پیام به آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی
۱۴ اپریل ۱۹۳۹
عالیجناب
آدولف هیتلر،
صدر اعظم رایش آلمان،
برلین، آلمان
مطمئناً شما آگاه هستید که در سراسر جهان صدها میلیون انسان امروز در ترس دائمی از وقوع یک جنگ جدید، یا حتی سلسلهای از جنگها، زندگی میکنند.
وجود این ترس و احتمال وقوع چنین درگیریهایی، نگرانی جدی برای مردم ایالات متحده است، که من از طرف آنان سخن میگویم، همانطور که باید برای ملتهای دیگر در نیمکره غربی نیز چنین باشد. همگی میدانند که هر جنگ بزرگی، حتی اگر به قارههای دیگر محدود شود، تأثیرات سنگینی بر آنان خواهد داشت، چه در زمان جنگ و چه برای نسلهای آینده.
به دلیل اینکه پس از تنشی شدید که در چند هفته گذشته بر جهان حاکم بود، اکنون به نظر میرسد که دستکم بهطور موقت آرامشی برقرار شده است—زیرا در این لحظه هیچ نیرویی در حال پیشروی نظامی نیست— شاید اکنون زمان مناسبی باشد که این پیام را برای شما ارسال کنم.
در گذشته نیز، من از شما خواسته بودم که مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را با روشهای مسالمتآمیز و بدون توسل به سلاح حل کنید.
اما روند وقایع بار دیگر به سوی تهدید به جنگ بازگشته است. اگر این تهدیدات ادامه یابند، به نظر میرسد که جهان محکوم به یک فاجعه مشترک خواهد بود. در چنین جنگی، تمام جهان —چه کشورهای پیروز، چه کشورهای شکستخورده و چه کشورهای بیطرف— رنج خواهند برد. من باور ندارم که سرنوشت بشریت چنین رقم خورده است. برعکس، واضح است که رهبران کشورهای بزرگ این قدرت را دارند که مردم خود را از این فاجعه حتمی نجات دهند. به همان اندازه آشکار است که در ذهن و دل ملتها، خواست پایان یافتن این ترسها وجود دارد.
متأسفانه، لازم است که به حقایق اخیر توجه کنیم.
سه کشور در اروپا و یک کشور در آفریقا، استقلال خود را از دست دادهاند. یک منطقه وسیع در کشور مستقلی در شرق دور، توسط یک همسایه اشغال شده است. گزارشهایی که امیدواریم نادرست باشند، حاکی از آن است که اقدامات تجاوزکارانه بیشتری علیه کشورهای مستقل دیگر در شرف وقوع است. به وضوح، جهان به لحظهای نزدیک میشود که اگر راهکاری منطقیتر برای هدایت رویدادها پیدا نشود، این وضعیت به یک فاجعه خواهد انجامید.
شما بارها اعلام کردهاید که شما و مردم آلمان خواهان جنگ نیستید. اگر این گفته درست باشد، پس نیازی به جنگ نخواهد بود. هیچ چیز نمیتواند ملتهای جهان را متقاعد کند که هیچ قدرتی حق دارد یا مجبور است پیامدهای جنگ را بر ملت خود یا دیگر ملتها تحمیل کند، مگر در دفاع آشکار از خانه و وطن خود.
ما، به عنوان مردم آمریکا، نه از روی خودخواهی، نه از روی ترس و نه از روی ضعف، بلکه با قدرت و از روی دوستی با بشریت سخن میگوییم. برای من همچنان روشن است که مشکلات بینالمللی را میتوان در میز مذاکرات حل کرد.
بنابراین، پاسخ به درخواست مذاکره مسالمتآمیز نباید این باشد که یک طرف بخواهد تضمین کند که نتیجه به نفع او خواهد بود، وگرنه سلاحهای خود را زمین نخواهد گذاشت. در هر مذاکرهای، مانند دادگاهها، لازم است که هر دو طرف با حسن نیت وارد بحث شوند، به این امید که عدالت برای هر دو طرف تأمین شود؛ و در چنین مذاکراتی ضروری است که طرفین سلاحهای خود را بیرون از اتاق مذاکره بگذارند.
من باور دارم که اگر ملتهای جهان بتوانند بیانیهای صریح درباره سیاستهای کنونی و آینده دولتها دریافت کنند، این امر موجب تقویت صلح جهانی خواهد شد.
از آنجا که ایالات متحده، به عنوان یکی از کشورهای نیمکره غربی، درگیر اختلافات فوری که در اروپا به وجود آمده نیست، امیدوارم که شما مایل باشید چنین بیانیهای را به من، به عنوان رئیس کشوری که از اروپا دور است، ارائه دهید تا من، تنها با مسئولیت و تعهد یک میانجی دوستانه، آن را به سایر کشورهایی که اکنون نگران مسیر سیاست دولت شما هستند، منتقل کنم.
