونی ایران واقع شده و پاسداشت و انتقال آن به نسل های آینده، نه تنها تکلیفی ملی، بلکه مسئولیتی بین‌المللی و تاریخی برای جمهوری اسلامی ایران است. میراث فرهنگی ایران، پلی میان حکمت و اشراق کهن و تجربه های معاصر است که با حکمرانی و مدیریت خردمندانه، هویت ما را استحکام و در پی آن، زمینه پیشرفت مادی و معنوی و ظهور تمدن نوین ایرانی ـ اسلامی را نوید خواهد داد.

 در این راستا؛ طراحی و تصویب سند ملی میراث فرهنگی به عنوان گامی مهم در چارچوب راهبرد کلان ۲ نقشه مهندسی فرهنگی کشور و راهبردهای ملی ۱۰ با محوریت «بازشناسی، حفظ و ترویج مواریث تمدنی و سنن ملی و قومی و تقویت تعامل فرهنگ های قومی با محوریت فرهنگ اسلامی ایرانی و حفظ وحدت ملی» و اقدام ملی ۱۷ با تمرکز بر «حمایت از فعالیت های فرهنگی، میراث فرهنگی و تولیدات هنری و ادبی اقوام ایرانی حول ارزش های اسلامی ـ ایرانی به ویژه در مناطق مرزی مبتنی بر آمایش فرهنگی و سرزمینی» می‌تواند ترسیم کننده منظومه فکری ایرانی ـ اسلامی و بخشی از وضعیت مطلوب فرهنگی کشور در سایه سار اصول تعالیم پیامبران و بر اساس مبانی، ارزش های دینی و ملی، اصول بنیادین فرهنگی کشور، رهنمودهای مقام معظم رهبری (مدظله العالی) و سایر اسناد فرادستی و همچنین مقتضیات ملی، منطقه‌ای و جهانی باشد.

سند حاضر، به عنوان سندی برنامه‌ای برای بهره‌گیری از ظرفیت دستگاه‌ها، نهادها و ارکان مختلف اجتماعی به منظور زمینه‌سازی برای شناخت عمومی و تخصصی جامعه و اقدامات زیربنایی برای حفاظت و به کارگیری مؤثر ارزش‌ها و توجه به اهمیت فرهنگی میراث فرهنگی تدوین شده است و قصد دارد نقش جمهوری اسلامی ایران را به عنوان حافظ میراث فرهنگی ایران و نیز گنجینه‌های مشترک جهانی؛ تثبیت و با تکیه و بهره‌گیری از این سرمایه بی‌همتا، زمینه را برای پیشرفت کشور و تعالی کلیت فرهنگ جهانی ترسیم نماید.

بخش اول: مبانی، ارزش ها و اصول

۱ـ مبانی

۱ـ۱ـ میراث فرهنگی، ابزار شناخت خداوند و سنّت های الهی در عینیّت تاریخ؛

۲ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ درک گذشته برای خلق آینده و ایجاد تمدن نوین ایرانی ـ اسلامی و میراث تمدنی جامعه؛

۳ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ عامل تحکیم پیوندهای خانوادگی و اجتماعی؛

۴ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ منبع دانش، تجارب و باور زیست سرزمینی؛

۵ ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ زیربنای پیشرفت همه جانبه کشور؛

۶ ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ تجسم عینی تاریخ و تمدن یک ملت؛

۷ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ مقوم سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی؛

۸ ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ اصل، اساس، ریشه، هویت و همه داشته های تاریخی ملت؛

۹ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ قدمت، اصالت، تفاخر و دیرینگی یک ملت؛

۱۰ـ۱ـ میراث فرهنگی؛ عامل وفاق، انسجام، همبستگی اجتماعی و وحدت ملی.

