نظر به اینکه در ضمن عمل به تصویبنامه نمره ۸۱۰۱ مورخ ۲۳ سنبله ۱۳۰۲ نواقصی مشاهده است که رفع آنها با افزایش مقررات دیگری برای تنظیم امور اداری و تعیین تکالیف مستخدمین دولت لازم میآمد لذا هیئت وزراء در جلسه ۲۴ شهریورماه ۱۳۰۴ بر حسب پیشنهاد نمره ۱۶۹۰۹ و نمره ۱۲۲۸۹ وزارت مالیه برای تکمیل تصویبنامه فوق الذکر مواد ششگانه ذیل را تصویب نمودند:
ماده ۱ – مستخدمینی که در وزارتخانه‌های مختلفه سابقه خدمت دارند و قبل از اجرای قانونی استخدام بیکار شده و بعد از اجرای قانون مزبور نیز شغلی به آنها رجوع نگردیده است از منتظرین خدمت وزارتخانه یا مؤسسه محسوب میشوند که اخیراً جزو مستخدمین آنجا بوده اند مشروط بر اینکه مدت خدمت آنها در آن وزارتخانه یا مؤسسه کلیةً لااقل ربع مجموع مدت خدمت دولتی آنها باشد والا جزو منتظرین خدمت وزارتخانه یا مؤسسه محسوب خواهند شد که بیشتر در آنجا مشغول خدمت بوده اند.
ماده ۲- اشخاصی که در موقع اجرای قانون استخدام مشغول خدمت بوده یا بعد به خدمت منصوب شده‌اند مستخدم وزارتخانه یا مؤسسه میباشند که در آن مشغول خدمت هستند و در موقع انتظار خدمت منتظر خدمت وزارتخانه یا مؤسسه محسوب میشوند که اخیراً در آن مشغول خدمت بوده اند.
ماده ۳ – مستخدمین در موقع انتقال از یک وزارتخانه یا مؤسسه به وزارتخانه یا مؤسسه دیگر با تمام حقوق قانونی خود (از قبیل انتظار خدمت و استفاده از حقوق مرخصی) منتقل میشوند.
ماده ۴- هیچ وزارتخانه یا مؤسسه عضو وزارتخانه یا مؤسسه دیگر بطور انتقال نخواهد پذیرفت مگر اینکه وزارتخانه یا مؤسسه که عضو مزبور در آن مستخدم است قبلا رضایت خود را کتباً اظهار کرده و مطابق ماده ۵ قانون استخدام انتقال او را اجازه داده باشد.
ماده ۵- حقوقی که برای عضو مزبور بلافاصله بعد از انتقال معین میشود نباید از حقوقی که قبل از انتقال داشته تجاوز نماید مگر اینکه وزارتخانه اولی تصدیق کد که بنا بوده است اضافه حقوق بآن عضو داده شود.
ماده ۶- از اعتبارات مخصوصی که برای مخارج معینی تصویب میشود (از قبیل دفع آفات حیوانی و امثال آن) هیچ اضافه حقوقی به اعضائی که به آن مؤسسه انتقال مییابند داده نخواهد شد ولی در صورتی که مدت خدمت در خود مؤسسه اضافه حقوق آن اعضاء را مطابق قانون استخدام تجویز نماید مانعی در دادن آن اضافه حقوق نخواهد بود.
تصویبنامه نمره ۸۱۰۱ مورخ ۲۳ سنبله ۱۳۰۲ ملغی و از درجه اعتبار ساقط است.
دیدگاه شما