ماده واحده – موافقتنامه فرهنگی، علمی و آموزشی بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قرقیزستان مشتمل بر یک مقدمه و ۱۷ ماده تصویب و اجازه تبادل اسناد آن داده می‌شود.
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
موافقتنامه فرهنگی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قرقیزستان
دولتین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قرقیزستان به منظور تحکیم روابط فرهنگی و مودت اسلامی بین دو ملت دوست و برادر برای بسط و گسترش همکاری در زمینه‌های فرهنگی، علمی و آموزشی تصمیم به انعقاد موافقتنامه زیر گرفتند:
ماده ۱ – طرفین متعاهدین کوشش خواهند نمود با استفاده از کلیه طرق ممکنه روابط فرهنگی بین دو کشور را بر اساس حقوق متقابل و احترام به مقررات داخلی یکدیگر گسترش داده و مردم کشور خویش را با فرهنگ و تمدن طرف دیگر آشنا سازند.
ماده ۲ – طرفین متعاهدین همکاری مشترک در زمینه‌های فرهنگی، علمی، فنی، آموزشی و هنری و سایر امور مربوطه را تشویق و تسهیل نموده و بدین منظور اقدامات ذیل را معمول خواهند داشت:
الف – مبادله کتب، نشریات، عکس، اسلاید، نوار، فیلم و میکروفیلم و کارشناس در زمینه‌های آموزشی، تاریخی، فرهنگی، هنری، باستان‌شناسی، معماری، مردم‌شناسی، جهانگردی و هنرهای سنتی، ورزشی و مبارزه با بیسوادی.
ب – مبادله گروه‌های فرهنگی، هنری و علمی در زمینه‌های مورد علاقه.
ج – برگزاری هفته‌های فرهنگی، فیلم و جلسات سخنرانی و شبهای شعر.
د – تشکیل نمایشگاه‌های مختلف منجمله کتاب و آثار هنرهای تجسمی، صنایع دستی و سنتی، علمی و شرکت در نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های ملی و‌بین‌المللی.
ه – همکاری بین کتابخانه‌های ملی و مراکز اسناد و مدارک دو کشور.
و – گنجاندن مطالب و اطلاعات مفید و صحیح از تاریخ، فرهنگ و جغرافیای کشور طرف مقابل در کتابهای درسی خود.
ز – همکاری در زمینه چاپ و نشر و مطبوعات و ایجاد تسهیلات لازم در این زمینه.
ح – همکاری بین فیلمخانه‌های ملی و تبادل فیلمهای سینمایی و سایر آثار تصویری.
ماده ۳ – طرفین متعاهدین همکاری بین دانشگاه‌ها، مؤسسات علمی، آموزشی و پژوهشی و مراکز فرهنگی، هنری و اسلامی موجود در دو کشور را در محدوده قوانین و مقررات داخلی خود تشویق خواهند کرد.
ماده ۴ – طرفین متعاهدین مبادله استادان، محققین علماء، دانشمندان، معلمان و کارشناسان آموزشی و هنرمندان را تشویق و تسهیلات لازم را جهت مسافرت آنان فراهم خواهند آورد.
ماده ۵ – طرفین یکدیگر را از تشکیل اجلاسها، سمینارها، کنفرانسها، سمپوزیمها،
گردهمائی‌ها و مسابقات جشنواره‌های علمی، آموزشی، پژوهشی، فرهنگی هنری و ورزشی ملی
و بین‌المللی که در کشورشان برگزار می‌گردد آگاه و ضمن دعوت از طرف مقابل تسهیلات
لازم را جهت شرکت نمایندگان‌مربوطه فراهم خواهند ساخت.
ماده ۶ – طرفین متعاهدین در حدود امکانات خود بورسهای تحصیلی، فنی و حرفه‌ای در رشته‌های مورد علاقه در اختیار طرف دیگر قرار خواهند داد.
