هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۳.۹.۴ بنا به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌های دادگستری و جهادکشاورزی، موضوع نامه شماره ۱۵۴۶۴.۰۱۱ مورخ ۱۳۸۳.۸.۲۵ وزارت جهادکشاورزی و به استناد ماده (۳۲) قانون تأسیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب ۱۳۸۰ـ آیین‌نامه اجرایی ماده یادشده را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱ ـ اصطلاحات مندرج در این آیین‌نامه در معانی مشروح زیر به کار می‌رود:
الف ـ سازمان: سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی ایران.
ب ـ سازمان استان: سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان.
ج ـ کارشناس واجد شرایط: مهندس دارای پروانه اشتغال بکار مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی.
د ـ [اصلاحی ۱۳۸۴/۱/۱۴]
مراجع درخواست کننده: وزارتخانه‌ها، مؤسسات و شرکتهای دولتی، نهادها، نیروی انتظامی، شهرداریها و مراجع قضایی که متقاضی خدمات مهندسی کشاورزی باشند.
ه ـ خدمات مهندسی کشاورزی: کلیه خدمات مهندسی از قبیل مدیریتی، طراحی، محاسبه، نظارت، اجرا،بهره‌برداری، کنترل و بازرسی، آزمایش، تحقیق، آموزش، ترویج و تشخیص که در زمره امور ناشی ازصلاحیتهای حرفه‌ای موضوع قانون باشد.
وـ شورای مرکزی: شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی‌ایران.
ماده ۲ـ [اصلاحی ۱۳۸۴/۱/۱۴]
مراجع درخواست کننده خدمات مهندسی کشاورزی می‌توانند از کارشناسان یا مهندسانی که همه ساله از سوی سازمان استان معرفی می‌شوند، استفاده نمایند.
تبصره ـ ضوابط و نحوه تشخیص معرفی براساس دستورالعملی خواهد بود که به تصویب شورای مرکزی می‌رسد.
ماده ۳ ـ مراجع درخواست کننده کارشناس، باید در برگ درخواست خود موارد زیر را درج نمایند:
الف ـ موضوع خدمات مهندسی کارشناسی درخواستی اعم از امور تخصصی یا ارزیابی با ذکر جزییات لازم.
ب ـ تعداد کارشناس واجد شرایط مورد درخواست و تخصصهای هریک از آنان.
ج ـ محل انجام خدمات مهندسی کارشناسی.
د ـ مهلت نهایی معرفی کارشناس یا کارشناسان واجد شرایط.
ه ـ مهلت زمانی برای اعلام نظریه خدمات مهندسی کشاورزی.
و ـ تعهد پرداخت حق‌الزحمه خدمات مهندسی کشاورزی براساس تعرفه مندرج در ماده (۷) این آیین‌نامه.
ماده ۴ ـ سازمان استان، کارشناس یا کارشناسان واجد شرایط را به مراجع درخواست کننده معرفی می‌نماید و مراجع درخواست کننده برای خدمات مهندسی کشاورزی، مجاز به مراجعه مستقیم به مهندسان دارای پروانه کارشناسی موضوع این آیین‌نامه نیستند.
تبصره ـ سازمان استان می‌تواند حسب مورد اختیار معرفی کارشناس یا کارشناسان را به شعبه شهرستان تفویض نماید.
ماده ۵ ـ نظریه کارشناس یا کارشناسان واجد شرایط معرفی شده از طرف سازمان استان پس از ثبت در دفتر سازمان استان، توسط شورای استان به مراجع درخواست‌کننده ارسال یا تسلیم خواهدشد. در مواردی که شعبه شهرستان اقدام به معرفی کارشناس یا کارشناسان می‌نماید، نیز به ترتیب مقرر دراستان عمل خواهد شد.
ماده ۶ ـ تعرفه حق‌الزحمه خدمات مهندسی کشاورزی موضوع این آیین‌نامه عیناً معادل تعرفه مربوط به دستمزد کارشناسان رسمی دادگستری خواهد بود.
ماده ۷ ـ مراجع درخواست کننده کارشناس یا کارشناسان واجد شرایط، مجاز به پرداخت حق‌الزحمه به کارشناسان کشاورزی (مهندسی دارای پروانه اشتغال) نمی‌باشند و موظفند حق‌الزحمه مربوط را به حساب سپرده دادگستری مرکز استان واریز و پس از وصول نظریه کارشناس یا کارشناسان، حق‌الزحمه طبق تعرفه کانون کارشناسان و پس از کسر مالیات و درصد قانونی سازمان متبوع، به کارشناس پرداخت گردد.
ماده ۸ ـ چنانچه کارشناس یا کارشناسان موضوع این قانون مرتکب تخلف گردند علاوه بر پیگیری تخلف از طریق هیأت بدوی انتظامی (موضوع ماده (۳۰) قانون تأسیس نظام مهندسی کشاورزی) مراتب به‌کانون کارشناسان رسمی دادگستری نیز جهت اقدام قانونی گزارش خواهد شد.
ماده ۹ ـ موارد رد کارشناس (مهندس دارای پروانه اشتغال) همان موارد رد کارشناسان رسمی دادگستری موضوع ماده (۲۶۱) قانون آیین دادرسی مدنی می‌باشد.
تخلف از این ماده (برای مرجع درخواست کننده یا کارشناس) حسب مورد تخلف اداری و یا انتظامی محسوب می‌شود.
محمدرضا عارف – معاون اول رییس‌جمهور
دیدگاه شما