برای تشویق تولید کننده بتهیه محصول مرغوب و ترویج صادرات برنج ایران و ایجاد استاندارد قابل عرضه و قبول در بازارهای بین المللی هیأت وزیران در جلسه ۱۳۳۳/۶/۲۷ به پیشنهاد وزارت اقتصاد ملی شماره ۱۵۱۲۷ مورخ ۲۷ /۶ /۳۳۳ تصویب نمودند:
۱ – وزارت اقتصاد ملی بشرکت معاملات خارجی اجازه دهد که خود مستقیما یا بوسیله بازرگانان هفتاد هزار تن برنج از نوع چمپا (محصول سال ۱۳۳۳ و موجود از محصول سال ۱۳۳۲) را که بیش از مصرف داخلیست بشرائط ذیل و بموجب این تصویبنامه صادر نماید.
۲ – شرکت معاملات خارجی یا تاجری که از طرف شرکت معاملات خارجی بصدور برنج میپردازد میتواند از طریق سپردن پیمان ارزی و انجام دادن تشریفات گمرکی و تسلیم اظهارنامه صادراتی برنج صادر کند.
تبصره ۱) شماره پروانه بازرگانی صادرکننده و سایر مشخصات باید در اظهارنامه صادراتی درج شده باشد.
تبصره ۲) اظهارنامه صادراتی در طهران باداره صادرات وزارت اقتصاد ملی و در شهرستانها باداره اقتصاد ملّی برای رسیدگی و تصدیق تسلیم شود.
۳ – هیچ تاجری نمیتواند بیش از سه هزار تن برنج صادر کند.
۴ – انواع برنجی که بموجب این تصویبنامه قابل صدور است باید دارای مشخصات ذیل باشد:
الف ) برنج چمپای اعلای نمره یک سفید و پاک بی زرده (حداکثر خرده شانزده درصد و حدّاکثر مواد خارجی دو درصد)
ب ) برنج چمپای نمره دو سفید و پاک (حداکثر خرده بیست و دو درصد و حداکثر مواد خارجی سه درصد و حداکثر زرده یک درصد)
ج ) برنج چمپای نمره سه سفید و پاک (حداکثر خرده بیست و شش درصد و حداکثر مواد خارجی پنج درصد و حداکثر زرده یک و نیم درصد)
تبصره – از هر یک از انواع مذکور میتوان برنج یک پوسته هم تهیه و صادر کرد.
۵ – نوع برنج باید بخط جلی بر روی کیسه نوشته شود و تمام مشخصات نیز باید در بارنامه و گواهی نامه مبدأ درج گردد.
۶ – برای ترویج صادرات برنج وزارت اقتصاد ملی موافقت نماید که با ارز حاصل از فروش برنج از طریق وارد کردن کالای طبقه یک یا طبقه دو مذکور در سهمیه واردات استفاده شود.
۷ – شرکت معاملات خارجی هر پانزده روز یک بار در مراکز تولید برنج اعلام کند که هر یک از انواع برنج را بچه قیمتی خریدار است.
۸ – شرکت معاملات خارجی باید در گیلان و مازندران و خرمشهر دستگاه نظارتی برای تعیین نوع برنج تأسیس نماید یا نظارت و تعیین نوع برنج را بشرکتهائی واگذار کند که در این قبیل امور بصیرت دارند.
۹ – دستگاه نظارت یا شرکتی که بوسیله شرکت معاملات خارجی تعیین میشود نوع برنج را برحسب استاندارهای مذکور در ماده چهار معین و تصدیقنامه صادر خواهد کرد. صدور برنج مشروط بآنست که صادر کننده چنین تصدیقنامه ای در دست داشته باشد.
تبصره – هر اداره ای که حق صدور گواهی نامه مبدأ دارد باید نوع و مشخصات برنج را بشرحی که در تصدیقنامه مذکور مندرجست همه را در گواهی نامه مبدأ درج کند.
۱۰ – مدت اعتبار این تصویبنامه تا آخر شهریورماه ۱۳۳۴ است.
دیدگاه شما