ماده اول – به اداره کل فلاحت اجازه داده می‌شود که خدمت سه نفر کارگر متخصص چینی را که اجازه استخدام آنها قبلا نیز از تصویب مجلس گذشته است برای مدت یک سال شمسی دیگر از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۱۱ ادامه داده و کنترات انها را تجدید نماید.
ماده دوم – اداره کل فلاحت مجاز است مبلغ ۲۲۶۰ ریال اجرت ماهیانه کارگران مزبور را بترتیب ذیل تقسیم و از محل بودجه مربوطه بموسسه چای لاهیجان در وجه آنها بپردازد و نیز اجازه داده می‌شود که حقوق مستخدمین مزبور را از تاریخ انقضای قرارداد سابق (۹ اسفند ۱۳۱۰) الی آخر اسفند ماه ۱۳۱۰ که در بودجه گذشته اداره کل فلاحت منظور می‌باشد معادل میزانی که دریافت می‌داشته اند تأمین و کارسازی دارد.
تنک خی‌شو امتحان‌کننده و مترجم مبلغ ۹۰۰ ریال ماهانه.
شوتنک چی کارگر متخصص مبلغ ۶۸۰ ریال ماهانه.
ایپ موچون کارگر متخصص مبلغ ۶۸۰ ریال ماهانه.
ماده سوم – در صورتی که کنترات مستخدمین مذکور در انقضاء مدت تجدید نشود پرداخت مبلغ دو هزار و پانصد ریال برای خرج معاودت به هر یک از آن ها تصویب می‌شود.
ماده چهارم – سایر شرائط استخدام کارگران مزبور بر طبق قانون ۲۳ عقرب ۱۳۰۱ راجع به استخدام اتباع خارجه تعیین و اداره کل فلاحت مجاز‌است کنترات آنها را امضاء نماید.
این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه بیست و پنجم مردادماه یکهزار و سیصد و یازده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – دادگر
دیدگاه شما