هیأت وزیران در جلسه ۱۴۰۰/۲/۲۲ به پیشنهاد وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آییننامه پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس شهرها و روستاها را به شرح زیر تصویب کرد:
ماده ۱ – در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مربوط به کار می روند:
۱ – وزارت: وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی.
۲ – دستگاههای اجرایی: دستگاههای موضوع ماده (۵) قانون مدیریت و خدمات کشوری – مصوب ۱۳۸۶ –
۳ – میراث فرهنگی ناملموس: میراث فرهنگی ناملموس یا معنوی، موضوع بند (۱) ماده (۲) قانون کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب ۱۳۸۴ –
۴ – کارگروه ملی: کارگروه ملی میراث فرهنگی ناملموس، موضوع ماده (۱۱) آییننامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس – مصوب ۲۰۰۳ یونسکو – موضوع تصویبنامه شماره ۲۱۰۱۵۸/ت۳۹۲۰۸هــ مورخ ۱۳۸۷/۱۱/۱۴ که وزارت کشور و شورای عالی استان ها به اعضای کارگروه یاد شده اضافه می شوند.
۵ – الگوی مشارکت: الگوی مشارکت در معرفی و ترویج میراث فرهنگی ناملموس شهرها و روستاها که ممکن است فراخور ویژگی های اجتماعی، سیاسی و قومی، دارای تنوع شکلی و ساختاری باشد.
ماده ۲ – وزارت موظف است با همکاری دستگاههای عضو کارگروه ملی نسبت به برنامهریزی، ارایه سازوکار اجرایی، تهیه پیش نویس الگوی مشارکت و تصویب آن از طریق کارگروه ملی و همچنین نظارت بر اجرا، پایش و روزآمدسازی آن از طریق کارگروه یادشده اقدام کند.
ماده ۳ – معیارهای زیر در تدوین الگوی مشارکت ملاک عمل کارگروه ملی قرار می گیرد:
۱ – عنایت به ماهیت اجتماعی و مردمی میراث فرهنگی ناملموس.
۲ – پاسداری از الگوهای سنتی و بومی مشارکت اجتماعی.
۳ – اولویت دهی به آداب و شئون زندگی ایرانی – اسلامی.
۴ – اولویت دهی به اشتراکات اساسی در جهت وفاق ملی.
۵ – حرمت گذاری به رسوم مورد احترام اقلیت ها.
۶ – پرهیز از ترویج آداب و رسوم اختلاف برانگیز بین اقوام.
۷ – مدنظر قراردادن ملاحظات امنیتی، اجتماعی و سیاسی.
۸ – اهتمام به پاسداری از محیط زیست.
ماده ۴ – دستگاههای اجرایی موظفند واحدهای تابع خود در سطح استانی را با هدف معرفی و ترویج میراث فرهنگی ناملموس فعال نموده و اقدامات زیر را با همکاری و نظارت وزارت انجام دهند:
۱ – آگاهی افزایی عمومی در خصوص اهمیت میراث فرهنگی ناملموس.
۲ – آشناسازی کارکنان دستگاهها با مفاهیم و مصادیق میراث فرهنگی ناملموس.
۳ – برگزاری رویدادهای فرهنگی مرتبط با مصادیق میراث فرهنگی ناملموس.
۴ – اعطای کمک های ملی در چهارچوب قوانین و مقررات برای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس.
۵ – مستندسازی و جمعآوری مدارک و پرونده های توصیفی و تبیینی میراث فرهنگی ناملموس.
۶ – برگزاری دوره های آموزشی به منظور معرفی، ترویج و احیای میراث فرهنگی ناملموس.
ماده ۵ – در راستای بومی سازی مشارکت و تقسیم کارمحلی بین دستگاهها با هدف معرفی و ترویج میراث فرهنگی ناملموس در سطح شهرستانی، وزارت موظف است با همکاری وزارت کشور و دیگر دستگاههای عضو کارگروه ملی، کارگروه مشارکت در پاسداری از میراث ناملموس شهرها و روستاها را بدون توسعه ساختار اداری تشکیل دهد. اعضای این کارگروه حسب مورد به شرح زیر است:
۱ – فرماندار شهرستان مربوط (رییس کارگروه).
۲ – رییس اداره یا نمایندگی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در شهرستان مربوط (دبیر کارگروه).
۳ – شهردار مربوط یا نماینده تا الاختیار وی.
۴ – رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی در شهرستان مربوط.
۵ – رئیس اداره آموزش و پرورش.
۶ – رئیس اداره اطلاعات در شهرستان مربوط.
۷ – رئیس اداره نظارت بر اماکن عمومی در شهرستان مربوط.
۸ – نماینده سازمان های مردم نهاد دارای مجوز قانونی با انتخاب اداره یا نمایندگی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان مربوط.
۹ – رییس شورای اسلامی شهر یا روستای مربوط.
۱۰ – دهیار مربوط.
تبصره ۱ – نمایندگان سایر دستگاههای مرتبط، حسب مورد با تشخیص رییس کارگروه میتوانند به عنوان مدعو در جلسات کارگروه حضور داشته باشند. جلسات کارگروه با اکثریت مطلق اعضا رسمیت خواهد داشت و حداقل هر سه ماه یک بار برگزار میشود.
تبصره ۲ – دبیرخانه این کارگروه ها در ادارات یا نمایندگی های میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان های مربوط مستقر خواهد بود.
ماده ۶ – وظایف کارگروه مشارکت در پاسداری از میراث ناملموس شهرها و روستاها عبارت است از:
۱ – شناسایی، برنامهریزی و هماهنگی برای برگزاری آیین های سنتی، هنرهای نمایشی و مراسم ویژه میراث فرهنگی ناملموس ثبت شده در فهرست میراث ملی و جهانی.
۲ – ارایه پیشنهاد برای تخصیص میزان متناسبی از اعتبارات فرهنگی کمیته برنامهریزی شهرستان ها و شهرداری ها در راستای معرفی و ترویج میراث فرهنگی ناملموس.
۳ – ارایه پیشنهاد و برنامه به شوراهای اسلامی شهر و روستاهای مستقر در حوزه شهرستان با هدف حمایت و پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس.
۴ – تسهیل و برنامهریزی به منظور اختصاص مراکزی برای حمایت، ترویج و توسعه مهارت های مرتبط با صنایع دستی سنتی.
۵ – تسهیل و برنامهریزی برای تحقق اقدامات مرتبط با شناسایی، معرفی و آموزش میراث فرهنگی ناملموس.
۶ – تسهیل و برنامهریزی برای حمایت از استادکاران هنرهای سنتی و حاملان میراث فرهنگی ناملموس (گنجینه های زنده بشری).
۷ – ارایه گزارش سالانه عملکرد امور مربوط به پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس مرتبط با حوزه شهرستان های از طریق ادارت کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان ها به کارگروه ملی و شهروندان از طریق رسانه های جمعی.
۷ – اجرای این بند آییننامه بر عهده وزارت است و کارگروه ملی وظیفه پایش و نظارت عالی بر عملکرد کارگروه های مشارکت در پاسداری از میراث ناملموس شهرها و روستاها را برعهده دارد.
معاون اول رئیس جمهور – اسحاق جهانگیری
دیدگاه شما