۲ـ ارزش ها

۱ـ۲ـ پندآموزی از تاریخ و گذشتگان در چارچوب آموزه های ایرانی ـ اسلامی؛

۲ـ۲ـ صیانت از میراث فرهنگی ملموس و ناملموس؛

۳ـ۲ـ مردمی کردن حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

۴ـ۲ـ تکیه بر میراث فرهنگی در چارچوب آموزه های ایرانی ـ اسلامی برای تعمیق خودباوری ملی و اجتناب از خودباختگی؛

۵ ـ۲ـ رویکرد فرهنگی در اقتصاد میراث فرهنگی؛

۶ ـ۲ـ نقش آفرینی خانواده به عنوان واحد بنیادین هویت ساز، تمدن ساز و فرهنگ ساز در حفاظت از میراث فرهنگی و تمدنی و انتقال دهنده میراث فرهنگی ناملموس، فرهنگ بومی، زبان و گویش محلی، آداب و رسوم به نسل های بعدی.

۳ـ اصول

۱ـ۳ـ آموزه های ایرانی ـ اسلامی اصل بنیادین در حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

۲ـ۳ـ مشارکت عمومی به عنوان یکی از اصول حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

۳ـ۳ـ حساسیت و ایفاء نقش خانواده ها در راستای حفظ، ارزش آفرینی و انتقال میراث فرهنگی؛

۴ـ۳ـ ترویج میراث فرهنگی در راستای تقویت ایمان و ارتقای فضایل اخلاقی جامعه؛

۵ ـ۳ـ صیانت از میراث فرهنگی در راستای پاسداشت تنوع و تفاوت های فرهنگی اقوام و عدالت فرهنگی در چارچوب حفظ انسجام اجتماعی و هویت ملی؛

۶ ـ۳ـ میراث فرهنگی، ابزار تعامل بین نسلی و ارتباطات مبتنی بر ارزش های فرهنگی و معنوی خانوادگی و اجتماعی؛

۷ـ۳ـ میراث فرهنگی، ابزار ترسیم تصویر واقعی جمهوری اسلامی ایران در تعاملات بین‌المللی و عامل انتقال پیام های الهی و انسانی به سایر ملل؛

۸ ـ۳ـ توجه به اقتصاد میراث فرهنگی در چرخه اقتصادی جامعه.

بخش دوم: اهداف

الف ـ هدف اصلی:

تحکیم هویت فرهنگی و تمدنی کشور با تکیه بر میراث فرهنگی

ب ـ اهداف فرعی:

۱ـ احیاء میراث فرهنگی ملموس و ناملموس ایرانی ـ اسلامی در سطح ملی و محلی؛

۲ـ مردمی سازی حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی؛

۳ـ افزایش سواد میراث فرهنگی در جامعه؛

۴ـ افزایش حساسیت و احساس تعلق خانواده ها نسبت به جایگاه میراث فرهنگی و تمدنی ایرانی ـ اسلامی.

بخش سوم: مسائل

۱ـ۳ـ گسست میان پشتوانه های فرهنگی و تاریخی جامعه و فعالیت های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، دانشی و هنری فعلی آن؛

۲ـ۳ـ ضعف آگاهی جامعه اعم از مردم و مسئولان در مورد اهمیت شناخت، حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی؛

۳ـ۳ـ ضعف مشارکت مردم و نقش آفرینی خانواده ها در حفاظت، صیانت از میراث فرهنگی؛

۴ـ۳ـ ضعف زیرساخت های مورد نیاز برای حفاظت و صیانت و کاربرد میراث فرهنگی؛

۵ ـ۳ـ ضعف اقتصاد میراث فرهنگی؛

۶ ـ۳ـ ضعف دیپلماسی میراث فرهنگی.

بخش چهارم: سیاست ها

۱ـ اهتمام به میراث فرهنگی در نظام سیاست گذاری و برنامه‌ریزی کشور

۲ـ توانمندسازی جامعه اعم از مردم، خانواده ها و مسئولان به منظور شناخت، حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی

۳ـ کاهش تصدی گری دولت و افزایش نقش مردم و جوامع محلی درحفاظت و صیانت از میراث فرهنگی

۴ـ به روزرسانی، تقویت و توسعه مبانی قانونی، حقوقی، فقهی و دانشی مورد نیاز در زمینه شناخت، حفاظت و صیانت و کاربرد میراث فرهنگی

