هیأت وزیران در جلسه مورخ ١٣٧۰/۳/۸ بنا به پیشنهاد شماره ۳۴۳۰ – ۱ – ۲۰۰ مورخ ۱۳۶۹.۹.۲۷ وزارت امور خارجه و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آیین‌نامه راجع به نحوه تشکیل کمیسیونهای مشترک با کشورهای خارجی را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱- به منظور تفاهم سیاسی با کشورهای جهان و توسعه توان اقتصاد ملی کشور در جهت تحقق سیاست‌های صنعتی، تجاری، صادراتی و اعتباری و مالی برنامه‌های اقتصادی کشور کمیسیونی تحت عنوان “کمیسیون مشترک” با هر یک از کشورهای مودی نظر تشکیل می‌گردد که طبق ضوابط این آیین‌نامه فعالیت خواهند نمود.
ماده ۲- کمیسیون مشترک به پیشنهاد “ستاد” و تصویب هیأت وزیران و بر اساس یادداشت تفاهم و با رعایت اولویتهای زیر تشکیل می‌گردد:
۱ – کشور مورد نظر از لحاظ سیاسی و اقتصادی در گروه کشورهای مطلوب ارزیابی گردد.
۲ – کمیسیون مشترک در پیشبرد اهداف اقتصادی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران بیش از روابط معمولی دو کشور کارآیی داشته باشد.
۳ – کشور مورد نظر در زمینه جذب و تولیدات جمهوری اسلامی ایران مؤثر باشد.
۴ – کشور مورد نظر در زمینه‌های فنی و تکنولوژیک قادر به همکاری با جمهوری اسلامی ایران باشد.
تبصره ۱ – ستاد هماهنگی روابط اقتصادی خارجی که در وزارت امور خارجه تشکیل می‌گردد در این آیین‌نامه اختصاراً ‹‹ستاد›› نامیده می‌شود.
تبصره ۲ – وزارتخانه ها، سازمانها و دستگاه‌های متقاضی تشکیل کمیسیون مشترک با کشور مورد نظر می باید پیشنهاد خود را همراه با پیش نویس یادداشت تفاهم مربوط به ستاد ارسال نمایند و ستاد پس از بررسی موضوع در صورت موافقت، پیشنهاد تشکیل کمیسیون مشترک مورد نظر را به هیأت وزیران ارائه می‌نماید.
تبصره ۳ – انعقاد یادداشت تفاهم مربوط به تشکیل کمیسیون مشترک قبل از تصویب هیأت وزیران ممنوع است.
ماده ۳– کمیسیون مشترک دارای ارکان زیر خواهد بود:
۱ – رئیس – که با توجه به مناسبت تشکیل کمیسیون ، نوع همکاریهای دو کشور و نوع مراوده و با توجه به سطح مسئول تعیین شده از سوی کشور طرف مقابل بنا به پیشنهاد ستاد و موافقت هیأت وزیران انتخاب می‌گردد.
۲ – معاون – که به پیشنهاد رئیس کمیسیون مشترک و موافقت ستاد تعیین می‌گردد و حکم وی توسط رئیس کمیسیون مشترک صادر می‌شود.
۳ – کمیته ها – براساس توافق دو کشور تشکیل خواهند گردید.
۴ – اعضاء – اعضای کمیسیون مشترک بنا به درخواست رئیس کمیسیون مشترک از سوی بالاترین مقام اجرائی دستگاه ذیربط بعنوان نماینده تام الاختیار آن دستگاه تعیین و معرفی می گردند.
تبصره ۱ – رئیس کمیسیون مشترک باید سعی لازم را برای به حداقل رساندن تعداد اعضای ستادی کمیسیون مشترک و استفاده بیشتر از اعضای غیر ستادی (مدیران بنگاه‌های اقتصادی) به عمل آورد.
تبصره ۲ـ [الحاقی ١۴۰٢/۹/۲۲]
استاندار یا استانداران استان های مجاور با کشور همسایه، به عنوان عضو ثابت در کمیسیون مشترک مربوط حضور خواهند داشت.
ماده ۴- وظائف ارکان کمیسیون مشترک به شرح زیر است:
الف – رئیس:
۱ – مسئولیت اجرای تفاهم‌های به عمل آمده و ارائه گزارشهای مستمر در مورد چگونگی و پیشرفت آنها به ستاد.
