هیئت وزیران در جلسه مورخ 1348/6/29 بنا به پیشنهاد شماره 692 /م ح مورخ 11 /6 /48 سازمان امور اداری و استخدامی کشور باستناد ماده 42 قانون استخدامی کشوری و موافقت وزارت دارائی آیین‌نامه فوق العاده اضافه کار موضوع بند الف ماده 39 قانون مذکور را بشرح ذیل تصویب نمودند:
ماده 1- فوق العاده اضافه کار منحصراً به مستخدمینی که علاوه بر ساعات کار اداری با دستور کتبی مقام صلاحیتدار کار اضافی انجام میدهند پرداخت میشود.
ماده 2- حداکثر فوق العاده اضافه کار که در یک ماه به مستخدم میتوان پرداخت کرد از پنجاه ساعت تجاوز نمیکند.
تبصره - چنانچه در موارد ضروری و استثنائی وظائف بعضی از مشاغل خاص انجام کار اضافی بیش از پنجاه ساعت در ماه را ایجاب کند تجویز آن تا هشتاد و پنج ساعت برای مدت محدود متناسب با هر مورد و حداکثر شش ماه در یکسال تقویمی موکول به پیشنهاد وزارتخانه یا موسسه دولتی ذیربط و تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور است.
ماده 3- فوق العاده اضافه کار هر ساعت معادل با 175 /1 مجموع حقوق، تفاوت تطبیق حقوق، مزایای مستمر و یا مزایای موقت شغل مستخدم است.
ماده 4- فوق العاده اضافه کار هر ساعت مستخدم پیمانی معادل با 175 /1 مجموع اجرت و فوق العاده مخصوص ماهانه او میباشد.
ماده 5- به نگهبانان و سرایدارانی که عهده دار حفظ و حراست اموال دولتی هستند از بابت هر شب کشیک، اضافه کار حداکثر معادل 150 /1 حقوق و مزایای مستمر و یا اجرت ماهانه آنان پرداخت میشود.
ماده 6- از تاریخ تصویب این آیین‌نامه کلیه مقررات قبلی راجع به اضافه کار در مورد مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و همچنین مقررات مربوط به فوق العاده کشیک و پول ناهار و شام موضوع ماده 12 تصویبنامه شماره 6848 مورخ 28 /3 /1339 و تبصره ذیل آن ملغی است.
تبصره - مقررات مربوط به اضافه کار مقطوع موضوع تبصره 3 تصویبنامه شماره 27404 مورخ 12 /1 /38 که بموجب تصویبنامه جلسات مورخ 24 /4 /1346 و 14 /8 /1346 هیئت وزیران جزء مزایای مستمر محسوب شده تا اجرای ماده 38 قانون استخدام کشوری نافذ است و فقط براساس اهمیت وظایف شغل و مقام پرداخت خواهد شد.
ماده 7- هرگونه اصلاح یا تغییر در مواد این آیین‌نامه به پیشنهاد سازمان اموراداری و استخدامی کشور و تصویب هیئت وزیران بعمل خواهد آمد.
دیدگاه شما