۵ ـ تقویت اقتصاد میراث فرهنگی

۶ ـ بهره گیری از ظرفیت های میراث فرهنگی در برقراری ارتباطات بین‌المللی و ارتقاء جایگاه کشور

بخش پنجم: اقدامات ملی

۱ـ جلب توجه ساختار تقنینی به میراث فرهنگی (۱)

۲ـ اهتمام به اصل حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی در تهیه و تدوین اسناد آمایش سرزمین، برنامه‌های پیشرفت کشور و سایر اسناد و برنامه‌های ملی (۱)

۳ـ ارتقاءآگاهی و سواد میراث فرهنگی به عنوان بخشی از سواد عمومی (۲)

۴ـ افزایش سواد دستگاه‌های اجرایی و نهادهای عمومی کشور در زمینه اهمیت شناخت، حفاظت و کاربرد میراث فرهنگی (۲)

۵ ـ ارتقاء مشارکت عمومی و مشارکت دهی خانواده ها در حفظ، احیاء، انتقال و صیانت از میراث فرهنگی (۳)

۶ ـ حمایت از فعالیت بخش غیردولتی در حوزه احیاء و بهره‌برداری از میراث فرهنگی (۳)

۷ـ تقویت و توسعه مبانی فقهی، حکمی و فلسفی (۴)

۸ ـ رفع خلأهای حقوقی و قانونی (۴)

۹ـ تقویت و توسعه مبانی دانشی و کاربرد فناوری های نوین (۴)

۱۰ـ تقویت بهره‌برداری از میراث فرهنگی (۵)

۱۱ـ توسعه زیرساخت های گردشگری اماکن تاریخی (۵)

۱۲ـ حمایت از سرمایه گذاری در حوزه میراث فرهنگی (۵)

۱۳ـ بهره گیری از ظرفیت های میراث فرهنگی در گفتمان منطقه‌ای و بین‌المللی (۶)

۱۴ـ تقویت دیپلماسی میراث فرهنگی (۶)

بخش ششم: فعالیت های اجرایی

۱ـ تلاش برای تشکیل کمیته تخصصی ویژه میراث فرهنگی در مجلس شورای اسلامی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۱ـ۱)

۲ـ تلاش برای تشکیل کمیسیون های میراث فرهنگی در شوراهای اسلامی شهرها و روستاها توسط وزارت کشور(۱ـ۱)

۳ـ کمک به دستگاه‌های اجرایی برای استفاده از دانش و تجارب برگرفته از میراث فرهنگی در بخش مربوطه توسط سازمان برنامه و بودجه (۲ـ۱)

۴ـ استفاده از دانش و تجارب برگرفته از میراث فرهنگی به عنوان شاخص ارزیابی عمومی و تخصصی دستگاه‌ها و نهادهای اجرایی توسط سازمان امور اداری و استخدامی (۲ـ۱)

۵ ـ کمک به تهیه اسناد پایه و کاربردی مربوط به شناخت دانش و تجارب سرزمینی در طرح‌های توسعه و عمران توسط سازمان برنامه و بودجه (۲ـ۱)

۶ ـ کمک به انجام مطالعات فرهنگی و تاریخی و تهیه پیوست میراث فرهنگی طرح‌های توسعه و عمران توسط سازمان برنامه و بودجه (۲ـ۱)

۷ـ تولید محتوای آموزشی و چند رسانه ای میراث فرهنگی در قالب کتاب و آثار هنری جهت انتقال فرهنگ و آداب و رسوم به نسل های جدید با هدف افزایش آگاهی مردم و خانواده ها در مورد میراث فرهنگی توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۳ـ۲)

۸ ـ حمایت از سریان میراث ناملموس فرهنگی در سبک زندگی با رویکرد خانواده محوری توسط شورای فرهنگ عمومی و وزارت ورزش و جوانان (۳ـ۲)

۹ـ برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری در موزه ها و اماکن تاریخی با رویکرد خانوادگی و ایجاد فرصت های تعاملی برای بازدید خانواده ها از این مراکز توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۳ـ۲)