آیا شما مایل هستید تضمین دهید که نیروهای مسلح شما به هیچیک از کشورهای مستقل زیر، حمله، یا به قلمرو آنها تجاوز نخواهند کرد؟
فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی، سوئد، نروژ، دانمارک، هلند، بلژیک، بریتانیا و ایرلند، فرانسه، پرتغال، اسپانیا، سوئیس، لیختناشتاین، لوکزامبورگ، لهستان، مجارستان، رومانی، یوگسلاوی، روسیه، بلغارستان، یونان، ترکیه، عراق، کشورهای عربی [عربستان/جزیره العرب – the Arabias]، سوریه، فلسطین، مصر و ایران.
چنین تضمینی نه تنها باید شامل حال حاضر باشد، بلکه باید برای آیندهای کافی نیز ادامه یابد تا فرصت لازم برای یافتن راهکارهای مسالمتآمیز جهت رسیدن به صلح دائمی فراهم شود. بنابراین، پیشنهاد میکنم که شما مفهوم «آینده» را به عنوان حداقل یک دوره تضمینشده ده ساله، یا در صورت امکان، یک دوره بیست و پنج ساله در نظر بگیرید.
اگر دولت شما چنین تضمینی بدهد، من بلافاصله آن را به دولتهای نامبرده منتقل خواهم کرد، و همزمان از آنها خواهم پرسید که آیا آنها نیز حاضرند چنین تضمینی را به شما ارائه دهند، که تقریباً مطمئنم که اینگونه خواهد بود.
تضمینهای متقابل، مانند آنچه که پیشنهاد کردم، فوراً آرامشی نسبی به جهان خواهد بخشید.
من پیشنهاد میکنم که اگر این تضمینها داده شود، دو مسئله اساسی فوراً در محیطی صلحآمیز مورد بحث قرار گیرد، و ایالات متحده آماده است که در این مذاکرات شرکت کند.
اول، مذاکره درباره راهکارهای فوری و مؤثر برای کاهش بار سنگین تسلیحات که هر روز ملتها را به لبه پرتگاه اقتصادی نزدیکتر میکند.
دوم، مذاکره درباره بهترین روشها برای باز کردن راههای تجارت بینالمللی، به گونهای که هر ملت بتواند در بازار جهانی، برابری در خرید و فروش را تجربه کند و از دریافت مواد اولیه و محصولات ضروری برای یک زندگی اقتصادی مسالمتآمیز مطمئن باشد.
همزمان، دولتهایی که بهجز ایالات متحده مستقیماً درگیر این مسائل هستند، میتوانند گفتوگوهای سیاسی را که ضروری یا مطلوب میدانند، انجام دهند.
ما پیچیدگیهای مشکلات جهانی را درک میکنیم که همه بشریت را تحت تأثیر قرار میدهد، اما میدانیم که بررسی و مذاکره درباره این مشکلات باید در فضایی آرام و عاری از تهدید جنگ انجام شود. چنین فضایی تنها در صورتی وجود خواهد داشت که مذاکرات تحت سایه تهدید نظامی یا ترس از جنگ قرار نگیرد.
فکر میکنم شما روح صراحتی را که در این پیام وجود دارد، به درستی درک خواهید کرد. سران دولتهای بزرگ در این لحظه، حقیقتاً مسئول سرنوشت بشریت در سالهای آینده هستند. آنها نمیتوانند از شنیدن ندای مردم خود که خواهان محافظت در برابر هرجومرج قابل پیشبینی جنگ هستند، سر باز زنند. تاریخ آنها را برای زندگی و سعادت همگان —even unto the least (حتی کوچکترین افراد جامعه)— مسئول خواهد دانست.
امیدوارم که پاسخ شما این امکان را فراهم کند که بشریت از ترس رهایی یابد و امنیت را برای سالهای آینده بازیابد.
پیامی مشابه نیز به رئیس دولت ایتالیا ارسال شده است.
Message to Adolf Hitler and Benito Mussolini
His Excellency
Adolf Hitler,
Chancellor of the German Reich,
Berlin, Germany
You realize, I am sure, that throughout the world hundreds of millions of human beings are living today in constant fear of a new war or even a series of wars.
The existence of this fear—and the possibility of such a conflict-are of definite concern to the people of the United States for whom I speak, as they must also be to the peoples of the other nations of the entire Western Hemisphere. All of them know that any major war, even if it were to be confined to other continents, must bear heavily on them during its continuance and also for generations to come.
Because of the fact that after the acute tension in which the world has been living during the past few weeks there would seem to be at least a momentary relaxation—because no troops are at this moment on the march—this may be an opportune moment for me to send you this message.
