[آیین‌نامه راهنمایی و رانندگی، مصوب ۱۳۱۸]
نظر به ماده ۲۷۶ قانون مجازات عمومی مقررات ذیل تصویب میشود.
ماده ۱ـ وسائط نقلیه مورد نظر این آیین نامه عبارتند از وسائل متحرک چرخ دار (لاستیکی و آهنی یا زنجیری) که به وسیله موتور با برق بمنظور جاده سازی یا ساختمانی یا حمل اشیاء و غیره مورد استفاده قرار میگیرند.
ماده ۲ ـ رانندگی با وسائط نقلیه مذکور در ماده قبل (اعم از اینکه در محل کار باشد یا در معابر عمومی) موکول به اخذ گواهینامه مخصوص مطابق مقررات این آیین‌نامه از شهربانی است.
ماده ۳ ـ گواهینامه رانندگی وسائل فوق بر سه نوع است:
الف ـ گواهینامه رانندگی وسائل چرخ لاستیکی
ب ـ گواهینامه رانندگی وسائل چرخ آهنی یا زنجیری
ج ـ گواهینامه رانندگی وسائل کلیه وسائل مذکور در ماده ۱
تبصره ۱ ـ دارندگان گواهینامه پایه یکم میتوانند کلیه وسائل مزبور را هدایت نمایند.
تبصره ۲ ـ متصدیان و رانندگان ارتشی وسائل منظور مشمول مقررات این آیین نامه نخواهند بود.
تبصره ۳ ـ دارندگان گواهینامه‌های بالا میتوانند یدک بوسیله نقلیه خود متصل نمایند.
تبصره ۴ ـ یدک وسیله ایست فاقد قوه محرکه که در داخل آن بار یا مسافر بوسیله قوه محرکه دیگر حمل شود ولی رانندگی کامیون یدک کش نیازمند به کواهینامه پایه یکم رانندکی است.
ماده ۴ ـ متقاضیان اخذ کواهینامه‌های فوق باید لااقل دارای ۲۳ سال تمام و سواد بقدر نوشتن و خواندن بوده و از نظر سلامت اعضاء مؤثر در رانندگی دارای عیب و نقص نباشند.
تبصره- [الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۱۳]
شهربانی کل کشور میتواند ظرف یک سال از تاریخ درج این تبصره در روزنامه رسمی متقاضیان گواهینامه رانندگی وسایل ساختمانی و جاده سازی را از شرط سواد مندرج در ماده ۴ معاف شناخته و آزمایش آیین‌نامه راهنمائی و رانندگی مندرج در بند اول ماده ۵ را بطور شفاهی بعمل آورد.
ماده ۵ ـ مواد آزمایش رانندکی جهت صدور کواهینامه‌های فوق بشرح زیر خواهد بود
۱ ـ آزمایش آیین نامه راهنمائی و رانندکی
۲ ـ روشن کردن موتور
۳ ـ راندن وسیله در جهات مختلف
۴ ـ ترمز کردن
۵ ـ دور زدن
وزیر دادگستری
وزیر کشور
دیدگاه شما