۱۰ـ توسعه آموزش‌های خانواده محور در موزه‌ها و اماکن تاریخی در زمینه اهمیت، حفظ و انتقال میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۳ـ۲)

۱۱ـ تغییر رویکرد تولید محتوا و آموزش میراث فرهنگی از دانش زندگی گذشتگان به دانش زندگی امروز و آینده و افزودن آن به دروس و ساعات آموزشی میراث فرهنگی در تمامی سطوح آموزشی توسط وزارت آموزش و پرورش (۳ـ۲)

۱۲ـ حمایت از پژوهش در مورد میراث فرهنگی با تأکید بر روایتگری و کاربردی سازی میراث ناملموس توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۳ـ۲)

۱۳ـ حمایت و استفاده از ظرفیت های فضای مجازی در ارتقاء سواد میراثی توسط وزارتخانه های میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و فرهنگ و ارشاد اسلامی (۳ـ۲)

۱۴ـ برگزاری ساعات آموزشی ویژه کودکان در موزه ها و اماکن تاریخی توسط وزارت آموزش و پروش (۳ـ۲)

۱۵ـ حمایت از تولید محتوای رسانه‌ای مرتبط با افزایش سواد میراثی جامعه توسط مطبوعات و رسانه ها توسط سازمان صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۳ـ۲)

۱۶ـ بهره گیری از رسانه های اجتماعی برای ترویج و مستندسازی تجربیات خانوادگی در زمینه میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی (۳ـ۲)

۱۷ـ ایجاد پویش «سفیران خانوادگی میراث فرهنگی» برای معرفی و تبیین روش های حفظ و صیانت میراث فرهنگی به خانواده ها توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و شورای فرهنگ عمومی (۳ـ۲)

۱۸ـ آموزش مربیان مهدهای کودک و فعالان حوزه کودک در معرفی میراث ناملموس فرهنگی به کودکان با همراهی خانواده ها توسط وزارت آموزش و پرورش و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۳ـ۲)

۱۹ـ اختصاص بخشی از ساعات آموزش های ضمن خدمت کارکنان و مدیران دستگاه‌های اجرایی به آموزش های عمومی و تخصصی میراث فرهنگی توسط سازمان امور اداری و استخدامی (۴ـ۲)

۲۰ـ تشویق مدیران و کارشناسان دولتی به شرکت در برنامه‌های بازدید میدانی از موزه ها و اماکن تاریخی توسط سازمان امور اداری و استخدامی(۴ـ۲)

۲۱ـ حمایت از نهادهای مردمی (سمن ها) و انجمن های حوزه میراث فرهنگی توسط وزارتخانه های کشور و میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۵ ـ۳)

۲۲ـ حمایت از مشارکت رسمی جوامع محلی و سمن ها در انجمن های میراث فرهنگی در تمام سطوح استانی توسط وزارت کشور (۵ ـ۳)

۲۳ـ حمایت از انجمن های میراث فرهنگی به ریاست استاندار، فرماندار، بخشدار و… توسط وزارت کشور (۵ ـ۳)

۲۴ـ حمایت از تشکیل نهادهای واسط تسهیل گر در حوزه حفاظت و احیاء به ویژه در بافت های تاریخی توسط وزارت کشور (سازمان شهرداری ها و دهیاری ها) (۶ ـ۳)

۲۵ـ حمایت از برنامه‌های ترویجی و آموزشی ویژه جوامع محلی میزبان، مالکان و بهره‌برداران آثار تاریخی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی

۲۶ـ حمایت از تهیه طرح‌های مطالعاتی در حوزه فقهی، حکمی و فلسفی میراث فرهنگی توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه (۷ـ۳)

۲۷ـ حمایت از تشکیل گروه آموزشی و پژوهشی فقه میراث فرهنگی در یکی از مراکز علمی و حوزوی مادر توسط مرکز مدیریت حوزه های علمیه (۷ـ۳)

۲۸ـ تهیه و پیشنهاد لوایح ناظر به رفع خلأهای قانونی نقش آفرینی مردم به ویژه جوامع محلی در حفاظت از میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۸ ـ۴)

