هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۶۹/۲/۱۹ بنا به پیشنهاد مشترک وزارتین راه و ترابری و جهاد سازندگی و سازمان برنامه و بودجه و به استناد بند (۹) ماده (۵۰) قانون برنامه و بودجه مصوب ۱۳۵۱ تصویب نمود:
حریم راههای روستائی به شرح زیر تعیین می گردد:
۱- [اصلاحی ۱۴۰۰/۱۰/۲۹]
حریم کلیه راههای روستائی (راه های فرعی درجه (۳)) عبارتست از اراضی بین حد نهائی بدنه راه تا فاصله (۵ /۱۲) متر از محور راه در هر طرف، بقسمی که مجموع عرض بدنه راه و حریم طرفین آن (۲۵) متر شود.
۲- [اصلاحی ۱۴۰۰/۱۰/۲۹]
در مواردی که راه روستایی (راه فرعی درجه ۳) اجباراً از داخل روستا عبور نماید، وفق طرح‌هادی روستایی مصوب، حریم آن عبارتست از اراضی واقع بین حد نهائی بدنه راه تا فاصله (۵ /۷) متر از محور راه در هر طرف، بقسمی که مجموع عرض بدنه راه و حریم طرفین آن (۱۵) متر شود.
تبصره ۱- [اصلاحی ۱۴۰۰/۱۰/۲۹]
اختیار تعیین و افزایش درجه حریم راه های روستایی (راه های فرعی درجه ۳) با رعایت قوانین و مقررات مربوط، به کمیسیونی متشکل از نمایندگان وزارتخانه های راه و شهرسازی، جهاد کشاورزی و سازمان های حفاظت محیط زیست و برنامه و بودجه کشور محول می گردد.
تصمیمات کمیسیون پس از تصویب وزرای راه و شهرسازی و جهاد کشاورزی توسط وزارت راه و شهرسازی ابلاغ می شود.
تبصره ۲- [اصلاحی ۱۴۰۰/۱۰/۲۹]
کشاورزی در حریم راههای روستایی در صورتی که به تشخیص وزارتخانه های راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) و جهاد کشاورزی بر جسم راه آسیب نزند، با رعایت قوانین و مقررات مربوط مجاز است.
معاون اول رئیس جمهور – حسن حبیبی
دیدگاه شما