آیین نامه اجرایی تبصره پنج الحاقی به ماده ۲۱۴ قانون مالیاتهای مستقیم

هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۵۳/۲/۷ بنا به پیشنهاد شماره ۲۰ /۶۸۶۷ مورخ ۱ /۸ /۵۲ وزارت دارائی آیین‌نامه اجرایی تبصره پنج مصوب ۱۷ /۱۲ /۱۳۵۱ الحاقی بماده ۲۱۴ قانون مالیاتهای مستقیم را بشرح زیر تصویب نمودند:

ماده ۱- زمینهای مذکور در ذیل باغ محسوب خواهند شد و از اول سال ۱۳۵۲ ببعد مادام که واجد شرایط باغ بودن بقرار زیر هستند بشرط تسلیم اظهارنامه در موعد قانونی در هر سال زمینهای بایر مشمول مالیات بر اراضی تلقی نخواهند شد:

تبصره یک ـ [الحاقی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱] هر گاه در قسمتی از زمین فاصله درختان بیشتر از میزان مقرر در این بند باشد ولی تعداد درختان رویهمرفته در مجموع مساحت زمین با توجه به نصابهای مذکور کافی باشد چنین زمینی باغ تلقی میشود اما در هر حال مساحت زمین برای هر درخت نباید از 36 متر مربع (6×6) تجاوز نماید.

تبصره دو ـ [الحاقی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱] هرگاه تعداد درختان در قسمتی از یک قطعه زمین مطابق حد نصاب مقرر بوده ولی قسمت دیگر آن با رعایت محل استخر، حوض، گلخانه و سایر مستحدثات مربوط فاقد درخت باشد فقط آن قسمت از قطعه زمین که واجد شرایط مقرر است باغ محسوب و بقیه بایر تلقی خواهد شد.

ب - [اصلاحی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱] هر قطعه زمینی که در آن درختکاری شده و در اول سال ۱۳۵۲ قطر بن پنجاه درصد درختان آن حداقل پنج سانتیمتر باشد و به تشخیص هیئتی متشکل از نماینده اداره دارائی مربوط و یک نفر کارشناس عضو اداره کشاورزی و منابع طبیعی محل باغ شناخته شود.

و در صورتی که قطر بن درختان به پنج سانتیمتر نرسیده باشد لااقل واجد شرایط مقرر در بند‌ الف اصلاحی ماده یکم باشد.

تبصره - [الحاقی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱] در مورد قسمت اول بند ب هر گاه قطر بن 50% درختان حداقل پنج سانتیمتر باشد. در هر حال مساحت برای هر درخت با رعایت مفاد بند ‌الف نباید از 36 متر مربع تجاوز نماید.

تبصره- قطر بن هر درخت قطر درخت در سطح خاک است و اگر درخت در سطح زمین به چند شاخه منشعب شده باشد قطر قطورترین شاخه ملاک تشخیص خواهد بود.

ج - کلیه زمینهائی که در آنها تا آغاز سال ۱۳۵۲ چای کاری شده باشد یا از آن ببعد چایکاری بشود مشروط بر اینکه تعداد بوته های چای در هر هکتار آن کمتر از هفت هزار نباشد .

د - [اصلاحی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱] هر قطعه زمین که تمام یا قسمتی از آن بمنظور بهره برداری برای تهیه انواع گلهای گلدانی و یا پرورش گلهای زمینی مورد استفاده قرار گرفته باشد. در این حالت علاوه بر گلخانه و تأسیسات مربوط تا 30% کل مساحت منظور شده برای تهیه انواع گلهای گلدانی زمین خالی برای جابجا کردن و آفتاب دادن گلدانها و یا دو برابر مساحت زیر کشت زمین خالی جهت آیش بندی و خزانه انتظار حسب مورد جزء باغ محسوب میشود.

تبصره- خیابان و معبر نیز در صورتی جزء باغ قلمداد میشود که مساحت آن از پانزده درصد کل سطح زیر درختان باغ تجاوز نکند.

ماده ۲- اشخاصی که زمین خود را بباغ تبدیل کرده یا بکنند مکلفند در تیر ماه هر سال اظهار نامه روی نمونه مخصوصی که از طرف وزارت دارائی تهیه شده است برای هر قطعه از زمین تنظیم و به اداره دارائی محل وقوع باغ تسلیم و مشخصات زمین و نوع باغ را تعیین کنند .

ماده ۳- اداره دارائی محل موظف است پس از وصول اظهار نامه ای که در موعد مقرر تسلیم شده است زمین اظهار شده را جز در مورد مذکور در بند ب ماده یکم که وسیله هیئت مقرر در بند ب تشخیص خواهد شد . در سایر موارد وسیله کارشناسان خود و عندالاقتضاء با استفاده از کارشناسان اداره کشاورزی و منابع طبیعی محل معاینه و وضع زمین را با ضوابط و شرایط مقرر در این آیین‌نامه از لحاظ باغ بودن تطبیق کند تا در صورتی که منطبق با ضوابط و شرایط مذکور باشد بصاحب زمین گواهی باغ بودن زمین و عدم شمول مالیات بر اراضی بایر در سال تسلیم اظهار نامه داده شود و در غیر این صورت مالیات متعلق را مطالبه و هر گاه مودی ظرف ده روز از تاریخ مطالبه بآن تسلیم نشود یا مالیات مورد مطالبه را ظرف این مدت پرداخت نکند یا ترتیب پرداخت آنرا ندهد پرونده را برای رسیدگی و صدور رای به کمیسیون تشخیص محل ارجاع کند نحوه رسیدگی کمیسیون مزبور و اعتراض برای بدوی و احاله پرونده به کمیسیون تجدید نظر و سایر مراحل تابع ترتیباتی خواهد بود که در قانون مالیاتهای مستقیم و اصلاحیه های آن مقرر شده است.

ماده ۴- [الحاقی ۱۳۵۵/۰۳/۳۱] اراضی که قبل از سال 2526 تبدیل به باغ شده‌اند از لحاظ تسلیم اظهارنامه و تعداد درختان تابع ضوابط مذکور در فوق نبوده و در صورتی که به تشخیص هیئت مقرر در بند (ب) ماده یک این آیین‌نامه عرفاً باغ شناخته شود زمین بایر محسوب نمیشود.