تصویبنامه راجع به بانکهایی که در ایران مشغول معامله هستند اعم از اینکه مرکز اصلی آنها در ایران باشد یا در خارجه

هیئت وزیران بموجب پیشنهاد شماره ۲۸۵۰۵ مورخ ۱۹ / ۳ / ۲۵ وزارت دارائی در جلسه مورخ ۲۲ / ۴ / ۲۵ مواد ذیل را تصویب نمودند.

ماده اول – هر یک از بانکهائی که در ایران مشغول معامله هستند اعم از اینکه مرکز اصلی آنها در ایران باشد یا در خارجه موظف است معادل ۳۰٪ (سی درصد) سپرده های دیداری و ۱۵٪ (پانزده درصد) سپرده های مدت دار خود را در ایران اعم از سپرده های ریالی اشخاص در حسابهای جاری . سپرده های ثابت . سپرده های موقت. حسابهای بستانکاران موقتی و متفرقه. در حسابجاری خود نزد بانکملی ایران در تهران بدون بهره نگاهدارند.

تبصره ۱– بنگاههایی که وجوه نقد از مشتریان خود قبول نموده و برای آنها حساب های جاری و یا حسابهای سپرده نگاه میدارند در حکم بانکهای مذکور در این ماده تلقی شده و مشمول مقررات این تصویبنامه خواهند بود.

تبصره ۲– سپرده های دیداری سپرده هائی است که بمحض مطالبه صاحبان آنها قابل پرداخت باشد و سپرده های مدت دار آنهائی است که برای پرداخت آنها سررسید مشخصی تعیین شده باشد.

ماده دوم – هر یک از بانکها مکلف است در پایان روز پانزدهم و آخر هرماه صورتی بشرح ذیل تهیه و منتهی در ظرف پانزده روز بعد در مقابل رسید ببانک ملی ایران در تهران تسلیم نماید.
الف- جمع کل سپرده های مدت دار در تهران و شهرستانها.
ب – جمع کل سپرده های دیداری در تهران و شهرستانها بشرح ذیل.
۱- جمع کل سپرده های موقت دیداری.
۲- جمع کل مانده های بستانکار مشتریان در حسابجاری.
۳- جمع کل سایر مانده هائیکه نزد آنها زیر عنوان بستانکاران متفرقه بریال و سایر حساب های مشابه موجود بوده است.
ج- جمع کل موجودی اسکناس و مسکوک ریال در دست بانک.
د- مبلغ کل وامها و براتهای نزولی. خریداری و اسنادخزانه در تهران و شهرستانها.
هـ – معدل مانده های روزانه سپرده های مدت دار و معدل مانده سپرده های دیداری در ظرف پانزده روز بتفکیک.

ماده سوم – هریم از بانکهای مشمول ماده اول این تصویبنامه موظف است معادل ۳۰٪ (سی درصد) سپرده های دیداری و ۱۵٪ (پانزده درصد) سپرده های مدت دار خود را در تاریخ تصویب این تصویبنامه منتها در ظرف پانزده روز نزد بانک ملی ایران تودیع نماید و از آن ببعد موظف است در پایان هر پانزده روز چند درصدهای فوق را نسبت بجمع سپرده های مندرج در بند الف و ب از ماده ۲ تفکیکاً معلوم و ضمن ارسال صورت ببانک ملی ایران در موعدیکه ضمن ماده ۲ مقرر گردیده میزان سپرده خود را نزد بانکملی ایران نسبت به مبلغی که طبق وضع پانزده روز قبل تودیع شده بوسیله دریافت یا پرداخت نقدی کم یا زیاد نماید.

تبصره – هریک از بانکها و بنگاههای مشمول این ماده موظف است گواهینامه ای بامضای رئیس بانک یا بنگاه مبنی بر تائید درستی مبلغی که تحت عنوان سی درصد سپرده های دیداری و پانزده درصد سپرده های مدت دار در صورتهای ارسالی قلمداد میگردد بضمیمه وضع پانزده روزه خود ببانک ملی ایران بفرستد.

ماده چهارم – چنانچه یکی از بانکها صورت پانزده روزه خود را در مدت مقرر در ماده دوم ببانکملی ایران تسلیم ننماید بانک ملی ایران میتواند میزان ۳۰٪ سپرده های دیداری و ۱۵٪ سپرده های مدت دار مذکور را طبق قرائنی که در دست دارد رأساً برآورد و مطالبه نماید و برای هر روز تاخیر از تاریخی که برای تسلیم صورت مقرر گردیده است یکهزار ریال جریمه نقدی از بانک متخلف دریافت نماید بعلاوه هرگاه در تحویل وجوه سپرده طبق برآوردی که بانک ملی ایران نموده است تاخیر شود بهره ای از قرار ۳۰٪ در سال بالاتر از نرخ رسمی تنزیل بانک ملی ایران نسبت به مبلغ مزبور برای مدت تاخیر از بانک متخلف بنفع دولت مطالبه و وصول خواهد شد.

ماده پنجم – چنانچه صورتهای ارسالی هر یک از بانکها بشرح مذکور در مواد دو م و سوم صحیح نباشد بانک متخلف مکلف خواهد بود گذشته از تحویل فوری مبلغی که کمتر نزد بانک ملی ایران تودیع نموده بهره مبلغ مزبور را نیز برای مدت تاخیر و از قرار ۵٪ در سال بیش از نرخ رسمی تنزیل بانک ملی ایران بپردازد.

ماده ششم – میزان سپرده مذکور در ماده اول و همچنین نرخهای بهره مذکور در مواد چهارم و پنجم این تصویبنامه به پیشنهاد بانک ملی ایران و تصویب هیئت وزیران قابل تغییر خواهد بود.

از طرف نخست وزیر