ماده 1 - قرائن و امارات مذکور در ماده 6 قانون املاک و مالیات بر درآمد عبارتند از: 1 - میزان سرمایه. 2 - میزان فروش سالیانه. 3 - کرایه سالیانه محل پیشه یا خانه مسکونی یا هردو آنها. 4 - میزان حقوق یا دستمزدی که بکارمندان و کارگران پرداخت شده است. 5 - میزان قوه ماشین و مقدار مواد اولیه که بمصرف رسیده و یا ارزش محصولاتی که بدست آمده. 6 - میزان حق بیمه. 7 - میزان ظرفیت وسائط رانندگی. 8 - میزان کل درآمد(ناویژه). 9 - واحد معمولی دستمزد و پایمزد. 10 - تعداد کارگران. 11 - تعداد فروش آبونمان - تعداد مجله‌ایکه در هفته یا ماه چاپ میشود. 12 - تعداد صندلیهای تآتر - سینما - کافه‌ها - رستورانها و قهوه‌خانه‌ها و غیره. 13 - تعداد دستگاههای پارچه‌بافی. 14 - تعداد قرقره‌ها در کارخانه‌های نخریسی. 15 - تعداد و بهاء اتومبیلهای شخصی. 16 - تعداد فروش اغنام و احشام در مورد چوبدارها. 17 - تعداد کشتار در مورد قصابها و کشتارکنندگان. 18 - میزان مالیات پرداختی در سال قبل.
ماده 2 - ممکن است درآمد ویژه مؤدیان را با اعمال یک یا چند نشانی تعیین نموده و چنانچه چند نشانی اعمال شود آنکه دارای قرائن بیشتر است‌مأخذ تشخیص مالیات و صدور پیش آگهی خواهد بود.
ماده 3 - در مواردی که برای محل پیشه و خانه مسکونی کرایه داده نمیشود میزان کرایه محل متشابه مأخذ قرار داده خواهد شد.
ماده 4 - ضرایب مالیاتی در بهمن ماه هر سال از طرف ادارات دارائی تهیه و ابلاغ میشود.
بموجب ماده 25 قانون مالیات املاک مزروعی و مالیات بر درآمد مصوب تیر ماه 1328 آیین‌نامه مربوط به اجرای ماده 6 راجع به قرائن و امارات مالیاتی که مشتمل بر چهار ماده و در جلسه 20 آبان ماه 1329 به تصویب کمیسیون قوانین دارائی مجلس شورای ملی رسیده قابل اجرا میباشد.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
دیدگاه شما