۲ – تشکیل جلسات هماهنگی با حضور اعضای مربوط و تهیه متون مورد توافق،
۳ – رفع نواقص و اشکالات موجود در امر اجرای تفاهم‌های به عمل آمده از طریق دستگاه‌های اجرائی ذیربط بر اساس گزارشهای مستمر رؤسای کمیته‌ها.
۴ – تلاش در جهت نیل به موارد قطعی همکاری بین در کشور و ملحوظ داشتن آنها در یادداشت‌های تفاهم و پروتکل‌ها.
۵ – پیشنهاد معاون کمیسیون مشترک به ستاد.
۶ – انتخاب اعضای کمیسیون مشترک و رؤسا و دبیران کمیته‌ها.
٧ ـ [الحاقی ١۴۰٢/۱/۱۶]
ارسال پیش‌نویس اسنادی که قرار است در کمیسیون مشترک امضا شود، یک ماه پیش از برگزاری اجلاس کمیسیون مشترک یا به محض آماده شدن متن پیش‌نویس برای بررسی حقوقی و تطبیق ترجمه به معاونت حقوقی رییس جمهور (امور توافقهای بین‌المللی).
ب – معاون:
۱ – اجرای کلیه وظایفی که توسط رییس کمیسیون مشترک به وی واگذار می‌گردد.
۲ – ارائه گزارش به رئیس کمیسیون مشترک.
۳ – ارائه گزارش از عملکرد و پیشرفت امور مربوط به یادداشت تفاهم به دبیرخانه فرستاده هر سه ماه یک بار.
۴ – پیگیری تشکیل جلسات هماهنگی.
۵ – نظارت بر عملکرد کمیته‌های تخصصی و تشکیل جلسه با اعضای کمیته‌ها.
۶ – نظارت مستمر بر کار دبیرخانه کمیسیون
ج – رئیس کمیته:
۱ – تهیه و تنظیم متون تخصصی تفاهم‌ها و پیگیری در مورد اجرای تفاهم‌های به عمل آمده در چارچوب کمیته، از طریق نمایندگان ارگانها و دستگاه‌های ذیربط.
۲ – ارائه گزارش مستند به رئیس کمیسیون مشترک از عملکرد تفاهم‌ها و وظائف محول شده.
۳ – تشکیل جلساتی برای هماهنگی با نمایندگان دستگاه‌های ذیربط به منظور تدوین، تعیین و پیگیری مطالب مورد نظر و ارائه آنها به رییس کمیته مشترک.
د – اعضاء:
۱ – مسئولیت پیگیری اجرای تفاهم‌های به عمل آمده در زمینه همکاریهای مربوط به دستگاه‌های ذیربط.
۲ – همکاری لازم و مستمر با رییس کمیسیون مشترک و رییس کمیته مربوط و ارائه گزارش از اقدامات و فعالیت‌های انجام شده در جهت اجرای مفاد تفاهم‌ها به‌طور مستمر.
۳ – همکاریهای کارشناسی لازم برای طرح و درج در یادداشت تفاهم با کمیته ذیربط.
۴ – شرکت در جلسات کمیته و ارائه موضوعات مشخص در خصوص با همکاریهای مورد نظر که قبلاً به تأیید رئیس دستگاه ذیربط رسیده است.
ماده ۵- چارچوب و مفاد موافقت‌ها باید بر اساس طرح “نحوه برگزاری اجلاسهای مشترک با کشورهای خارجی” باشد.
ماده ۶- ستاد موظف است به تدریج کلیه کمیسیونهای مشترک موجود را مورد بررسی قرار دهد و نظر نهایی خود را در خصوص با رؤسای کمیسیونهای مشترک به دولت اعلام نماید.
ماده ۷- ستاد موظف است به طور مستمر در جریان عملکرد کمیسیونهای مشترک قرار گیرد و پس از تنظیم گزارشهای لازم و نیز ارتباط با رییس، معاون و دبیرخانه بر اجرای تفاهم‌ها و انجام وظایف محول شده و تشکیل اجلاس‌ها و جلسات کمیته‌ها نظارت نموده و گزارش لازم را با ارزیابی و فکر مشکلات و پیشنهادها به دولت ارائه نماید.
حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما