در همان روزها، مجلس تلگراف پایین را به شهرها فرستاد:
خدمت آقایان حجج‌الاسلام و علمای اعلام و عموم کارآگاهان ملت، زیدت توفیقاتهم
حاجی شیخ فضل‌الله نوری از اول امر چون استحکام اساس مشروطیت را مخل منافع شخصی خود دیده، و دانسته است که با توسعه اسباب عدل و تحقیق، که از جمله مزایای این اساس عالی است، طریق استفاده شخصی مسدود می‌گردد، و خفیه و آشکار، گاهی به عنوان موافقت و گاهی به اعلان مخالفت، در اخلال ارکان سعادت مملکت کوتاهی نداشت، ولی آقایان حجج‌الاسلام مشیدین این بنای رفیع و مجلس مقدس شورای ملی، به گمان اینکه بالاخره جناب شیخ از سیر در خطوط تنگ و تاریک باطل نادم شده، به شاهراه روشن حق و سعادت توفیق عود نماید، به رفق و مماشات عمل می‌نمودند، تا اینکه چندی قبل به گرفتن وجه معتنابهی سعی بلیغ به عمل آورده که حکومت سیستان و قاین را در حق حشمت‌الملک برقرار نماید. چون مجلس به ملاحظات عدیده، حکومت مشارالیه را تصویب نکرد، بالمره معاندت با مجلس مقدس را علنی نمود، که اهالی دارالخلافه از مخالفت‌های او به جان آمده، و او هم مجبور به ترک شهر پایتخت گشته و در زاویه مقدسه حضرت عبدالعظیم، چند نفر از مفسدین و معاندین را از قبیل پسر حاجی آقا محسن عراقی معلوم‌الحال، که از مدتی به واسطه تعدیات فوق‌العاده‌اش در عراق تحت احضار و جلب به محاکمه است، دور خود جمع نموده، از قرار معلوم برای اخلال توجه عمومی و اضلال مسلمین و القای فتنه، تلگرافات فسادانگیز به ولایات مخابره نموده است.
اگر چه با توجهات خاصه آیت‌الله عتبات عالیات و عموم حجج‌الاسلام و علمای اعلام ایران و موافقت تامه اکابر دین مبین و همراهی عقلای مسلمین، ظن کامل حاصل است که اغفالات این قسم عالمان بی‌عمل، مظهر هیچ‌گونه اعتنا و اعتباری نخواهد بود، معهذا برای اینکه عوام بیچاره در بلاد دور و نزدیک به دام تزویرات و تسویلات مغرضین نیفتند، لازم آمد مجملی از تفاصیل حالات این شخص، به توسط التفات حضرات عالی، گوشزد خاص و عام گردد، تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.
مجلس شورای ملی
دیدگاه شما