۲۹ـ تلاش برای به روزشدن و به روزرسانی قوانین و مقرره های حوزه میراث فرهنگی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۸ ـ۴)

۳۰ـ حمایت از ایجاد رشته فقه و حقوق میراث فرهنگی در سطح تحصیلات تکمیلی در نظام آموزش عالی کشور توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۸ ـ۴)

۳۱ـ حمایت از استفاده از ظرفیت میراث فرهنگی در توسعه علوم و فناوری های بومی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی (۹ـ۴)

۳۲ـ حمایت از حفاظت دانش‌بنیان از میراث فرهنگی توسط معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری (۹ـ۴)

۳۳ـ حمایت از بومی سازی دانش و فناوری های حفاظت از میراث فرهنگی توسط معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری (۹ـ۴)

۳۴ـ حمایت از کاربردی و بومی سازی فناوری های نوین و هوش مصنوعی در حوزه شناخت، معرفی و ترویج میراث فرهنگی ملموس و ناملموس توسط معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری (۹ـ۴)

۳۵ـ حمایت از تشکیل کرسی های نظریه پردازی میان دانشی در حوزه میراث فرهنگی در مراکز آموزش عالی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۹ـ۴)

۳۶ـ حمایت از تأسیس و توسعه رشته ها و گرایش های بین رشته ای حفاظت و صیانت از میراث فرهنگی و کاربردی سازی آن در سطوح تحصیلات تکمیلی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۹ـ۴)

۳۷ـ حمایت از اجراء رشته های مرتبط با میراث فرهنگی با رویکرد بین‌المللی سازی توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۹ـ۴)

۳۸ـ آموزش و پرورش سواد فرهنگی و بازشناسی، حفظ و ترویج مواریث تمدنی و سنن ملی و قومی به عنوان پشتوانه علمی و تجربی حوزه های دانشی توسط وزارتین علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت و درمان و آموزش پزشکی (۹ـ۴)

۳۹ـ حمایت از مقررات زدایی و استفاده از روش های نوین تأمین مالی و جلب مشارکت در حوزه میراث فرهنگی توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی (۱۰ـ ۵)

۴۰ـ حمایت اجتماعی، فنی، اعتباری و تسهیلاتی از مالکان و بهره‌برداران آثار تاریخی توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی(۱۰ـ ۵)

۴۱ـ حمایت از توسعه زیرساخت ها و خدمات محیطی و داخلی موزه ها و اماکن فرهنگی تاریخی توسط سازمان برنامه و بودجه، وزارتین راه و شهرسازی و میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۱۱ـ ۵)

۴۲ـ حمایت از ایجاد زیرساخت های قانونی و حقوقی جلب و تضمین امنیت سرمایه گذاری در حوزه میراث فرهنگی توسط وزارت اموراقتصادی و دارایی (۱۲ـ ۵)

۴۳ـ حمایت از تشکیل کرسی و میز میراث فرهنگی در نمایندگی های فرهنگی ایران در خارج از کشور توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت امورخارجه (۱۳ـ۶)

۴۴ـ همکاری برای عضویت وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی از طریق هماهنگی با مراجع ذی ربط طی تشریفات مربوطه (۱۳ـ۶)

۴۵ـ همکاری برای عضویت وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی یا نماینده تام الاختیار در شورای عالی ایرانیان توسط وزارت امور خارجه از طریق هماهنگی با مراجع ذی ربط طی تشریفات مربوطه (۱۳ـ۶)

۴۶ـ حمایت از توسعه برگزاری نمایشگاه موزه ای با سایر کشورها توسط وزارت امورخارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۱۴ـ۶)

۴۷ـ اختصاص میز به میراث فرهنگی در نمایندگی ایران در یونسکو توسط وزارت امورخارجه

۴۸ـ حمایت از توسعه و نقش آفرینی رایزنی های فرهنگی در حوزه میراث فرهنگی توسط سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی (۱۴ـ۶)

