هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۷/۱۱/۶ بنا به پیشنهاد شماره ۵۲۶۴-۱/۸۶۲ مورخ ۸/۱۱/۱۳۸۶ سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین‌نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس– مصوب ۲۰۰۳ یونسکو- را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱- در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح زیر به کار می رود:
۱– کنوانسیون – کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب ۲۰۰۳ – یونسکو.
۲– قانون- قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب ۲۰۰۳ یونسکو-.
۳– سازمان – سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.
۴– میراث – میراث فرهنگی ناملموس از جمله:
الف– سنت ها و اصطلاحات شفاهی از جمله زبان که محملی برای میراث فرهنگی ناملموس به شماره می رود.
ب– هنرهای نمایشی و ورزشی.
ج– رسوم اجتماعی، آیین های دینی و ملی و جشنواره ها.
د– دانش و رسوم مربوط به طبیعت و کیهان.
هـ– مهارت در هنرهای دستی سنتی.
۵– میراث تأیید شده – آن دسته از میراث های شناسایی و ثبت شده که برای معرفی، احیاء، ترویج و یا ثبت جهانی به تأیید شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری رسیده باشد.
۶– گنجینه های زنده بشری – به افراد در قید حیات گفته می شود که در زمینه یک یا چند مورد از مصادیق میراث، صاحب نظر و استاد منحصر به فرد هستند به نحوی که فقدان آنها موجب فقر میراث گردد.
ماده ۲- سازمان موظف است در اجرای قانون و این آیین‌نامه، اقدامات زیر را انجام دهد:
۱– پژوهش در زمینه میراث.
۲– شناسایی و تعیین مصادیق میراث در ایران.
۳– مستند سازی میراث.
۴– اقدامات لازم جهت حفظ میراث از جمله ثبت آن.
۵– معرفی منتخب آثار ثبت و تأیید شده به یونسکو جهت ثبت در فهرست های بین‌المللی.
۶– معرفی میراث تأیید شده در رسانه های عمومی.
۷– برگزاری نمایشگاه ها و همایش های داخلی و بین‌المللی برای معرفی میراث تأیید شده.
۸– ایجاد موزه های مرتبط با میراث.
۹– حمایت از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد که در زمینه حفظ و احیاء میراث تأیید شده فعالیت می نمایند. تبصره– دستورالعمل های لازم در خصوص موارد یاد شده توسط سازمان تهیه می گردد.
ماده ۳- ثبت مصادیق میراث در فهرست های جداگانه زیر صورت می گیرد:
الف– فهرست عادی – کلیه مصادیق میراثی که نیازمند حراست فوری نباشد.
ب– فهرست فوری – مصادیق میراث در حال نسخ که نیازمند حمایت فوری است.
ماده ۴- سازمان موظف است در شناسایی و تعیین مصادیق میراث و حفاظت و حمایت از آن، مشارکت اقوام، جوامع، گروه های اجتماعی و اشخاصی که میراث مزبور را خلق، حفظ و منتقل کرده و یا می نمایند، جلب نموده به نحوی که آنها را در مدیریت حفظ و صیانت از آن دخالت دهد.
ماده ۵- سازمان موظف است برای معرفی میراث تأیید شده به عموم، اقدامات لازم را به ویژه از طریق انتشار کتب، مقالات، کتابچه ها و نشریات تخصصی و مانند آن معمول دارد.
ماده ۶- سازمان پیشنهادات لازم را در جهت آشنایی دانش آموزان و دانشجویان با مفاهیم و اهمیت میراث، به وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فن آوری، آموزش و پرورش و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارایه می نماید.
ماده ۷- سازمان موظف است، کلیه تدابیر و برنامه‌های لازم را در برای شناسایی و معرفی گنجینه های زنده بشری و حمایت از آنها تنظیم و اجراء نماید.
ماده ۸- سازمان موظف است برنامه‌ریزی لازم را برای احیاء، ترویج و معرفی میراث تأیید شده، به عمل آورد.
ماده ۹- سازمان می تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط نسبت به تأسیس واحد پژوهشی و آموزشی مستقل پیرامون موضوعات مربوط به میراث در قالب پژوهشگاه موجود در سازمان اقدام نماید.
ماده ۱۰- سازمان می تواند در چارچوب قوانین و مقررات، تشکیلات اداری و نیروی انسانی لازم را برای تحقق وظایف خود ایجاد نماید.
ماده ۱۱- سازمان موظف است «کارگروه ملی میراث فرهنگی ناملموس» را به منظور حسن اجرای مقررات کنوانسیون و این آیین‌نامه و انجام هماهنگی های لازم برای شناسایی میراث و حمایت از آن با عضویت نمایندگان دستگاه های زیر تشکیل دهد:
۱– وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
۲– وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری.
۳– وزارت آموزش و پرورش.
۴– وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.
۵– وزارت اطلاعات.
۶– سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.
۷– سازمان تربیت بدنی.
۸– سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
۹– فرهنگستان هنر.
۱۰– فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی.
تبصره سازمان در صورت لزوم می تواند از سایر دستگاه ها برای شرکت در جلسات کارگروه یاد شده حسب مورد دعوت به عمل آورد.
ماده ۱۲- تمامی دستگاه های اجرایی مکلفند در شناسایی و ثبت میراث با سازمان همکاری نمایند.
ماده ۱۳- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است همکاری لازم را با سازمان در امر معرفی و ترویج میراث تأیید شده در سطوح داخلی و خارجی به عمل آورد.
ماده ۱۴- تمامی موارد مندرج در این آیین‌نامه در صورتی مشمول ثبت و حمایت خواهند شد که با قوانین و مقررات و ارزش های ملی و دینی جمهوری اسلامی ایران مغایرت نداشته باشند.
ماده ۱۵- سازمان مسؤول حسن اجرای قانون و مقررات این آیین‌نامه و کنوانسیون و تهیه گزارش های موضوع ماده (۲۹) کنوانسیون و ارایه آن به کمیته بین الدول می باشد.
پرویز داودی – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما