هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۵.۸.۲۰ بنا به پیشنهاد مشترک شماره .۴۸۲۵د مورخ ۱۳۷۵.۷.۳۰ سازمان امور اداری و استخدامی کشور و وزارت راه و‌ترابری و به استناد ماده (۶) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت – مصوب ۱۳۷۰ – ضوابط پرداخت فوق‌العاده جذب به متصدیان مشاغل اختصاصی، فنی و مهندسی صنعت حمل و نقل هوایی در سازمان هواپیمایی کشور، شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران و شرکت خدمات هوایی کشور را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱ – ضوابط پرداخت فوق‌العاده جذب در سازمان هواپیمایی کشور به شرح زیر تعیین می‌شود:
۱ – کادر عملیاتی پرواز – خلبان، کمک خلبان و مهندس پرواز – که مسئولیت هدایت هواپیما و بررسی و کنترل ناوبری و آموزش پرواز را بر عهده دارند، تا یکصد و پنجاه درصد (۱۵۰) حقوق و فوق‌العاده شغل.
۲ – خلبان بالن، کایت، پارگلایدر و مربیان چتربازی تا هشتاد درصد (۸۰) حقوق و فوق‌العاده شغل.
تبصره – فوق‌العاده جذب متصدیان مشاغل یاد شده در صورت داشتن گواهی‌نامه معلم خلبانی یا مجوز آموزشی مربوط و ارایه خدمت آموزشی تا ده درصد (۱۰) حقوق و فوق‌العاده شغل آنان قابل افزایش است.
۳ – کادر استاندارد و مراقبت پرواز و سایر رشته‌های شغلی موضوع رسته فرعی خدمات حقوق و فوق‌العاده شغل.
تبصره – فوق‌العاده جذب متصدیان مشاغل موضوع این بند تا ده درصد (۱۰) حقوق و فوق‌العاده شغل به عنوان فوق‌العاده تضمین و ایمنی و سرویس‌دهی قابل افزایش است.
۴ – مبنای محاسبه فوق‌العاده شغل برای متصدیان مشاغل یاد شده فوق‌العاده شغلی است که بر اساس ماده (۱۱) آیین‌نامه اجرایی قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت تعیین شده است.
۵ – ضوابط و میزان پرداخت فوق‌العاده جذب در مشاغل مختلف سازمان هواپیمایی کشوری بنا به پیشنهاد سازمان یاد شده تأیید شورای حقوق و دستمزد تعیین می‌شود.
ماده ۲ – ضوابط پرداخت فوق‌العاده جذب در شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران و شرکت خدمات هوایی کشور با توجه به جدول پیوست به شرح زیر تعیین می‌شود:
۱ – کادر عملیاتی پرواز – خلبان، کمک خلبان و مهندس پرواز – با توجه به جدول ضمیمه این تصویبنامه حداقل یکصد و پنجاه درصد (۱۵۰) و حداکثر دویست و بیست پنج درصد (۲۲۵) حقوق و فوق‌العاده شغل.
تبصره ۱ – مدیران عامل شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران و شرکت خدمات هوایی کشور می‌توانند فوق‌العاده جذب موضوع این ماده را در مورد هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ و ارباس ۶۰۰ – ۳۰۰ تا شصت درصد (۶۰) افزایش دهند.
تبصره ۲ – فوق‌العاده جذب متصدیان مشاغل یاد شده در صورت داشتن گواهی‌نامه معلم خلبانی و یا مجوز آموزشی مربوط و ارایه خدمات آموزشی، تا ده درصد (۱۰) حقوق و فوق‌العاده شغل قابل افزایش است.
تبصره ۳ – فوق‌العاده جذب گروه عملیاتی و خدمات پرواز تا بیست درصد (۲۰) حقوق و فوق‌العاده شغل به عنوان فوق‌العاده تضمین پرواز قابل افزایش است.
۲ – مشاغل کادر خدماتی پرواز تا شصت درصد (۶۰) حقوق و فوق‌العاده شغل.
تبصره – مدیران عالم شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران و شرکت خدمات هوایی کشور می‌توانند فوق‌العاده جذب موضوع این بند را در مورد مهمانداران ارشد، تا بیست درصد
(۲۰) افزایش دهند. هواپیمایی در رسته فنی و مهندسی – به استثنای رشته خلبان – هفتاد (۷۰) الی یکصد و بیست درصد.
۳ – میزان فوق‌العاده جذب مشاغل مهندسی و تعمیرات هواپیما که در ارتباط مستقیم با تعمیر و نگهداری موتور و سیستمهای هدایت و کنترل اویونیک و بنده هواپیما هستند و شغل آنان نیاز به کسب گواهی‌نامه‌های پایه و مجوزهای تعمیر و ترخیص انواع هواپیما دارد، با احتساب گواهی‌نامه‌ها و مدیران ارشد رده اول و دوم شرکت حداکثر تا یکصد و پنجاه درصد (۱۵۰) حقوق و فوق‌العاده شغل و سایر مشاغل فنی و مهندسی تا یکصد و بیست درصد (۱۲۰) حقوق و فوق‌العاده شغل و سایر مشاغل کادر زمینی تا صد درصد (۱۰۰) حقوق.
ماده ۴ – چنانچه هواپیمای جدیدی در صنعت هوایی مورد بهره‌برداری قرار گیرد، بر اساس معیارهای جدول پیوست توسط سازمان امور اداری و استخدامی‌کشور انطباق داده می‌شود.
ماده ۵ – پرداخت فوق‌العاده‌های مذکور در ماده‌های (۱ و ۲) با توجه به اهمیت وظایف و مسئولیتها طبق ضوابطی که حسب مورد بر اساس عوامل موجود در هر شغل بنا به پیشنهاد سازمان‌ها ذیربط به تأیید شورای حقوق و دستمزد می‌رسد تعیین می‌شود.
ماده ۶ – فوق‌العاده‌های موضوع این تصویبنامه جایگزین فوق‌العاده‌های تصویب‌نامه‌های مربوط به سازمان هواپیمایی کشور، شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران و شرکت خدمات هوایی کشور (آسمان) می‌شود.
ماده ۷ – مفاد این تصویبنامه به کارکنان شرکت هواپیمایی خدمات ویژه وابسته به وزارت کشاورزی تسری ندارد و پرداخت فوق‌العاده‌های مذکور در شرکت یاد‌شده بر اساس مقررات مورد عمل صورت می‌گیرد.
ماده ۸ – فوق‌العاده جذب موضوع این تصویبنامه از شمول حداکثر حقوق کارکنان دولت خارج است.
حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور
>جدول
دیدگاه شما