هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۶۳.۲.۲۳ آیین‌نامه اجرائی بندهای ۳ و ۷ ماده واحده قانون اصلاح قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی مصوب ۱۳۶۳.۲.۱۱ را بشرح ذیل تصویب نمودند:
ماده ۱- در اجرای بند ۲ ماده واحده قانون اصلاح قانون انتخابات مصوب ۱۳۶۳.۲.۱۱ مجلس شورای اسلامی و مفاد ماده ۳۳ قانون، دادستان یا نماینده وی در هیأتهای اجرائی عضویت خواهد داشت.
تبصره ۱ – فرماندار یا بخشدار مرکز حوزه انتخابیه برای شرکت در جلسات هیأت اجرائی از دادستان مرکز حوزه انتخابیه دعوت به عمل می‌آورند.
تبصره ۲- چنانچه مرکز حوزه انتخابیه فاقد دادستان باشد فرماندار یا بخشدار مرکز حوزه انتخابیه ضمن انعکاس موضوع به دادستان مرکز استان تقاضا می‌نماید تا نماینده‌ای جهت عضویت در هیأت اجرائی تعیین و به مرکز حوزه انتخابیه اعزام دارد.
تبصره ۳- چنانچه حوزه‌های فرعی فاقد دادستان باشد از سوی دادستانی استانی که مرکز حوزه انتخابیه جزو آن است نماینده‌ای جهت حوزه‌های فرعی تعیین و اعزام خواهد شد.
ماده ۲ – شهرهای بزرگ ایران موضوع بند ۷ ماده واحده قانون اصلاح قانون انتخابات عبارتند از تهران – تبریز – اصفهان – مشهد – شیراز.
تبصره ۱- هر یک از نامزدهای انتخاباتی نمایندگان خود را با رعایت ماده فوق‌الذکر تعیین و حداقل یک روز قبل از روز اخذ رأی کتباً به هیأت نظارت حوزه انتخابیه مربوطه معرفی می‌نمایند.
تبصره ۳- معرفی‌نامه نمایندگی می‌یابد ملصق به عکس و حاوی مشخصات سجلی نماینده کاندیدا – شماره شعبه یا شعب اخذ رأی مورد تقاضای کاندیدا باشد.
تبصره ۴- پس از پایان ساعات اخذ رأی کلیه معرفی‌نامه‌های صادر شده باید به هیأت نظارت عودت داده شود.
تبصره ۵- تدارکات و تأمین احتیاجات مورد تقاضای هر یک از نمایندگان کاندیداها به عهده کاندیدای معرفی کننده خواهد بود.
تبصره ۶- شکایات و اعتراضات نمایندگان کاندیداها در روز اخذ رأی وسیله کاندیدای مربوطه بدواً به هیأتهای اجرائی و نظارت حوزه انتخابیه اعلام و در خاتمه اخذ رأی نیز هر یک از کاندیداها شکایات و اعتراضات کتبی نمایندگان خود را جمع‌آوری نموده و با امضای خود به هیأتهای این آیین‌نامه از تاریخ تصویب لازم‌الاجراء است.
میرحسین موسوی – نخست‌وزیر
دیدگاه شما