رأی شماره ۸۵۳ – ۱۳۸۷/۱۲/۱۱ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۱۵ و ۲۰ دیوان عدالت اداری

 تاریخ: ۱۳۸۷/۱۲/۱۱
             شماره دادنامه: ۸۵۳
             کلاسه پرونده: ۸۷/۸۸۱
            مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.
            شاکی: آقای ستار محمدی.
            موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۱۵ و ۲۰ دیوان عدالت اداری

مقدمه: الف ـ شعبه پانزدهم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۶/۲۷۸ موضوع شکایت خانم زکیه باقری نژاد به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی به خواسته احتساب سابقه و برقراری مستمری بازماندگان به شرح دادنامه شماره ۴۶۵ مورخ ۱۳۸۷/۳/۲۷ چنین رأی صادر نموده است، شاکیه با استناد به رأی اداره کار خواهان الزام سازمان مشتکی عنه به احتساب سابقه سپس برقراری مستمری بازماندگان مرحوم علی شیربیگی پور می‌باشد و سازمان تأمین اجتماعی به موجب لایحه دفاعیه شماره ۴۹۹۰ مورخ ۱۳۸۷/۲/۲۵ ضمن دفاع از شکوائیه شاکی در خصوص رأی اداره کار اعلام نموده است صرفاً براساس اظهارات و بدون مستند بازماندگان کارگر مرحوم، کارفرما را مکلف به ۶ سال حق بیمه نموده است، خواهان رد شکایت می‌باشد. علیهذا و به دلائل فوق الاشعار مستنداً به ماده ۳۶ قانون تأمین اجتماعی و رأی لازم الاتباع شماره ۳۰ـ ۲۹ مورخ ۱۳۸۶/۱/۲۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری رأی به ورود شکایت دائر بر الزام مشتکی عنه به بررسی مجدد به موضوع احتساب سابقه با توجه به مفاد رأی اداره کار و برقراری مستمری صادر و اعلام می‌گردد. ب ـ شعبه بیستم دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۵/۸۱۷ موضوع شکایت خانم سوسن جادری به طرفیت تأمین اجتماعی دهلران به خواسته برقراری مستمری بازماندگان به شرح دادنامه شماره ۹۴۹ مورخ ۱۳۸۷/۴/۱۶ چنین رأی صادر نموده است، از آنجا که به موجب ماده ۱۵۷ قانون کار هیأتهای تشخیص و حل اختلاف به اختلافات فیمابین کارگر و کارفرما که ناشی از اجرای مقررات آن قانون باشد رسیدگی می‌نمایند، صرف نظر از اینکه دلیلی به کارکرد مرحوم عبدالامیر جادری نزد آقای جبار جباری وجود ندارد بر فرض سابقه اشتغال کارکرد کارگر مذکور چرا در زمان حیات خود معترض عدم پرداخت حق بیمه از سوی کارفرما نشده است و ذکری از رسیدگی های هیأتهای تشخیص و حل اختلاف فیمابین کارفرما و اشـخاص ثالث نیز در ماده ۱۵۷ قانون کار نیامده است از طرفی سازمان تأمین اجتماعی به عنوان یک سازمان مستقل که هم وظیفه و تکلیف پرداخت بازنشستگی و مستمری و امثالهم را برعهده دارد به موجب مواد ۳۹، ۴۰، ۴۱، ۴۲ و ۱۰۰ و آیین‌نامه‌های اجرایی و وظایف تشکیلاتی خود حق تشخیص و احراز سابقه اشتغال افراد و پرداخت حق بیمه و الزام کارفرما را نیز دارد و درخواست شاکی نیز قبلاً مطرح و بی حقی وی اثبات شده است و رأی هیأت تشخیص کار و آن هم متکی به صرف اظهار کارفرما بدون هرگونه تحقیقی در رابطه با احراز سابقه اشتغال کارگر و آن هم خارج از صلاحیت خود به شرحی که گذشت موجد تکلیف برای سازمان تأمین اجتماعی نمی‌باشد، علیهذا شکایت شاکی غیروارد تشخیص حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد.

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علی البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بـررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت بـه صدور رأی می‌نماید.

رأی هیأت عمومی

الف ـ تعارض در مدلول دادنامه‌های فوق الذکر محرز به نظر می رسد.

ب ـ نظر به اینکه مرجع رسیدگی به اختلافات بین کارگر و کارفرما و یا قائم مقام قانونی آنها در موارد خاص در اجرای قانون کار از جمله احراز رابطه کارگری و کارفرمائی موضوع مادتین ۲ و ۳ قانون کار و مدت آن و الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه کارگر خود حسب ماده ۱۴۸ قانون مذکور در صلاحیت اختصاصی مراجع حل اختلاف کار قرار دارد و آراء قطعی مراجع مزبور لازم الاجراء است، بنابراین دادنامه شماره ۴۶۵ مورخ ۱۳۸۷/۳/۲۷ شعبه پانزدهم دیوان که مفید لزوم تبعیت سازمان تأمین اجتماعی از رأی مرجع حل اختلاف کار در موارد فوق الذکر و برقراری مستمری بیمه شده متوفی با رعایت مقررات مربوط است صحیح و موافق اصول و موازی قانونی می‌باشد. این رأی به استناد تبصره ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است.