ماده ۱ـ منظور از تاسیس دانشسراهای روستایی تربیت دختران روستایی برای آموزگاری در کلاسهای اول تا پنجم دبستانهای روستاها می باشد.
ماده ۲ـ مدت تحصیل در این دانشسراها یکسال تحصیلی است.
ماده ۳ـ داوطلبان انحصاراً باید از روستاها انتخاب شده باشند و پس از فراغت از تحصیل نیز منحصراً در دهات مشغول شوند.
ماده ۴ـ دانشسراهای روستایی شبانه روزی و مجانی است.
ماده ۵ـ داوطلبانی در دانشسرای روستایی پذیرفته می شوند که حائز شرایط ذیل باشند:
الف ـ حداقل سن داوطلبان در تاریخ ثبت نام در دانشسرای روستایی ۱۷ سال تمام و حداکثر ۲۳ سال باشد.
ب ـ حداقل داشتن گواهینامة قبولی دورة اول متوسطه با گذراندن امتحانی معادل آن
ج ـ دارای سلامت کامل بوده و نقض عضوی نداشته باشند.
د ـ تبعة ایران و متدین به دین اسلام باشند.
هـ ـ از آخرین مدرسه ای که در آن تحصیل می کرده اند گواهی حسن رفتار داشته باشند.
و ـ به شغل آموزگاری و سکونت در روستاها تمایل و علاقه مندی داشته باشند.
تبصره ـ داوطلبان واجد شرط دانشسرای روستایی پس از شرکت و توفیق در امتحانات ورودی برحسب تربیت و تقدم در امتحان انتخاب خواهند شد.
ماده ۶ـ دانش آموزان به ضمانت اولیاء خود باید تعهد بسپارند که پس از فراغت از تحصیل مدت پنج سال به شغل آموزگاری در دبستانهای روستاها اشتغال ورزند و در صورت عدم انجام تعهد باید مخرج یک سال تحصیلی در دانشسرای روستایی و اقامت در شبانه روزی را بپردازند.
ماده ۷ـ چنانچه رفتار دانش آموزی در دانشسرای روستایی رضایت بخش نباشد و یا مخالف شئون معلمی باشد رئیس دانشسرا می تواند در هر موقع از سال با تصویب شورای دبیران وی را از دانشسرا اخراج و گزارش جریان امر را با اداره آموزش و پرورش منطقه ارسال دارد.
تبصره ـ چنانچه دانش آموزی قبل از پایان سال تحصیلی از ادامة تحصیل منصرف یا اخراج گردد متعهد است کلیة مخارج تحصیلی شبانه روزی را بپردازد.
ماده ۸ـ انتقال این قبیل آموزگاران به دبستانهای مناطق شهری ممنوع است.
دیدگاه شما