هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۱/۱۱/۲۰ بنا به پیشنهاد شماره ۳۴/۳/۱/۴۵۹۲ مورخ ۳۱/۳/۱۳۷۷ وزارت کشور و موافقت وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی و مسکن و شهرسازی و به استناد ماده (۴) قانون نوسازی و عمران شهری – مصوب ۱۳۴۷ – تصویب نمود:
بهای اراضی، ساختمان ها و مستحدثات برای محاسبه عوارض نوسازی از ابتدای سال ۱۳۷۹ تا پایان سال ۱۳۸۰ بر اساس ارقام مربوط به سال ۱۳۷۲ و از ابتدای سال ۱۳۸۱ به شرح ذیل ملاک عمل شهرداری های شهرهای مشمول قانون نوسازی و عمران شهری قرار گیرد:
الف – سال ۱۳۸۱ به میزان بیست و پنج درصد (۲۵%) آخرین ارزش معاملاتی املاک (موضوع ماده (۶۴) قانون مالیات‌های مستقیم – مصوب ۱۳۶۶ – و اصلاحیه بعدی آن).
ب – سال ۱۳۸۲ به میزان چهل درصد (۴۰%) آخرین ارزش معاملاتی املاک ( موضوع ماده یاد شده و اصلاحیه بعدی آن).
ج – سال ۱۳۸۳ به میزان شصت درصد (۶۰%) آخرین ارزش معاملاتی املاک (موضوع ماده یاد شده و اصلاحیه بعدی آن).
د – سال ۱۳۸۴ به میزان هشتاد درصد (۸۰%) آخرین ارزش معاملاتی املاک (موضوع ماده یاد شده و اصلاحیه بعدی آن).
ه- [اصلاحی ۱۳۸۸/۲/۱۲]
سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ به میزان صددرصد (۱۰۰%) آخرین ارزش معاملاتی املاک (موضوع ماده یاد شده و اصلاحیه بعدی آن).
معاون اول رییس جمهور – محمدرضا عارف
دیدگاه شما