استانداران محترم و روسای شورای برنامه‌ریزی و توسعه کلیه استانهای کشور
معاون محترم وزیر و مدیر عامل شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران
شورایعالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۴۰۵/۱/۱۷ خود ضوابط اجرایی مورد نیاز املاک واقع در مجاورت خطوط راه آهن در محدوده شهرها و روستاها را به شرح زیر مصوب نمود:
با عنایت به ابلاغیه شماره ۱۸۴۴۵۰/۱۰۰/۰۲ مورخ ۱۴۰۳/۱۱/۲۱ وزیر محترم راه و شهرسازی به استانداران سراسر کشور بر اساس ماده ۱۷ قانون ایمنی راه و راه آهن کشور مصوب ۱۳۷۹، ملاک کاربری اراضی واقع در محدوده شهرها در مجاورت خطوط راه آهن (عمق یکصد متر از انتهای حریم ۱۷ متری راه آهن) طرح جامع، تفصیلی و هادی شهری مصوب و در محدوده روستاها طرح هادی روستایی تعیین و مقرر گردید ضوابط مربوطه با همکاری شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران و معاونت شهرسازی و معماری تهیه و به تصویب شورایعالی شهرسازی و معماری ایران برسد. لذا پیرو ارسال ضوابط مربوطه طی نامه شماره ۶۱۹۹۹/۱۰۰/ص مورخ ۱۴۰۴/۷/۲۰ شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران، نوزدهمین جلسه “کمیته تخصصی مقررات، لوایح و سیاستگذاری (کمیته فنی شماره۴) در تاریخ ۱۴۰۴/۱۲/۲ با حضور نمایندگان شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران و اعضای حقیقی و حقوقی کمیته فنی برگزار و پس از بحث و تبادل نظر” ضوابط مورد نیاز املاک واقع در محدوده شهرها و روستاها در مجاورت خطوط راه آهن” مورد تایید قرار گرفت.
در همین ارتباط با عنایت به این که ملاک کاربری اراضی واقع در محدوده شهرها در مجاورت خطوط راه آهن(عمق یکصدمتر از انتهای حریم ۱۷ متری راه آهن) طرح جامع، تفصیلی و هادی شهری مصوب و در محدوده روستاها طرح هادی روستایی تعیین شده، لذا شورایعالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۴۰۵/۱/۱۷” ضوابط اجرایی مورد نیاز املاک واقع در مجاورت خطوط راه آهن در محدوده شهرها و روستاها” را به شرح ذیل تصویب نمود:
۱ـ نظر به تامین ایمنی حریم و خطوط ریلی و تسهیل دسترسی به آن علی الخصوص در مواقع بروز سوانح، پیش‌بینی معبر سواره بعد از حریم ۱۷ متری راه آهن با عرض حداقل ۶ متر در هر دوطرف، در زمان تهیه طرح های جامع تفصیلی و هادی شهری و طرح های هادی روستایی، الزامی می‌باشد.
۲ـ مسئولیت عبور تاسیسات زیربنایی در خارج از حریم راه آهن بر عهده مدیریت شهری و روستایی است و عبور تاسیسات زیربنایی موازی از حریم راه آهن تحت هر عنوان ممنوع می‌باشد.
۳ـ ملاک عمل قانونی تعیین محدوده ایستگاه های راه آهن در حوزه شهری، تبصره (۱) ماده ۱۲ قانون ایمنی راه ها و راه آهن می‌باشد. که بر اساس آن محدود ایستگاه راه آهن عبارت است از: محوطه ای که مورد نیاز راه آهن بوده و بر مبنای نقشه های مصوب راه آهن قانوناً به تصرف یا تملک راه آهن در آمده باشد و به وسیله علائم مخصوص دیوار کشی و فنس کشی و … از طرف راه آهن مشخص میشود.
۴ـ در زمان تهیه طرح های تفصیلی و هادی و تغییرات بعدی آن در حریم ریلی و محدوده ثبتی ایستگاه های راه آهن، ضمن دعوت از نمایندگان راه آهن مرکز یا منطقه ریلی، نسبت به اخذ استعلام مکتوب یا الکترونیکی از طریق سامانه پنجره واحد مدیریت زمین از شرکت راه آهن نیز اقدام گردد.
۵ ـ بعد از منتهی الیه حریم راه آهن و معبر سواره با عرض کافی در صدور مجوز برای احداث بنا به منظور تامین حداکثر ایمنی برای راه ها و راه آهن های کشور، لازم است به نحوی عمل شود که با توجه به موقعیت محل و زمین در جانمایی فضاها، به ترتیب محوطه باز یا فضای سبز، پارکینگ و سپس بنا و اعیانی قرار گیرد.
۶ ـ در احداث مستحدثات در طبقات همجوار با حریم راه آهن رعایت ارتفاع کف تمام شده داخلی بنا تا کف پنجره حداقل ۱۸۰ سانتیمتر در بازشوها الزامی می‌باشد.
۷ـ رعایت حریم حفاظتی و ضوابط و مقررات ملاک عمل میراث جهانی محور راه آهن شمال به جنوب الزامی است.
۸ ـ در زمان تهیه طرح تفصیلی و هادی در محدوده های مورد نظر، رعایت الزامات سازمان حفاظت محیط زیست الزامی می‌باشد.
۹ـ در توسعه های آتی واقع در محدوده ۱۰۰ متری بعد از حریم خطوط راه آهن، استقرار هرگونه کاربری خطرزا و کلیدی مطابق الزامات سازمان پدافند غیرعامل ممنوع می‌باشد.
۱۰ـ انجام مطالعات پدافند غیرعامل برای ساماندهی مراکز خطرزا و کلیدی موجود و نیز مقاوم سازی کاربری های مستقر در محدوده ۱۰۰ متری بعد از حریم خطوط راه آهن الزامی است.
۱۱ـ در خصوص روستاهای فاقد طرح هادی مصوب، رعایت قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغی الزامی می‌باشد.
۱۲ـ مقرر شد شرکت راه آهن جمهوری اسلامی ایران گزارش سالیانه از میزان پیشرفت این مصوبه تنظیم و در جلسه شورایعالی شهرسازی و معماری ایران ارائه نماید.
معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری ایران ـ غلامرضا کاظمیان
دیدگاه شما