وزیران عضو شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری در جلسه مورخ ۱۳۸۳/۹/۲۹ به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت تصویبنامه شماره ۲۸۰۶۳ت۳۱۱۹۴ه مورخ ۱۳۸۳.۵.۲۶ تصویب نمودند:
ماده (۱۲) آیین‌نامه اجرایی قانون توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی، موضوع تصویبنامه شماره ۴۲۲۱ت۱۴۵ه مورخ ۱۳۷۳.۴.۲۱ به شرح زیر اصلاح می‌شود:
ماده ۱۲ – به استناد مواد (۵) و (۸) قانون توسعه صنعت ایرانگردی و جهانگردی، تأسیسات گردشگری موضوع ماده (۱) آیین‌نامه ایجاد، اصلاح، تکمیل، درجه‌بندی و نرخ‌گذاری تأسیسات گردشگری ونظارت بر فعالیت آنها و اصلاحات بعدی آن، دفاتر خدمات مسافرتی و جهانگردی و تورگردانی و مؤسسات‌آموزش خدمات گردشگری، هتلهای آموزشی، راهنمایان تور، ذخیره جا، تولید و عرضه اطلاعات گردشگری‌و مؤسسات حمل و نقل گردشگری ترجیحاً دارای مجوز از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری متعلق به‌بخشهای خصوصی، دولتی، عمومی و تعاونی از نظر پرداخت عوارض صدور پروانه ساختمانی مشمول تعرفه بخش صنایع می‌باشند و شهرداریها موظفند عوارض مقرر را فارغ از نوع پروانه و کاربری زمین براساس تعرفه‌بخش صنایع و با معافیت از عوارض عرصه غیر از عوارض نوسازی فقط در مورد ساختمان محاسبه و دریافت نمایند.
شهرداریها موظفند برای افزایش زیربنای کلیه تأسیسات موضوع فوق‌الذکر عوارض مقرر رابراساس تعرفه بخش صنعت و با حداکثر تخفیف محاسبه و دریافت کنند.کلیه تأسیسات و مؤسسات گردشگری موضوع این ماده از نظر هزینه‌های سوخت، برق، آب، تلفن و فاضلاب اعم از انشعاب و مصرف، انواع خدمات بیمه‌ای، تسهیلات بانکی، حق‌الثبت، حق‌التحریر، پذیره، سایر عوارض، تقسیط حق اشتراک و هر نوع تسهیلات دیگر که بخش صنایع از آن منتفع می‌شود با تشخیص و تأیید سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مشمول تعرفه‌ها و دستورالعملهای بخش صنایع می‌باشند. دستگاههای ذی‌ربط موظفند هزینه‌های مربوط را فارغ از میزان مصرف و نوع کاربری براساس تعرفه‌های بخش صنعت محاسبه و دریافت نمایند.
این تصویبنامه در تاریخ ۱۳۸۴.۱.۲۲ به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
محمدرضا عارف – معاون اول رییس‌جمهور
دیدگاه شما