ماده ۱ – میزان حقوق پایه یک پزشک یکمی ماهانه ۸۰۰۰ ریال و میزان حقوق پایه یک پزشک دومی ماهانه ۵۰۰۰ ریال و میزان حقوق پایه یک پزشکیاری ماهانه ۳۵۰۰ ریال تعیین میشود. حقوق هر یک از پایه‌های بعد معادل با حقوق پایه قبلی باضافه یک چهارم حقوق پایه یک همان دسته خواهد بود.
تبصره تفاوت مذکور درباره هر یک از مشمولین این ماده از تاریخ اول دیماه ۱۳۴۱ قابل پرداخت و موکول بوجود اعتبار در محل مربوط می‌باشد.
ماده ۲ – دولت مجاز است درباره مشمولین قانون استخدام پزشکان در ازاء صرف تمام وقت آنها بکار فوق‌العاده‌ای تا معادل حقوق آنان بعنوان فوق‌العاده تمام وقت برقرار و پرداخت نماید.
تبصره ۱ – فوق‌العاده تمام وقت پزشکان متخصص مشمول قانون استخدام پزشکان در تهران و حومه هنگامی پرداخت خواهد شد که خدمت خارج از مرکز خود را انجام داده باشند.
تبصره ۲ – آیین‌نامه مربوط به شرایط پرداخت فوق‌العاده خدمت تمام وقت توسط وزارت بهداری تهیه و پس از تصویب کمیسیونهای بهداری و دارائی مجلسین بمرحله اجرا گذارده خواهد شد.
تبصره ۳ – مشمولین قانون استخدام پزشکان در صورتی میتوانند از مزایای تمام وقت استفاده نمایند که در هیچیک از موسسات دیگر دولتی شغل موظفی نداشته باشند.
تبصره ۴ – مشمولین قانون استخدام پزشکان در صورتی که مامور خدمت در موسسات غیردولتی باشند حق دریافت فوق‌العاده تمام وقت از صندوق دولت نخواهند داشت.
قانون بالا مشتمل بر دو ماده و پنج تبصره که لایحه آن بموجب ماده واحده مصوب بیستم آذرماه ۱۳۴۲ تقدیم شده بود پس از اظهار ملاحظات مجلس سنا در تاریخ ۱۷ر۸ر۱۳۴۴ در جلسه روز پنجشنبه چهارم آذرماه یکهزار و سیصد و چهل و چهار شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – مهندس عبدالله ریاضی
دیدگاه شما