آیین‌نامه اجرایی جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت (موضوع ارزش‌گذاری اقتصادی منابع محیط زیستی، تعیین هزینه خسارات محیط زیستی و نحوه تخصیص آن)

هیئت وزیران در جلسه ۱۴۰۴/۶/۲۷ به پیشنهاد سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری سازمان برنامه و بودجه کشور و سایر دستگاه‌های اجرایی مرتبط و به استناد جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳، آیین‌نامه اجرایی جزء یادشده را به شرح زیر تصویب کرد:

آیین‌نامه اجرایی جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع ارزش گذاری اقتصادی منابع محیط زیستی، تعیین هزینه خسارات محیط زیستی و نحوه تخصیص آن)

ماده ۱ـ در این آیین‌نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

۱ـ سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست.

۲ـ ارزش گذاری اقتصادی منابع محیط زیستی: فرایند برآورد ارزش پولی منابع محیط زیستی از طریق تعیین ارزش خدمات و کارکردهای آن منبع یا بوم سازگان.

۳ـ بوم سازگان (اکوسیستم): مجموعه ای پویا از عناصر زنده از قبیل جوامع گیاهی، جانوری و ریزجانداران و محیط غیر زنده مرتبط با آنها که در تعامل متقابل هستند.

۴ـ خدمات بوم سازگان: سهم بوم سازگان (اکوسیستم) در منافعی که در اقتصاد و سایر فعالیت های انسانی مورد استفاده قرار می گیرد.

۵ ـ خسارت های محیط زیستی: هرگونه آسیب مستقیم یا غیرمستقیم به منابع محیط زیستی که باعث تهی سازی یا تخریب منابع و یا برهم خوردن تعادل و تغییر در اجزای بوم سازگان شود.

۶ ـ تعیین هزینه خسارت های محیط زیستی: مجموعه ای از روش های محاسبه که در فرایند تعیین ارزش پولی انواع خسارت محیط زیستی بر مبنای ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی به کار می رود.

۷ـ طرح محیط زیستی: طرح‌های مصوب قانونی برای حفاظت، احیاء و بهره‌برداری پایدار از منابع طبیعی و محیط زیست.

ماده ۲ـ سازمان مکلف است با بهره گیری از رویکرد خدمات بوم سازگان و استفاده از الگو (مدل) ها و روش های معتبر کمی سازی و ارزش گذاری مکانی، مورد تأیید چهارچوب سیستم  حسابداری محیط زیستی ـ اقتصادی سازمان ملل متحد ـ اتحادیه اروپا (SEEA EEA)، از قبیل الگوی(مدل) اینوست، روش های بازاری، هزینه جایگزین، هزینه اجتناب شده، هزینه سفر و انتقال منفعت، ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی کشور را برحسب واحد پول ملی به صورت سالانه محاسبه و با تعیین سطوح دسترسی در تارنمای رسمی اطلاع رسانی سازمان درج نماید.

ماده ۳ـ سازمان مکلف است حسب مورد با همکاری دستگاه‌های اجرایی موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶، هزینه خسارت های محیط زیستی را براساس تطابق ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی پیش و پس از وقوع خسارت (کسر ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی محاسبه شده پس از وقوع خسارت از ارزش های اقتصادی منابع محیط زیستی موضوع ماده (۲) این آیین‌نامه)، تعیین نماید.

ماده ۴ـ هزینه خسارت های محیط زیستی تعیین شده طبق قوانین و مقررات مربوط حسب مورد به حساب سازمان و وزارت جهاد کشاورزی نزد خزانه داری کل کشور واریز می‌شود.

تبصره ۱ـ دستگاه‌های اجرایی موضوع بند (پ) ماده (۱) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ مکلفند مطابق مقررات مربوط در مبادله موافقت‌نامه‌ها، اعتبارات لازم برای جبران خسارت ها و هزینه‌های محیط زیستی را پیش‌بینی و پرداخت نمایند.

تبصره ۲ـ سازمان برنامه و بودجه کشور مکلف است درآمد موضوع جزء (۱) بند (ث) ماده (۲۲) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ را در قالب ردیف درآمد ـ هزینه حسب مورد براساس پیشنهاد سازمان و وزارت جهاد کشاورزی در قوانین بودجه سنواتی پیش‌بینی نماید.

ماده ۵ ـ سازمان مکلف است در سقف منابع اعتباری تخصیص یافته، مفاد این آیین‌نامه را اجرایی نماید.

ماده ۶ ـ صد در صد درآمدهای حاصل از اجرای این آیین‌نامه به پیشنهاد سازمان و وزارت جهاد کشاورزی و تأیید سازمان برنامه و بودجه کشور در قوانین بودجه سنواتی پیش‌بینی و برای طرح‌های محیط زیستی با اولویت احیاء و بازسازی عرصه های تخریب شده با رعایت ماده (۳۰) قانون برنامه و بودجه کشور مصوب ۱۳۵۱ اختصاص می یابد.

ماده ۷ـ کلیه قوانین و مقررات مربوط به تعیین هزینه خسارت های محیط زیستی کماکان به قوت خود باقی است.

معاون اول رئیس جمهور ـ محمدرضا عارف