ماده ۷ – طرفین متعاهدین ضمن رعایت شئونات ملی و مذهبی کشور مقابل در مطبوعات
خویش همکاری بین سازمانها و مؤسسات رادیویی و‌تلویزیونی، سینمایی، مطبوعاتی و
خبرگزاری یکدیگر را تشویق و تسهیلات لازم را به منظور مبادله اطلاعات و تجربیات و
اعزام کارشناس معمول خواهند داشت. و نسبت به افتتاح دفاتر نمایندگی مربوطه اقدامات مقتضی را به عمل خواهند آورد.
ماده ۸ – طرفین متعاهدین با تأسیس مراکز و انجمنهای فرهنگی در کشورهای یکدیگر موافقت نموده و تسهیلات لازم را بدین منظور فراهم خواهند آورد.
ماده ۹ – طرفین متعاهدین ایجاد و گسترش مساجد، مدارس علوم دینی و مراکز عام‌المنفعه را در کشور خویش تشویق و نسبت به مبادله مدرسین و طلاب علوم دینی با احترام به قوانین و مقررات داخلی یکدیگر همکاریهای لازم را به عمل خواهند آورد.
ماده ۱۰ – طرفین متعاهدین شرایط و ضوابط لازم جهت ارزشیابی گواهینامه‌های تحصیلی و علمی مدارس و آموزشگاه‌های یکدیگر را مورد بررسی قرار خواهند داد.
ماده ۱۱ – طرفین متعاهدین همکاری بین سازمانهای ورزشی دو کشور را تشویق و موجبات
برگزاری مسابقات دوستانه بین تیمهای ورزشی را فراهم و نسبت به تبادل و استخدام
مربی در رشته‌های مورد علاقه خویش اقدامات لازم را به عمل خواهند آورد.
ماده ۱۲ – طرفین متعاهدین جهانگردی بین دو کشور را که وسیله مؤثری برای ایجاد تفاهم متقابل بین دو ملت است تشویق خواهند نمود.
ماده ۱۳ – طرفین متعاهدین گسترش و ترویج زبان و ادبیات یکدیگر را تشویق و تسهیلات لازم را بدین منظور فراهم خواهند ساخت.
ماده ۱۴ – طرفین متعاهدین به منظور تسهیل در اجرای این موافقتنامه و انجام کلیه امور مربوط به همکاریهای فرهنگی، دو کشور، نمایندگان فرهنگی به کشورهای یکدیگر اعزام خواهند نمود.
ماده ۱۵ – به منظور اجرای موافقتنامه حاضر طرفین مبادرت به تنظیم برنامه مبادلات فرهنگی نموده و وسایل و امکانات لازم را جهت اجرای این برنامه در اختیار یکدیگر قرار خواهند داد.
ماده ۱۶ – طرفین متعاهدین، موافقتنامه حاضر را طبق قوانین داخلی خود به تصویب می‌رسانند و این موافقتنامه از تاریخ آخرین اعلامیه رسمی طرفین مبنی بر تصویب آن لازم‌الاجراء می‌گردد.
ماده ۱۷ – موافقتنامه حاضر پس از لازم‌الاجرا شدن برای مدت پنج سال معتبر می‌باشد و در پایان این مدت خود به خود برای دوره‌های پنج‌ساله دیگر تمدید خواهد شد، مگر
این که یکی از طرفین شش ماه قبل از انقضاء مدت مزبور کتباً تمایل خود را جهت تجدید نظر در مفاد و یا فسخ آن اعلام نماید.
این موافقتنامه در تاریخ ۱۳۷۲.۱.۳۰ در شهر بیشکک در ۳ نسخه به زبانهای فارسی و قرقیزی و انگلیسی تنظیم شده که هر سه متن از اعتبار یکسان برخوردار خواهد بود.
در صورت بروز هر گونه اختلاف در مورد تفسیر این موافقتنامه متن انگلیسی ملاک عمل خواهد بود.
از طرف – از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران – دولت جمهوری قرقیزستان
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و موافقتنامه ضمیمه شامل یک مقدمه و هفده ماده در جلسه روز سه شنبه بیست و هشتم دی ماه یک هزار و سیصد و هفتاد و دو مجلس شوری اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۷۲.۱۲.۱۱ به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – علی‌اکبر ناطق نوری
دیدگاه شما