On a previous occasion I have addressed you in behalf of the settlement of political, economic, and social problems by peaceful methods and without resort to arms.
But the tide of events seems to have reverted to the threat of arms. If such threats continue, it seems inevitable that much of the world must become involved in common ruin. All the world, victor nations, vanquished nations, and neutral nations, will suffer. I refuse to believe that the world is, of necessity, such a prisoner of destiny. On the contrary, it is clear that the leaders of great nations have it in their power to liberate their peoples from the disaster that impends. It is equally clear that in their own minds and in their own hearts the peoples themselves desire that their fears be ended.
It is, however, unfortunately necessary to take cognizance of recent facts.
Three nations in Europe and one in Africa have seen their independent existence terminated. A vast territory in another independent Nation of the Far East has been occupied by a neighboring State. Reports, which we trust are not true, insist that further acts of aggression are contemplated against still other independent nations. Plainly the world is moving toward the moment when this situation must end in catastrophe unless a more rational way of guiding events is found.
You have repeatedly asserted that you and the German people have no desire for war. If this is true there need be no war. Nothing can persuade the peoples of the earth that any governing power has any right or need to inflict the consequences of war on its own or any other people save in the cause of self-evident home defense.
In making this statement we as Americans speak not through selfishness or fear or weakness. If we speak now it is with the voice of strength and with friendship for mankind. It is still clear to me that international problems can be solved at the council table.
It is therefore no answer to the plea for peaceful discussion for one side to plead that unless they receive assurances beforehand that the verdict will be theirs, they will not lay aside their arms. In conference rooms, as in courts, it is necessary that both sides enter upon the discussion in good faith, assuming that substantial justice will accrue to both; and it is customary and necessary that they leave their arms outside the room where they confer.
I am convinced that the cause of world peace would be greatly advanced if the nations of the world were to obtain a frank statement relating to the present and future policy of Governments.
Because the United States, as one of the Nations of the Western Hemisphere, is not involved in the immediate controversies which have arisen in Europe, I trust that you may be willing to make such a statement of policy to me as head of a Nation far removed from Europe in order that I, acting only with the responsibility and obligation of a friendly intermediary, may communicate such declaration to other nations now apprehensive as to the course which the policy of your Government may take.
Are you willing to give assurance that your armed forces will not attack or invade the territory or possessions of the following independent nations: Finland, Estonia, Latvia, Lithuania, Sweden, Norway, Denmark, The Netherlands, Belgium, Great Britain and Ireland, France, Portugal, Spain, Switzerland, Liechtenstein, Luxemburg, Poland, Hungary, Rumania, Yugoslavia, Russia, Bulgaria, Greece, Turkey, Iraq, the Arabias, Syria, Palestine, Egypt and Iran.
Such an assurance clearly must apply not only to the present day but also to a future sufficiently long to give every opportunity to work by peaceful methods for a more permanent peace. I therefore suggest that you construe the word “future” to apply to a minimum period of assured non-aggression ten years at the least a quarter of a century, if we dare look that far ahead.
If such assurance is given by your Government, I shall immediately transmit it to the Governments of the nations I have named and I shall simultaneously inquire whether, as I am reasonably sure, each of the nations enumerated will in turn give like assurance for transmission to you.
Reciprocal assurances such as I have outlined will bring to the world an immediate measure of relief.
I propose that if it is given, two essential problems shall promptly be discussed in the resulting peaceful surroundings, and in those discussions the Government of the United States will gladly take part.
The discussions which I have in mind relate to the most effective and immediate manner through which the peoples of the world can obtain progressive relief from the crushing burden of armament which is each day bringing them more closely to the brink of economic disaster. Simultaneously the Government of the United States would be prepared to take part in discussions looking toward the most practical manner of opening up avenues of international trade to the end that every Nation of the earth may be enabled to buy and sell on equal terms in the world market as well as to possess assurance of obtaining the materials and products of peaceful economic life.
At the same time, those Governments other than the United States which are directly interested could undertake such political discussions as they may consider necessary or desirable.
We recognize complex world problems which affect all humanity but we know that study and discussion of them must be held in an atmosphere of peace. Such an atmosphere of peace cannot exist if negotiations are overshadowed by the threat of force or by the fear of war.
I think you will not misunderstand the spirit of frankness in which I send you this message. Heads of great Governments in this hour are literally responsible for the fate of humanity in the coming years. They cannot fail to hear the prayers of their peoples to be protected from the foreseeable chaos of war. History will hold them accountable for the lives and the happiness of all—even unto the least.
I hope that your answer will make it possible for humanity to lose fear and regain security for many years to come.
A similar message is being addressed to the Chief of the Italian Government.
[Franklin D. Roosevelt]