۴۹ـ حضور فعال درکنوانسیون های بین‌المللی میراث فرهنگی و پرداخت به موقع حق عضویت ها توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (کمیسیون ملی یونسکو) و سازمان برنامه و بودجه (۱۴ـ۶)

۵۰ ـ حمایت از برگزاری رویدادهای مشترک میراث فرهنگی ایران با سایرکشورها توسط وزارت امورخارجه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی (۱۴ـ۶)

۵۱ ـ حمایت از تبادل استاد و دانشجو در رشته های مربوط به حوزه میراث فرهنگی با سایر کشورها توسط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (۱۴ـ۶)

بخش هفتم : الزامات اجرایی

۱ـ۷ـ مسئولیت اجرایی‌سازی سند بر عهدۀ شورای عالی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است که از این پس در این سند «شورای عالی میراث» نامیده می‌شود.

تبصره ۱ـ شورای عالی میراث در جلسات مربوط به سند ملی میراث فرهنگی از نمایندگان تام الاختیار وزارتخانه های کشور، علوم، تحقیقات و فناوری، فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، راه و شهرسازی، امور اقتصادی و دارایی، ورزش و جوانان و امورخارجه، معاونت حقوقی و معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری، سازمان های امور اداری و استخدامی، برنامه و بودجه و صدا و سیما، فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مدیریت حوزه های علمیه و شورای فرهنگ عمومی حسب موضوع با حق رأی دعوت به عمل می آورد.

تبصره ۲ـ شورای عالی میراث به منظور اجرایی‌سازی این سند از سازوکارهای لازم برای بهره گیری بهینه از ظرفیت بخش های خصوصی و مردمی استفاده می کند.

۲ـ۷ـ شورای عالی میراث با کمک سازمان اداری و استخدامی کشور، سازمان برنامه و بودجه کشور و دستگاه‌های اجرایی، نگاشت نهادی برنامه‌های اجرایی سند را بر اساس دستورالعمل مصوب ستاد فرهنگی و اجتماعی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی و حداکثر تا ۳ ماه پس از تصویب سند، تهیه و تکمیل و برای تصویب در ستاد هماهنگی نقشه مهندسی فرهنگی کشور به دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی پیشنهاد می‌نماید.

تبصره ۱ـ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی موظف است قبل از نگاشت نهادی؛ پیوست محتوایی و موضوعی سند را با توجه به شرح وظایف و مأموریت هر یک از دستگاه‌های اجرایی تهیه و در اختیار قرار دهد.

تبصره ۲ـ نگاشت نهادی برنامه‌های اجرایی پس از تصویب به عنوان ضمائم سند به آن ملحق می‌شود.

تبصره ۳ـ دستگاه‌های اجرایی مکلفند اعتبارات مورد نیاز برای اجرای فعالیت‌های این مصوبه را پیش‌بینی و در زمان تدوین لوایح بودجه سنواتی به سازمان برنامه و بودجه کشور ارسال نمایند.

۳ـ۷ـ شورای عالی میراث مسئول پیگیری اجرا و نظارت بر حسن اجرای برنامه‌های اجرایی این سند و کارکردسنجی دستگاه‌ها و ارزیابی میزان اثربخشی برنامه‌های مذکور است.

تبصره ـ شورای عالی میراث؛ سالیانه گزارش اجرای برنامه‌های اجرایی و اثربخشی آنها را با همکاری سازمان برنامه و بودجه کشور، سازمان امور اداری و استخدامی کشور و سایر دستگاه‌های مسئول تهیه و به ستاد فرهنگی و اجتماعی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه می‌نماید.

۴ـ۷ـ شورای عالی میراث؛ پیشنهاد روزآمدسازی سند را حداکثر هر پنج سال یک بار و برای تصویب در شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال می‌نماید.

این سند مشتمل بر یک مقدمه، ۷ بخش و ۶ تبصره در جلسه ۹۲۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۶/۰۴ شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید و از تاریخ ابلاغ؛ لازم الاجراء می‌باشد.

رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی ـ مسعود پزشکیان