ماده اول - جمله زیر به ماده اول قانون ازدواج اصلاح شده بموجب قانون مصوب 29 اردی‌بهشت ماه 1316 اضافه میشود.
(در حوزه‌هائی که آگهی فوق الذکر از طرف وزارت دادگستری نشده است. شوهر مکلف است در صورتی که در غیر دفاتر رسمی ازدواج و طلاق مبادرت به ازدواج یا طلاق یا رجوع نماید تا بیست روز پس از وقوع عقد یا طلاق یا رجوع، به یکی از دفاتر رسمی ازدواج و طلاق رجوع کرده قباله مزاوجت یا طلاق‌نامه یا رجوع را به ثبت برساند و الا به یک ماه تا شش ماه حبس تأدیبی محکوم خواهد شد.)
ماده دوم - کلیه دفاتر ازدواج مکلفند که قبل از وقوع ازدواج از نامزدها گواهینامه پزشک را بر نداشتن امراض مسریه مهم که نوع آنها از طرف وزارت دادگستری معین و اعلام می‌گردد مطالبه نموده و پس از بایگانی آن به عقد و ازدواج و ثبت آن با قید موجود بودن گواهی پزشک بر تندرستی نامزدها اقدام نمایند.
تبصره - دختران از داشتن گواهینامه پزشک در قسمت امراض زهروی معاف هستند.
ماده سوم - پزشکهائی میتوانند گواهینامه صادر نمایند که پروانه مخصوص از وزارت دادگستری برای این کار داشته باشند.
تبصره - ترتیب صدور گواهینامه پزشک و تعیین دستمزد آنها بموجب آیین‌نامه‌ایست که به تصویب وزارت دادگستری و وزارت کشور خواهد رسید.
ماده چهارم - هر سردفتری که بدون رعایت ماده 2 این قانون به عقد و ثبت ازدواج مبادرت نماید به حبس تأدیبی از دو ماه الی یک سال محکوم خواهد شد.
ماده پنجم - هر پزشکی که بر خلاف واقع گواهی تندرستی به نامزد بدهد و یا بدون جهت و از روی غرض از دادن گواهینامه خودداری نماید به حبس تأدیبی از شش ماه تا دو سال محکوم خواهد شد.
ماده ششم - اجرای مواد 2 و 3 و 4 و 5 این قانون در هر محل از تاریخی است که از طرف وزارت دادگستری معین و اعلام خواهد شد.
[آیین‌نامه اجرائی قانون لزوم ارائه گواهی پزشک قبل از ازدواج، مصوب ۱۳۵۵]
این قانون که مشتمل بر شش ماده است در جلسه سیزدهم آذرماه یکهزار و سیصد و هفده به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – حسن اسفندیاری
دیدگاه شما