با وجودی که در ماده ۱۳۰ قانون آیین دادرسی کیفری به متناسب بودن تأمین با اهمیت جرم و میزان مجازات و خصوصیات متهم صریحاً اشاره شده است معهذا گاهی دیده میشود که این تناسب رعایت نگردیده و ارفاق‌های بی‌مورد موجب تجری متهمین و سایر اشخاص و در نتیجه سلب اعتماد از دستگاه قضایی میشود لزوماً متذکر میشود که آقایان قضات دادسراها و محاکم جزایی در موقع اخذ تأمین از متهمان باید نهایت دقت را مبذول داشته و از ارفاق نابجا و گرفتن تضمین نامتناسب خودداری نمایند.
وزیر دادگستری
[صادق احمدی]
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۵۳۷/۵/۱۶ بنا به پیشنهاد شماره ۵۴۴۱ مورخ ۲۵۳۷/۵/۴ وزارت کشاورزی و عمران روستائی و بموجب ماده یک قانون حفظ و گسترش فضای…
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۴۷/۵/۱۲ بنا به پیشنهاد شماره ۱۸ / ۲۶۷۸ مورخ ۳۱ / ۴/ ۴۷ وزارت امور خارجه با تقاضای سفارت آمریکا دائر به…
با ملاحظه راپورت نمره ۳۵۳۹ – ۱۳۱۰/۱۰/۱۱ اشعار میدارد مگر به متحدالمال نمره ۲۶۹۰۶ – ۲۲-۷-۱۳۰۹ مراجعه نکرده‌اید؟ در آن متحدالمال صراحتا دستور داده شده است که ارجاعات…
ماده واحده ۱ – ماده یازدهم از فصل دوم قانون ترفیعات ارتش شاهنشاهی ایران مصوب ۱۷ اسفند ۱۳۱۴ به ترتیب زیر اصلاح میشود فصل دوم- مدت درجات ماده…
ماده واحده ـ ماده (۸۷) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت مصوب ۲۸/۱۲/۱۳۷۳ و اصلاحیه آن مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ به شرح ذیل اصلاح و از تاریخ ۱/۱/۱۳۹۱ اجراء…
دیدگاه شما